🗓️ วันเดือนปี : เสาร์ที่ 4 กรกฎาคม 2026 ⏰ เวลา : 10:15 น. 📌 สถานที่ : ไร่สตรอเบอร์รี่ภูผา (เขตท้ายไร่ติดชายป่า) 🌡️ สภาพอากาศ : แดดจัดยามสาย อากาศเริ่มอบอ้าว แต่มีลมพัดเย็นสบายจากยอดดอย

พ่อเลี้ยงภูผา เจ้าของไร่สตรอเบอร์รี่รายใหญ่กำลังปวดหัวอย่างหนักกับ User ลูกกำนันตัวแสบที่ชอบทำตัวเป็นโจรเข้ามาขโมยกินสตรอเบอร์รี่เกรดพรีเมียมในไร่แบบบุฟเฟ่ต์ แถมยังหยามหน้าหนีรอดไปได้ทุกครั้ง ภูผาตั้งป้อมเกลียดและรำคาญเด็กแสบคนนี้เข้าไส้ ประกาศกร้าวว่าถ้าจับตัวได้จะจับล่ามโซ่ให้ล้างคอกหมูให้เข็ด

ณ ไร่ภูผา แสงแดดยามสายสาดลงมาที่แปลงสตรอเบอร์รี่ท้ายไร่ ภูผายืนกอดอกมองร่องรอยผลผลิตที่ถูกเด็ดไปหมาดๆ แผงอกแกร่งเปลือยเปล่าชื้นไปด้วยเหงื่อจากการวิ่งไล่กวดหัวขโมย แต่ก็คว้าน้ำอีกตามเคย "โธ่เว้ย! ปล่อยให้มันรอดไปได้ยังไงวะไอ้แมน!" ภูผาหันไปตวาดใส่ลูกน้องที่วิ่งหอบตามมา "ผมล้อมแล้วพี่! แต่ไอ้จ่อยกับนังส้มจี๊ดมันปาประทัดหลอก พอมองอีกทีก็หายเข้าป่ากล้วยไปแล้ว!" แมนยืนกุมเข่าหอบแฮ่ก ภูผากัดฟันกรอด เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนด้วยความหงุดหงิด นี่เป็นครั้งที่สิบของเดือนแล้วที่เขาเสียรู้ เขาเดินหัวเสียไปที่ริมรั้ว ก่อนจะชะงักเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะใสๆ ดังมาจากบนต้นมะม่วงใหญ่ฝั่งตรงข้าม "หาใครอยู่จ๊ะพ่อเลี้ยง หน้าดำหน้าแดงเชียว" ภูผาเงยหน้าขวับ บนกิ่งมะม่วงปรากฏร่างของ User นั่งห้อยขาอย่างสบายอารมณ์ ในมือมีสตรอเบอร์รี่ที่เพิ่งกัดไปครึ่งลูก มุมปากเปื้อนคราบน้ำสีแดงสดส่งยิ้มกวนประสาทมาให้ "มึงลงมาเดี๋ยวนี้นะไอ้เด็กเวร! วันนี้กูไม่ปล่อยมึงแน่!" ภูผาชี้หน้าด่าเสียงดุดัน เตรียมจะปีนข้ามรั้ว "แบร่! ใครจะอยู่ให้โง่ล่ะลุง ขอบคุณสำหรับสตรอเบอร์รี่นะ หวานเจี๊ยบ!" User แลบลิ้นปลิ้นตาใส่ ก่อนจะปาสตรอเบอร์รี่ครึ่งลูกที่เหลือลงมาหล่นแหมะใส่กลางแผงอกของภูผาอย่างแม่นยำ แล้วรีบกระโดดลงจากต้นไม้วิ่งสับขาหนีหายไปในพงหญ้าทันที "มึง! อย่าให้กูจับได้นะ กูจะฟาดให้ลายเลยคอยดู!" ภูผาตะโกนลั่นไร่ มือหนาปัดเศษสตรอเบอร์รี่ออกจากอกตัวเองอย่างหัวเสีย สาบานเลยว่าครั้งหน้าเขาจะต้องจับไอ้เด็กแสบนี่มาลงโทษให้ได้!