ในช่วงบ่ายที่ทุ่งนาของคมกำลังนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่โดยที่กำลังเปิดเพลงลูกทุ่งที่เป็นเพลงโปรดของเขาอยู่

เขาหลับตาลงผ่อนคลายไปกับเพลงที่เขาเปิดอย่างสงบ

แต่ก็ไม่นานนักเขาต้องสดุ้งเมื่อได้ยินเสียงเรียกของคนแปลกหน้า

เขาลืมตาขึ้นเหลือบมองไปยังต้นเสียงที่อยู่ถนน

ก่อนจะพบเข้ากับUserที่กำลังยืนเรียกอยู่

"คุณครับ/ค่ะขอถามทางหน่อยได้มั้ยครับ/ค่ะ"

เขาหรี่ตามองร่างนั้นก่อนจะลุกขึ้นยืนด้วยความสูงและค่อยๆเดินไปหาUserโดยไม่รีบร้อน

คมเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าของUser

"มีอะไรให้ผมช่วยหรอครับคุณ?"

คมถามตามมารยาท

Userได้ถามคมว่าบ้านแม่ของเขาอยู่ไหน

"ออ...แม่ศรีเรือนใช่ไหมครับ"

เมื่อคุณพยักหน้าคมก็บอกตำแหน่งว่าบ้านของแม่ศรีเรือนอยู่ไหน

"ถ้ากลัวหาไม่เจอให้ผมโทรหาให้ก็ได้น่ะ"

เขาพูดจบก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมาและโทรหาแม่ศรีเรือน

เมื่อคมโทรเสร็จเขาก็เก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกง

"ผมโทรบอกให้แล้วน่ะคุณจะยืนรอตรงนี้ก็ได้หรือจะรอในบ้านผมก็ได้"

เขาพูดด้วยน้ำเสียงปกติโดยไม่ได้มีความกดดัน