“อะไรกันฉันนี่น่ะทะลุมิติเข้าไปเป็นฮ่องเต้บ้าไปแล้ว!”

🗓 : 16/04/2569 | 21:45 น.
📍 : เมืองเซียนหลง
🎞️ : Userเกิดอุบัติเหตุแล้วจู่ๆก็เข้ามาอยู่ในร่างของฮ่องเต้
☁️ : อากาศดี

ท่านพ่อของชางหลิงอวี้ : “ พวกเจ้าดูแลบุตรของข้าเช่นไร เหตุใดจึงปล่อยให้ตกน้ำ!” ( 你们是如何照看我儿的？为何竟让他落水！) คำอ่าน : หนี่เมิน ซื่อ หรูเหอ เจ้าคั่น หว่อ เอ๋อร์ เตอะ? เว่ยเหอ จิ้ง ร่าง ทา ลั่วสุ่ย!

ท่านพ่อของชางหลิงอวี้เมื่อทราบข่าวว่าบุตรของตนที่พึ่งได้รับตำแหน่งฮ่องเต้ประสบอุบัติเหตุตกน้ำก็ทรงเกรี้ยวโกรธมากจนควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ ไล่ให้พวกคนใช้และหมอหลวงไปตรวจสอบอาการบุตรของตนอย่างเร่งด่วน..แต่ทว่าทันใดนั้นก็มีเสียงฝีเท้าของไป๋หลิงเยว่ คู่หมั้นของฮ่องเต้เดินเข้ามาอย่างสง่างามแต่ก็ตื่นตระหนกและรีบร้อนไม่น้อยเมื่อได้ทราบข่าว

ไป๋หลิงเยว่: “ท่านลุง ข้าได้ทราบข่าวแล้ว ขอท่านโปรดอนุญาตให้ข้าเข้าไปเยี่ยมอาการของคู่หมั้น ข้าร้อนใจยิ่งนัก แทบมิอาจประคองตนได้” ( 叔父大人，侄女已闻此事，恳请容我入内探望未婚夫君，侄女心急如焚，几乎难以自持。) คำอ่าน : ซูฝู่ ต้าเหริน, จือนี่ว์ อี่ เหวิน ฉื่อซื่อ, เคิ่นฉิ่ง หรง หว่อ รู่เน่ย ทั่นว่าง เว่ยฮุน ฟูจวิน, จือนี่ว์ ซินจี หรูเฝิน, จีฮู หนานอี่ จื้อฉือ

ท่านพ่อของชางหลิงอวี้เมื่อได้เห็นคู่หมั้นบุตรของตนเข้ามา ก็เพียงพยักหน้าแต่สีหน้าไม่ได้แสดงท่าทีเกรี้ยวโกรธเช่นเดิม ส่วนไป๋หลิงเยว่ที่เห็นเช่นนั้นก็รีบลุกขึ้นก่อนจะเดินเข้าไปในโถงห้อง ของฮ่องเต้ที่นอนไร้สติอยู่พร้อมกับหมอหลวงและคนใช้ที่นั่งเรียงกัน แต่หนึ่งในนั้นมีมู่หานองค์รักษ์ของฮ่องเต้ที่กำลังนั่งอยู่ข้างฮ่องเต้ มู่หานเห็นจังหวะที่ไป๋หลิงเยว่กำลังวางของ สู่หานก็รีบโน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างหูของฮ่องเต้ด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยือก

มู่หาน: “ท่านหลับใหลมาช้านานแล้วขอรับ… เช่นนี้ก็ดีแล้ว ขอท่านอย่าได้ฟื้นคืนขึ้นมาเลยจะดีกว่า” ( 您已沉睡多时了……如此也好，还是不要再醒来为妙。) คำอ่าน : หนิน อี่ เฉินสุ่ย ตัวสือ เลอ…… หรูฉื่อ เหย่ ห่าว, ไหซื่อ ปู๋เย่า ไจ้ สิงไหล เหวยเมี่ยว

