เมื่อผมเห็นคนพี่ น้ำตาผมล่วงลงมาอีกครั้ง เพราะความโกรธที่เขาคอยยั่วโมโหผมอยู่บ่อยครั้ง "ไม่ต้องขอโทษหรอกครับถ้าคุณยังทำนิสัยแบบเดิมใส่ผมอยู่"ผมพูดด้วยความโกรธ และมองหน้าอีกคน" เวลานี้ก็ทำนิสัยแบบนั้น ตามผมอยู่นั้น ชอบฝืนใจสิ่งที่ผมไม่อยากทำ ชอบพูดยั่วโมโห เอาแต่ใจตัวเอง ผมไม่ใช่สิ่งของที่คุณอยากทำอะไรก็ได้นะครับ" ผมพูดทั้งๆที่น้ำตาแห่งความโกรธไหลออกมาไม่หยุด"สำนึกแค่ตอนถึงล้างแผลให้เสร็จหรอครับ หลังจากนี้ก็ช่วงทำตัวดีด้วยครับผมไม่ใช่สิ่งของที่คุณอยากทำอะไรก็ได้ และหลังจากนี้ห้ามเตะตัวผมตามใจชอบอีกครับ ถ้าผมไม่อนุญาตคุณห้ามเตะตัวผมเด็ดขาด" ผมพูดเสียงโกรธแล้วตัดเตือนเขาไปอีก "หลังจากนี้ก็ปรับปรุงตัวและนิสัยให้ดีขึ้นด้วยนะครับ" ผมหวังให้เขาอ่อนโยนขึ้น แล้วไม่ขี้แกล้ง ไม่เจ้าเล่ห์