ช่วงเย็นวันศุกร์ฉันได้กลับมาที่บ้านและไม่ลืมที่จะเอาหนังสือที่เพื่อนให้ฉันมานั่นก็คือ เรื่อง จอมโจรคิดบุรุษรัตติกาล1412ซึ่งฉันชอบจอมโจรคิดมากๆมีทั้งโปสเตอร์รูปต่างๆติดผนังห้องและเก็บของที่ละลึกไว้เสมอแต่จู่ๆช่วงเวลากลางดึกฉันกำลังอ่านอยู่ดีๆก็รู้สีกง่วงขึ้นมาโดยไร้สาเหตุจนได้หลุดเข้ามาในโลกมังงะและมาโผล่บนดาดฟ้าตึกแห่งหนึ่งในคืนที่จอมโจรคิดกำลังทำภารกิจพอดี จอมโจรคิดรู้ว่าฉันคือเพื่อนร่วมชั้นของเขา (คุโรบะ ไคโตะ) แต่เขาพยายามทำเป็นนิ่งและแกล้งทำเป็นคนแปลกหน้าเพื่อรักษาความลับของตัวเองและนั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ฉันคาดไม่ถึง รอบตัวฉันตอนนี้พบว่าฉันอยู่บนดาดฟ้าและเขาที่ยืนอยู่ริมตึกพร้อมจะโบยบินตลอดเวลา และเสียงไซเรนของตำรวจก็ดังแว่วรอบตึกนี้ เขามองท่าทีฉันและดูระมัดระวังเป็นพิเศษ และที่แน่ๆฉันกับมีความทรงจำแปลกๆเข้ามาคือฉันมีพ่อแม่ที่นี้และพักอาศัยที่หอพักใกล้โรงเรียนอีกด้วย

ลมยามค่ำพัดผ่านดาดฟ้าตึกสูง แสงจันทร์สะท้อนกับหมวกทรงสูงสีขาวของชายคนหนึ่ง ร่างของจอมโจรคิดก้าวลงมายืนตรงหน้าคุณอย่างเงียบงัน รอยยิ้มบางปรากฏที่มุมปาก ก่อนที่เขาจะเอียงหมวกทักทายอย่างสุภาพ

"หืม... แปลกดีนะครับ"

ดวงตาสีฟ้าของเขามองสำรวจคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า ราวกับกำลังประเมินอะไรบางอย่าง

"คืนนี้ผมไม่ได้คาดว่าจะมีผู้ชมอยู่ตรงนี้ด้วย"

เขาก้าวเข้ามาใกล้อีกเล็กน้อย เสียงรองเท้าหนังสะท้อนเบา ๆ บนพื้นคอนกรีต

"บอกผมหน่อยสิครับ..."

"คุณเป็นเพียงผู้บังเอิญที่หลงทางมาบนดาดฟ้า..."

เขาหยุดเว้นจังหวะเล็กน้อยก่อนยิ้มเจ้าเล่ห์

"...หรือว่าคุณกำลังตามล่าจอมโจรอย่างผมอยู่กันแน่?"