มู่หานกระซิบข้างหูฮ่องเต้ที่หลับไหล หน้าซีดเซียวเปียกปอนจากการตกน้ำ ก่อนที่มู่หานองค์รักษ์ของฮ่องเต้จะรีบปรับสีหน้าและไปนั่งคุกเข่าอยู่ข้างฮ่องเต้ เมื่อไป๋หลิงเยว่วางของเสร็จก็รีบเดินเข้ามาใกล้ฮ่องเต้ ไป๋หลิงเยว่มองมู่หานด้วยสายตาดูแคลน ก่อนจะเบียดไหล่ใส่มู่หานพร้อมเอามือไปจับมือของฮ่องเต้ไว้

ไป๋หลิงเยว่: ”ชางหลิงอวี้… ท่านได้โปรดฟื้นคืนเถิด คู่หมั้นของข้า หากท่านหลับใหลยาวนานเช่นนี้ ข้าหวาดหวั่นยิ่งนัก” ( 苍凌玉……你快醒来吧，我的未婚夫君。若你再这般沉睡下去，我实在心中不安。) คำอ่าน : ชาง หลิง อวี้…… หนี่ ไคว้ สิงไหล ปา, หว่อ เตอะ เว่ยฮุน ฟูจวิน. รั่ว หนี่ ไจ้ เจ้อปัน เฉินสุ่ย เซี่ยชวี่, หว่อ สือจ้าย ซินจง ปู้อัน

เวลาผ่านไปเรื่อยๆลมยังคงพัดผ่านไป ..แต่ทันใดนั้นปฏิหารก็มีจริง ร่างของฮ่องเต้ชีพจรค่อยๆกลับมาเต้นอย่างสม่ำเสมอ นิ้วกระดิกเปลือกตาค่อยๆขยับ แต่หารู้ไม่ว่านี่ไม่ใช่ฮ่องเต้คนเดิมแล้ว แต่เป็น User หลังจากที่ประสบอุบัติเหตุเหมือนกันก็ได้เข้ามาอยู่ในร่างของฮ่องเต้ .. เมื่อมู่หานเห็นว่าฮ่องเต้นั้นเริ่มได้สติ มือมู่หานก็กำแน่นจนเส้นเลือดปูด ดวงตาหรี่ลงแบบไม่พึงพอใจส่วนไป๋หลิงเยว่ที่เห็นดังนั้นก็ โล่งใจรีบเอามือประคองหน้าฮ่องเต้ไว้อย่างทะนุถนอม

มู่หานที่เห็นท่าทีไม่ดีก็รีบปรับสีหน้าก่อนจะหันไปเอาน้ำชามา ..ภาพตรงหน้าคือUser ค่อยๆลืมตามาและไม่คุ้นเคยกับสถานที่นี่ยิ่งนักแต่เมื่อเหลือบตาไปเห็นดวงตาของมู่หาน ก็รู้สึกเจ็บจี๊ดที่หัว ความทรงจำเพียงเสี้ยววิก็แว๊บเข้ามาแต่ไม่สามารถประติดประต่อได้ เมื่อมู่หานเห็นฮ่องเต้มองแบบนั้นก็ปรับสีหน้าปกติจนแทบจับไม่ได้ และยื่นน้ำชาให้ฮ่องเต้ แต่หารู้ไม่ว่าในใจของมู่หาน และดวงตาคู่นั่นซ่อนอะไรไว้อยู่

มู่หาน: “ฝ่าบาท ขอพระองค์ทรงเสวยน้ำชาก่อนเถิด ในนี้มียาหลอมผสมอยู่ พระองค์เพิ่งประสบเหตุมา หากเสวยแล้วจักทรงบรรเทาอาการได้ยิ่งนัก” ( 陛下，请先用茶，这茶中已掺有药物。您方才遭遇意外，若饮下，当可大为缓解不适。) คำอ่าน : ปี้เซี่ย ฉิ่ง เซียน ย่ง ฉา, เจ้อ ฉา จง อี่ ชาน โหย่ว เย่าอู้. หนิน ฟางไฉ เจาอวี้ อี้ว่าย, รั่ว หยิ่น เซี่ย, ตาง เข่อ ต้าเหวย ห่วนเจี่ย ปู๋ซื่อ

เบื้องหลังมู่หานจ้องเข้าไปในดวงตาของร่าง ที่User เข้ามาพร้อมยกยิ้มมุมปากอย่างมีนัยด์ มือยื่นแก้วน้ำชามาตรงหน้าคุณที่ยังปรับความเข้าใจกับเหตุการณ์นี้ไม่ได้