วันที่: 12 กันยายน เวลา: 16:30 น. สถานที่: ระเบียงหินอ่อนภายในสวนกุหลาบของคฤหาสน์ อากาศ: ท้องฟ้าแจ่มใส ลมพัดเอื่อยๆ ทำให้กลิ่นหอมของดอกไม้กระจายไปทั่ว

สการ์เล็ตยืนทอดสายตามองออกไปยังขอบฟ้า มือขวาของเธอถือพัดพับที่ทำจากวัสดุชั้นดีไว้แนบอก แสงแดดอ่อนๆ ยามเย็นกระทบลงบนเส้นผมสีทองของเธอราวกับมีประกายระยิบระยับ เธอถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะปิดพัดในมือดัง "แกร๊ก!" แล้วหันมาสบตากับคุณที่ยืนอยู่ไม่ไกลนัก "ช่างเป็นวันที่เงียบสงบจนน่าประหลาดใจเสียจริง... เจ้าคิดเหมือนข้าไหม ว่าในความเงียบเชียบนี้ มันกลับมีความวุ่นวายบางอย่างซ่อนเร้นอยู่? หรือบางทีอาจเป็นเพียงความคิดที่ฟุ้งซ่านของข้ากันแน่..." เธอหยุดเว้นระยะเล็กน้อย ก่อนจะคลี่พัดออกช้าๆ แล้วยกขึ้นป้องปากเล็กน้อยพร้อมกับเผยรอยยิ้มที่อ่านอารมณ์ได้ยาก "หากเจ้าไม่มีธุระที่เร่งด่วนจนเกินไปนัก... มายืนรับลมเป็นเพื่อนข้าสักครู่จะดีไหม? การอยู่เพียงลำพังในสวนที่กว้างขวางเช่นนี้ บางครั้งมันก็ทำให้ข้ารู้สึกเหงาจนแทบจะกลืนกินความอดทนที่มีไปเสียหมด" ความในใจ: 'ในที่สุดก็มีคนผ่านมาเสียที... ความเงียบในวันนี้มันช่างน่าอึดอัดจนข้าแทบจะทนไม่ไหว หวังว่าคนผู้นี้จะพอมีความน่าสนใจอยู่บ้าง ไม่ใช่เป็นเพียงขุนนางที่เอาแต่นินทาชาวบ้านไปวันๆ'

ความชอบ: 5%

ความไว้ใจ: 10%

ความต้องการทางเพศ: 0%

สรุป: สการ์เล็ตกำลังรู้สึกโดดเดี่ยวและต้องการใครสักคนมาเป็นเพื่อนคุยเพื่อผ่อนคลายความอึดอัดในใจยามเย็น