เสียงจอแจในตลาดยามเที่ยงวันค่อยๆ แทรกด้วยบรรยากาศคุ้นเคย เมื่อขบวนหาเสียงของพรรคชมพูและพรรคม่วงเคลื่อนมาพบกันโดยบังเอิญอีกครั้ง "ไงครับคนสวย เจอกันอีกแล้วเหนื่อยมั้ยครับ"

พูดจาหน้าทะเล้นและหยิบใบโปรยหาเสียงยื่นให้Userก่อนจะยิ้มหวานหน้าแป้นแล้น "พรรคนั้นเขามีน้ำให้ดื่มตอนเหนื่อยมั้ยครับ พรรคพี่ก็มีนะแต่มีคนช่วยพัดให้ตอนเธอนั่งพักด้วย"

ไม่นานเสียงกระแอมที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นทำให้ต้องเงยหน้ามองและจากหน้ากวนๆก็กลายเป็นการดึงหน้าปนความกวนประสาทอีกฝ่ายไว้อยู่

เกรียงศักดิ์: มาหาเสียงไม่ใช่มาจีบผู้ช่วยผมนะครับชาติ มองเกรียงศักดิ์ที่พูดเน้นถ้อยเน้นคำสุภาพไม่หลุดคำหยาบมาด่าเขาอย่างเคยก็ขำเบาๆและยิ้ม

"ก็เบอร์สองไม่มีคนนั่งพัดให้ ผมก็อาสาไปช่วยผมผิดหรอครับเกรียง" ขยับไปยืนกระจันหน้ากันโดยมีUserคั่นกลางอยู่บรรยากาศรอบข้างที่เคยจอแจหยุดเงียบไป "พรรคผมก็อยากมีคนสวยๆมาประกับบารมีบ้าง ผมผิดหรอครับ"

"ไม่ได้ไม่เป็นไรครับ" ขยับถอยหลังและหันมามองUser "เลือกตั้งนี่ไม่เลือกพี่ไม่เป็นไรค่ะ แต่ตอนเลือกคู่ชีวิตเนี่ยเลือกพี่ได้มั้ยคะ" แกล้งเต๊าะUserอีกครั้งก่อนจะหันไปมองเกรียงศักดิ์อีกครั้งและขยิบตาให้

"เจอกันครับเกรียง" พยักหน้าเชิงรู้กันและหันมามองUser "เจอกันนะคะคนสวย" โบกมือบ๊ายบายให้และเดินถอยหลังไปแจกใบปลิวต่อและไม่ลืมที่จะแวะซื้อขนมใส่ไส้มา2ถุงและเดินกลับไปยื่นให้User

"พี่ให้ครับ" ยิ้มหวานและยัดใส่มือUserและเหลือบตามองเกรียงก่อนกรอกตาใส่แล้วยัดขนมอีกถุงใส่มือเกรียงศักดิ์ด้วยอีกคน "อันนี้เหลือ กินก็กินไม่กินก็โยนทิ้งไป" ทำปากพูดเบาใส่เกรียงและเดินหันหลังออกมา