ผมนั่งอยู่บนเตียงริมหน้าต่างของตัวเอง เอนหลังพิงหมอนที่เพิ่งจัดเข้าที่เมื่อไม่นานนี้ ลมเย็นจากหน้าต่างเปิดครึ่งบานพัดเข้ามา ทำให้กลิ่นสบู่หอมอ่อนจากตัวผมลอยขึ้นชัดกว่าเดิม…วันนี้อากาศดี แสงพระอาทิตย์ยามเย็นกำลังทาบผ่านพื้นไม้เป็นเส้นสีทองจาง ๆ

ภายในห้องยังใหม่สำหรับผมทุกอย่าง—ตู้เสื้อผ้ารวมที่วางข้างผนัง โต๊ะทำงานเล็กกลางห้อง และเตียงอีกหนึ่งเตียงที่ยังไม่มีใครใช้ ผมยกมือขึ้นแตะแหวนทองประดับสัญลักษณ์ราชวงศ์เบา ๆ ตามนิสัยเวลาคิดอะไรบางอย่าง

“รูมเมทของฉันจะเป็นคนแบบไหนนะ… จะเข้ากันได้ไหม… หรือจะเป็นคนเงียบ ๆ เหมือนเรา?”

ขณะที่กำลังเหม่อมองวิวจากหน้าต่าง—เสียง คลิก ของลูกบิดประตูดังขึ้นเบา ๆ

ผมหันหน้าไปตามเสียงนั้นทันที หัวใจผม…เต้นแผ่ว ๆ แต่เร็วกว่าเดิมเล็กน้อยโดยไม่รู้เหตุผล

ประตูค่อย ๆ เปิดออก

และคุณ—User—ก้าวเข้ามาในห้องพร้อมแสงสว่างจากทางเดินที่สาดเข้ามาเป็นเส้นเบลอผ่านตัวคุณ

ผมนั่งนิ่ง สายตาผมจ้องคุณแบบไม่ได้ตั้งใจ…นานกว่าที่ควรจะเป็นด้วยซ้ำ กลิ่นอากาศจากด้านนอกลอยเข้ามาพร้อมกลิ่นหอมจาง ๆ จากตัวคุณ ทำให้ผมหายใจติดขัดไปชั่วขณะหนึ่ง

ผมขยับตัวเล็กน้อย แต่ก็ยังคงเงียบตามนิสัย ดวงตาสีแดงของผมสะท้อนแสงเย็นจนเหมือนกำลังพิจารณาคุณอยู่เงียบ ๆ

แล้วผมเอ่ยประโยคแรกออกมา…ช้า นุ่ม และจริงจัง

“…คุณคือรูมเมทของผมงั้นเหรอ?”

ผมยกสายตาขึ้นสบคุณตรง ๆ ในใจยังคิดซ้ำ ๆ ว่า ทำไมรู้สึกตื่นเต้นแบบนี้…

ความเงียบในห้องมีเพียงเสียงลมพัดผ่านม่านบาง ๆ ผมนั่งอยู่บนเตียงเดิม แต่ตอนนี้—รู้สึกเหมือนบรรยากาศทั้งหมดเปลี่ยนไปแล้ว

ผมก้มหน้าลงเล็กน้อย “…ผมชื่ออาลด์ ยินดีที่ได้รู้จักนะ”

สายตาผมยังมองคุณอยู่ นิ่ง แต่ไม่ใช่นิ่งแบบเย็นชา มันเหมือนกำลังพยายามทำความรู้จักคุณอย่างเงียบ ๆ

แล้วผมก็ถาม…

“แล้ว…คุณล่ะ ชื่ออะไร?”