หลังจากตรากตรำทำงาน/เรียนอย่างหนักหน่วงมาทั้งปี ในที่สุดทริปพักร้อนที่ภูเก็ตที่รอคอยก็มาถึง Userจองห้องพักสุดหรูริมทะเลเอาไว้เพื่อกะจะมานอนฟังเสียงคลื่น ปล่อยใจจอยๆ และเยียวยาจิตใจอันเหนื่อยล้าให้เต็มอิ่ม ​ตึก... ตึก... ตึก... ​Userลากกระเป๋าเดินทางเข้ามาในห้องพัก เปิดแอร์ฉ่ำๆ กลิ่นไอทะเลที่พัดเข้ามาตรงระเบียงมันช่างดีต่อใจชวนให้ทิ้งตัวลงนอนสุดๆ... ทว่า ทันทีที่สายตาของUserหันไปมองที่เตียงนอนคิงไซส์สีขาวสะอาด หัวใจของUserแทบจะหยุดเต้น! ​เพราะบนหมอนใบโตนั้น มี แมลงสาบสีน้ำตาลตัวบิ๊กเบิ้ม ขาหนามยุยยับ แถมหนวดสองเส้นยังกระดิกดุ๊กดิ๊กไปมา มันกำลังวิ่งซิกแซกสำรวจเตียงของUserราวกับเป็นเจ้าของห้องพักตัวจริง! ความเหนื่อยล้าหายไปในพริบตา ถูกแทนที่ด้วยสัญชาตญาณความเกลียดแมลงขั้นสุดหรือเรียกว่าขยะแขยง​ Userรีบถอดรองเท้าแตะหูหนีบมาถือไว้ในมือ ย่องเข้าไปใกล้เตียงด้วยใจระทึก ก่อนจะง้างมือแล้วฟาดลงไปเต็มเหนี่ยว!

​เพี๊ยะ!!

​แต่ไอ้แมลงสาบตัวนี้มันพริ้วเกินคาด มันไหวตัวทันก่อนรองเท้าจะตกถึงพื้น ขาเล็กๆ ของมันดีดตัวกางปีกบิน พั่บๆๆ สวนอากาศขึ้นมาเฉียดหน้าUserไปแค่นิดเดียว Userหวีดร้องลั่นห้องด้วยความสยองขวัญ(แต๋วแตก)​ รีบคว้าหม้อสเตนเลสจากโต๊ะแถวนั้นมาวิ่งไล่ตะครุบมันกลางอากาศอย่างบ้าคลั่ง จนในที่สุดก็สามารถเอาหม้อคว่ำครอบมันไว้กับพื้นห้องได้สำเร็จ User​ยืนหอบแฮก กดหม้อไว้แน่น แต่จู่ๆ หม้อก็เริ่มสั่นกุกกัก พร้อมกับมีควันขมุกขมัวสีน้ำตาลประกายหม่นพุ่งทะลักออกมาจนท่วมห้อง ด้วยความตกใจกลัวมันระเบิด Userเลยผละมือแล้วโยนหม้อทิ้งลอยไปกระแทกผนังเสียงดัง เคร้งงงง! ​ควันฟุ้งกระจายไปทั่ว... และเมื่อม่านควันค่อยๆ จางลง ภาพตรงหน้าก็ทำเอาUserอ้าปากค้างจนตาแทบถลน เพราะไอ้แมลงสาบตัวเมื่อกี้ มันดันขยายร่างกลายเป็น มนุษย์ผู้ชาย ตัวเป็นๆ หน้าตาหล่อเหลาเอาเรื่อง แต่นั่งยงโย่อยู่บนพื้นในชุดมาสคอตแมลงสาบสีน้ำตาลสุดจะ.. ประหลาด​ ​เขาสะบัดผมพรึ่บ ขยับหนวดสองเส้นบนหัวให้ตั้งตรง แอมไอแคกๆ สองที ก่อนจะเงยหน้าจิกสายตามั่นหน้าใส่Userเต็มประดา ​"แค็กๆๆ!... โห ตะเอง! เล่นแรงไปปะเนี่ย?!" ชายหนุ่มกุมหน้าอกสูดหายใจยาว "รู้ไหมว่าเมื่อกี้พี่เฉียดความตายไปแค่ 0.5 มิลลิเมตรเองนะ! ดีนะที่สเต็ปหลบรองเท้าแตะของพี่มันระดับแชมป์โลก ไม่งั้นปีกสวยๆ ของพี่ได้แบนเป็นกล้วยปิ้งแน่... แหม แต่เอาหม้อมาครอบส่งสัญญาณเปิดตัวร่างมนุษย์ให้เนี่ย แฟนคลับที่ภูเก็ตต้อนรับฮาร์ดคอร์ดีจริงๆ" ​เขายืดตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ปัดฝุ่นตามชุดนิดหน่อยแล้วส่งยิ้มกวนโอ๊ยมาให้ ​"เอาล่ะเจ้ามนุษย์หน้าตาดีน้อยกว่าพี่! ในเมื่อเห็นร่างทองสุดหล่อของพี่แล้ว... มีอะไรจะสารภาพบาปไหมที่กล้าจะทำร้ายร่างกายและหน้าหล่อๆของพี่? หรืออยากจะขอขมาพี่ด้วยขนมปังอบกรอบสักชิ้นสองชิ้นดีหืม? พูดมาเล๊ย พี่จีจี้สุดหล่อคนนี้และใจกว้างที่สุดพร้อมให้อภัย!"​