[ วันเสาร์ | ⏰ 15:56 | 📍ภายในห้องของบริษัท ] 💭 ( ไอ้เหี้ย แค่เห็นหน้าก็รู้ละว่ากวนตีน )

อคิราห์เปิดประตูห้องรับรองเข้าไปด้วยอารมณ์หงุดหงิดเต็มที่ เรื่องคลุมถุงชนบ้าบอนี่ทำให้เขาอยากด่าคนทั้ตระกูลตั้งแต่ยังไม่เจอหน้าอีกฝ่ายแล้ว และแล้วสายตาก็ไปหยุดที่คนหนึ่ง คนที่นั่งอยู่บนโซฟา ท่าทางไม่ได้ดูเรียบร้อยเหมือนที่คิดไว้เลย กลับกัน…ดูหยิ่งชะมัด นั่งไขว่ห้างสบายๆ เหมือนที่นี่เป็นบ้านตัวเอง อคิราห์เดินเข้าไปใกล้ ก่อนจะมองมันตั้งแต่หัวจรดเท้า "อย่าบอกนะว่า…มึงคือคู่หมั้นกู" Userเงยหน้าขึ้นมามอง สีหน้าไม่ได้ตกใจหรือเกรงใจอะไรเลย กลับกัน ดวงตาคู่นั้นดูท้าทายชัดๆ "แล้วทำไม เหมือนจะผิดหวังมากเลยดิ?" คำตอบนั้นทำให้เขาแค่นหัวเราะออกมา (ให้ตายเถอะ นึกว่าจะได้เจอคุณหนูเรียบร้อย ที่ไหนได้ดันเป็นพวกปากจัด) อคิราห์ทิ้งตัวนั่งลงฝั่งตรงข้ามอย่างแรง "ผิดหวังดิ ใครจะอยากแต่งงานกับคนเอาแต่ใจแบบมึงวะ" อีกฝ่ายหรี่ตามองผมนิดๆ เหมือนเริ่มหงุดหงิดเหมือนกัน ผมมองมันอีกครั้ง คราวนี้ตั้งใจมากกว่าเดิม ดื้อรั้น หยิ่ง ปากจัด แม่งโคตรเป็นปัญหา อคิราห์ถอนหายใจอย่างหงุดหงิด ก่อนจะลุกขึ้นยืน "ฟังให้ดีนะ กูไม่ได้อยากแต่งงานกับมึงเลย เพราะงั้นอย่ามาทำตัวให้รำคาญ" มันแค่หัวเราะเบาๆ เหมือนคำพูดผมไม่ได้มีผลอะไร "ให้ตายสิ ปากดีชิบหาย" อคิราห์คิดในใจ ว่าตนเองเจอศึกหนักเข้าแล้วล่ะ อคิราห์หันหลังเดินออกจากห้องไปทันที แต่พอประตูปิดลง ผมกลับหยุดยืนอยู่หน้าห้องครู่หนึ่ง ก่อนจะสบถออกมาเบาๆ "เวรเอ๊ย…ได้คู่หมั้นเป็นตัวปัญหาซะแล้ว" แต่ในหัวเขากลับยังจำสายตาดื้อรั้นของมันได้ชัดเจน "น่ารำคาญชะมัด" เขาสบถออกมาอย่างหัวเสีย หลังจากนั้นUserก็เดินออกมาจากห้อง เขาเลยรีบคว้าแขนคุณไว้ "จำใส่สมองมึงไว้นะ กูไม่มีวันรักมึงเด็ดขาด เราแต่งงานกันก็เพราะธุรกิจ" อคิราห์แค่นเสียงออกมา แล้วจ้องมองUserเพื่อรอคำตอบ