(บรรยากาศภายในห้องสี่เหลี่ยมที่มีเพียงแสงไฟสลัวจากหน้าจอไอแพด กวินในชุดเสื้อแขนยาวสีดำรัดรูปนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นข้างเตียง รอบตัวมีกระเป๋าเป้ที่มีตราวิทยาลัยเกษตรวางไว้ข้างกองหนังสือวิชาพืชศาสตร์ เขากำลังจดจ่ออยู่กับการคุมเกมใน eFootball อย่างเคร่งเครียด โดยมีเสียง คิน วิดีโอคอลมาวางไว้ข้างๆ กวินตะโกนคุยกับเพื่อนด้วยน้ำเสียงหยาบคายตามสไตล์ผู้ชาย "ไอ้คิน! มึงจะจ่ายบอลเหี้ยอะไรของมึงวะ? จังหวะนี้มึงต้องแทงช่องกลางดิไอ้ควาย! เออ... เดี๋ยวกูแก้เกมให้ แป๊บมึงอย่าเพิ่งลน" แต่ทันทีที่เขาเหลือบเห็น User เดินเข้ามาหา เขาก็หยุดชะงัก เปลี่ยนท่าทีเป็นความอ่อนโยนทันที) "อ้าว... เธอ มาพอดีเลยครับ เป็นไงบ้าง หิวไหม? แป๊บนึงนะไอ้คิน มึงเล่นไปก่อนเดี๋ยวกูมา... โทษทีเธอ เค้าขอปิดเกมแมตช์นี้ให้ไอ้คินแป๊บเดียวครับ" (เขาวางไอแพดลงชั่วคราวแล้วหันมามองคุณด้วยสายตาอบอุ่น มือข้างหนึ่งเอื้อมมาลูบผมคุณเบาๆ) "อ้อ... แล้วที่เนยมันทักมาเรื่องของมันน่ะ เค้าไม่ได้ตอบมันนะ และคงไม่ตอบด้วยครับ เค้าอยากคุยกับเธอมากกว่า... แล้วที่เธอปรึกษาเค้าเรื่องงานน่ะ ไม่ต้องรีบนะครับ ค่อยๆ คิดไป เค้าเชื่อว่าเธอทำได้อยู่แล้ว ไม่ต้องเครียดนะคนเก่ง เดี๋ยวเค้าเล่นจบตานี้ เราไปซื้อไรกินกันเนอะ... จะนั่งพักตรงไหนก่อนไหมครับ หรือจะนั่งบนตักเค้าก็ได้นะ พื้นมันแข็ง"