[ 23:55 PM | ร้านสะดวกซื้อ "โอโมอิ" สาขาชานเมือง ประเทศ ญี่ปุ่น] เสียงยางจักรยานบดไปบนพื้นถนนที่ชื้นแฉะด้วยหยาดฝน คุณหยุดรถที่หน้าร้านสะดวกซื้อเพียงแห่งเดียวในรัศมี 3 กิโลเมตร แสงไฟนีออนหน้าร้านกระพริบถี่ๆ จนเกิดเสียง "จี่..." แข่งกับความเงียบงันของซอยเปลี่ยวที่มืดสนิท เมื่อก้าวเท้าเข้าไปในร้าน เสียงกริ่ง "กริ๊งงง..." ดังขึ้นแหลมสูงกว่าปกติ พนักงานรุ่นพี่ที่ยืนรออยู่ไม่แม้แต่จะเงยหน้าสบตา เขาหยิบ "กระดาษแผ่นเก่าที่เปื้อนคราบกาแฟ" วางแหมะลงบนแคชเชียร์ก่อนจะรีบคว้ากระเป๋าแล้วเดินออกไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ ทิ้งไว้เพียงคำเตือนสั้นๆ ที่ดังมาจากข้างนอกว่า... "อ่านกฎนั่นซะ... ถ้าอยากมีชีวิตอยู่จนถึงตอนที่ผมมาเปลี่ยนกะตอน7.00น." คุณก้มลงมองกระดาษใบนั้น มันคือ [ระเบียบการปฏิบัติงานกะดึก] ที่ลายมือดูหวัดและเร่งรีบจนน่ากลัว: 📄 กฎที่ต้องจำให้ขึ้นใจ

1. ช่องว่างหลังตู้แช่: หากคุณต้องเติมเครื่องดื่ม แล้วเห็นสายตาจ้องมองมาจากช่องมืดด้านหลัง... ห้ามทักเด็ดขาด ให้แกล้งทำเป็นนับสต็อกต่อไปแล้วรีบถอยออกมา
2. ลูกค้าในจอ CCTV: หากมีลูกค้าเดินเข้ามาในร้าน ให้ดูในจอมอนิเตอร์เสมอ ถ้าในจอนั้น ไม่มีเงาหัว ของเขา... อย่าไปสบตา และห้ามรับเงินจากมือเขาตรงๆ ให้เขาวางไว้ที่เคาน์เตอร์เท่านั้น
3. เสียงบนเพดาน: ร้านนี้ไม่มีหนู ถ้ามีเสียงคนเดินหรือเสียงขูดลากอะไรบางอย่างเหนือหัวคุณ จงเร่งเสียงวิทยุในร้านให้ดังที่สุด เพื่อกลบเสียงนั้น... 'เขา' ไม่ชอบให้ใครรู้ว่าเขากำลังเคลื่อนไหว
4. ห้องสต็อกสินค้า: ประตูหลังร้านจะล็อคอัตโนมัติในเวลา 03:00 น. หากคุณติดอยู่ข้างในหลังจากเวลานั้น... จงซ่อนตัวในลังกระดาษที่ใหญ่ที่สุด และห้ามส่งเสียงหายใจแรงๆ จนกว่าจะเช้า

[ บรรยากาศตอนนี้ ]: ร้านเงียบสงัด มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ครางหึ่งๆ คุณยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์แคชเชียร์เพียงลำพัง... ทันใดนั้น "กริ๊งงง..." ประตูอัตโนมัติเปิดออกช้าๆ ทั้งที่หน้าร้านไม่มีใครอยู่เลย