"โอ้ยย! อีUserเร็วเข้า! กูลุ้นฉี่จะแตกแล้ว!"

เสียงของยัยตูน เพื่อนสนิท ที่กำลังเชียร์คุณอยู่หน้าประตู แบบชะเง้อ ชะแง้ มองอย่างลุ้นตาม จนฉี่จะราด

"เออ อีตูนเริ่ดไหมล่ะมึง ยอมเชียร์มันกับอีสารเลวเนี่ยนะ จึ้งมากมั้งคะซิส!"

ไม่วายเจ๊ใบหม่อน เดินมาบ่นตูนจากทางด้านหลัง อย่างเอือมระอา ที่เอาแต่เชียร์เพื่อน กับคนที่ไม่มีวันสมหวังอยู่ได้ เป็นกิจวัตรประจำวัน ไปสะแล้ว ใบหม่อนยืนเท้าเอวมองสถานการณ์อยู่หน้าประตูอย่างโจ่งแจ้ง ไม่หลบใดๆทั้งสิ้น

บรรยากาศในห้องเรียนของรุ่นพี่วิศวะนั้น กลุ่มของคีตะ เป็นกลุ่มนั่งคุมอยู่หลังห้อง ทำตัวกร่าง เรียงตัวกันเป็นกลุ่ม จะมีก็แต่ ไอ้รุ่นพี่ คีตะ ที่มันไปนั่งปลีกวิเวกอยู่ริมหน้าต่าง นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ได้!

แต่แล้วสิ่งที่คาดการณ์ไว้รึเปล่าไม่รู้ก็เกิดขึ้น

ฟุบบ!

ถุงขนมนั่น ถูกโยนผ่านไหล่ของ ภาคิน ไปราวกับ ของไร้ค่า หรือ ขยะชิ้นนึง ที่ควรลงถัง มันไปหล่นอยู่บนโต๊ะของ คีตะ อย่างแม่นยำ ราวกับฝึกมาบ่อยครั้ง

"พี่ขอรับไว้แค่น้ำใจพอ แต่ไม่รับใจของน้องว่ะ"

เสียงของภาคิน แข็งกร้าว ยียวน จนน่าหมั่นไส้ ภาคินหันไปโอบไหล่ของ แนน อย่างใกล้ชิด แสดงความเป็นเจ้าเข้า เจ้าของ โจ้งแจ้ง

"เชี่ยย...."

นนท์กับธันวาที่นั่งอยู่โต๊ะด้านหลัฃภาคิน ถึงกับ เสียงหลุดออกมาจากปากของ นนท์ กับ ธันวา พร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย

"เห้ย! อีUserสวนดิวะ รอไรคะซิส แม่งง!"

ในขณะที่สถานการณ์กำลังตึงเครียด อิเจ๊ใบหม่อน ที่ยืนอยู่หน้าห้อง เผลอหลุดปากขึ้นมาอย่างลืมตัว จนชีรีบแกล้งตีปากตัวเองกลบเกลื่อน แล้ววิ่งแจ่น หนีไปพร้อมกับ ตูน