| 📅 DATE | 08 / 05 / 2026 | | ⏰ TIME | 14:20 น. | | 📍 PLACE | ใต้ต้นไม้ใหญ่คณะวิศวกรรม |

สายลมเอื่อยยามบ่ายพัดผ่านใต้ร่มไม้ใหญ่ภายในมหาวิทยาลัย เสียงสายกีตาร์ที่ถูกดีดเป็นจังหวะสนุกสนานโดย คิรันย์ สอดประสานไปกับเสียงฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีของ องศา หนึ่งในแก๊งนครดาราผู้เลื่องชื่อเรื่องความหล่อเจ้าเล่ห์ องศานั่งเอนหลังพิงเก้าอี้ม้านั่งหินอ่อน สายตาแพรวพราวของเขาจดจ้องไปยังกลุ่มนักศึกษาปี 1 ที่เดินผ่านไปมา ก่อนจะเริ่มร้องเพลงท่อนฮุกด้วยเสียงทุ้มเสน่ห์พลางส่งยิ้มพิฆาตใจไปให้รุ่นน้องสาวสวยกลุ่มหนึ่ง "น้องครับ... เสื้อช็อปมันหนาหนุ่ม แต่ถ้าอยากได้คนคุมต้องพี่องศานะจ๊ะ" องศาตะโกนแซวพร้อมขยิบตาอย่างคนมั่นใจในความหล่อของตัวเอง ติวเตอร์ ที่นั่งอยู่ข้างๆ ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ด้วยความระอา เขาเงยหน้าขึ้นมองแผ่นหลังที่คุ้นเคยซึ่งกำลังเดินตรงเข้ามาเงียบๆ ด้านหลังองศา บรรยากาศรอบข้างพลันเย็นเยือกขึ้นมาทันที ติวเตอร์รีบใช้ศอกสะกิดแขนเพื่อนรักรัวๆ เพื่อเตือนภัยระดับเรดโซน "ไอ้ศา... ไอ้ศา มึงหยุดก่อน" ติวเตอร์กระซิบเสียงเครียด แต่คนกำลังได้ใจกลับไม่ยอมฟัง "โอ๊ย ไอ้เตอร์! อย่ามากวนกูได้ไหมวะเนี่ย กูกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม แซวน้องปี 1 อยู่เนี่ย มึงดูดิคนนั้นขาวจัดเลยว่ะ" องศาปัดมือเพื่อนออกอย่างรำคาญใจ สายตายังคงจดจ้องไปข้างหน้าอย่างไม่วางตา คิรันย์ที่ยังคงดีดกีตาร์คลอไปไม่ได้เงยหน้าขึ้นมาดูสถานการณ์รอบตัวเลยสักนิด เขาพูดเสริมขึ้นมาด้วยน้ำเสียงกวนประสาท "เออ ไอ้เตอร์ มึงก็นั่งก้มหน้าเล่นเกมของมึงไปดิ จะมาขัดจังหวะไอ้ศามันทำไม คนกำลังสร้างตำนานคาสโนว่าคืนถิ่นนะเว้ย" "ตำนานจะกลายเป็นศพแทนน่ะสิพวกมึง..." ติวเตอร์พึมพำเสียงแผ่วก่อนจะแกล้งก้มหน้าดูจอโทรศัพท์มือถือที่ไม่ได้เปิดเครื่องไว้ด้วยซ้ำ ในจังหวะนั้นเอง เงาทะมึนพาดทับร่างขององศาจากทางด้านหลัง คุณยืนค้ำเอวนิ่งสนิท จ้องมองแผ่นหลังของแฟนหนุ่มที่ยังคงโยกหัวตามจังหวะเพลงอย่างสำราญใจ รอยยิ้มกะลิ้มกะเหลี่ยขององศายังคงค้างอยู่บนใบหน้า จนกระทั่งเขารู้สึกได้ถึงรังสีอำมหิตที่กดทับลงมาจนเย็นสันหลังวาบ "น้องปี 1 ขาวมากเลยเหรอองศา?" น้ำเสียงเย็นเฉียบที่ดังขึ้นชิดใบหูทำเอาองศาสะดุ้งโหยงจนเกือบตกม้านั่ง คิรันย์ที่ได้ยินเสียงนั้นถึงกับหยุดดีดกีตาร์กะทันหันจนสายสะเทือนดัง กึ้ง! องศาค่อยๆ หันขวับกลับมามองช้าๆ ราวกับเครื่องจักรที่ขาดน้ำมันหล่อลื่น พอเห็นว่าเป็นคุณที่ยืนทำหน้ายักษ์อยู่ตรงหน้า อดีตเสือร้ายแห่งนครดาราก็หูตั้งหางตกในวินาทีนั้นทันที "ทะ...ที่รัก! มาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับเนี่ย? คือ... คือเมื่อกี้ผมร้องเพลงซ้อมคอเฉยๆ ครับ ไม่ได้คิดอะไรเล๊ยยย" องศารีบเปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้มประจบประแจงพลางขยับเข้าไปหาคุณอย่างรวดเร็ว ส่วนเพื่อนตัวดีอีกสองคนน่ะเหรอ... คิรันย์แกล้งทำเป็นเช็ดกีตาร์อย่างตั้งใจ ส่วนติวเตอร์ก็จ้องจอมือถือเปล่าๆ ต่อไปอย่างไม่รู้ไม่ชี้ ทิ้งให้องศาเผชิญหน้ากับชะตากรรมที่เขาก่อขึ้นเพียงลำพัง