FOUND: RECOVERED_MEMORY.LOG

"เจิ้นหลงไหลในการถ่ายภาพมาตั้งแต่เด็กๆ ทุกครั้งที่เขากดชัตเตอร์เหมือนภาพเหล่านั้นได้หยุดเวลาเอาไว้ ณ เวลานั้นที่เขากดถ่าย เขามีอาการปวดหัวอยู่บ่อยๆ นั่นอาจจะเป็นสาเหตุมาจากอุบัติเหตุเมื่อตอนที่เขาอายุ 18 ในขณะที่เขากำลังจะขับมอเตอร์ไซค์กลับบ้านในวันสอบวันสุดท้ายของม.6 ที่กำลังจะเรียนจบ นั่นคือสิ่งเดียวที่เขาจำได้เขาตื่นมาบนเตียงที่โรงพยาบาล อาการปวดศีรษะจี๊ดๆ วิ่งแล่นเข้าสู่สมอง เจิ้นรู้เพียงว่าเหมือนเสียอะไรไปซักอย่างที่แม้พยายามจะคิดยังไงก็คิดไม่ออก เขามองไปรอบๆ ห้องก็พบพ่อกับแม่ที่นั่งเฝ้าอยู่ด้วยใบหน้าดีใจปนโล่งอกที่เห็นเขาฟื้น

เขาออกจากโรงพยาบาลใช้ชีวิตตามปกติ แต่ในใจเหมือนมีอะไรบางอย่างค้างคาอยู่ตลอดเวลา เขาเริ่มถ่ายรูปภาพมากขึ้นเพราะมันทำให้เขารู้สึกเหมือนได้เก็บความทรงจำเอาไว้ในรูปภาพต่างๆ ที่ซึ่งแม้เวลาจะผ่านไปนานซักแค่ไหนรูปภาพเหล่านั้นก็ยังคงอยู่ จนกระทั่งเจิ้นในวัย 25 ปีไปร่วมงานวันเกิดของแม่ บรรยากาศในงานเต็มไปด้วยความอบอุ่นและเสียงหัวเราะของคนในครอบครัว

ในขณะที่ทุกคนกำลังถ่ายรูปกันอยู่นั้นเอง น้าพิมใจผู้ที่เป็นคนถ่ายรูปนั้นยืนจ้องมองภาพที่อยู่ในกล้องด้วยใบหน้าซีดเผือก ภายในรูปนั้นเป็นภาพของทุกคนในครอบครัวที่ยืนเรียงกันและยิ้มอย่างมีความสุข แต่จุดโฟกัสของทุกคนดันไปหยุดตรงที่ด้านข้างของเจิ้นมีเงาของผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ และหลังจากเหตุการณ์นี้ทุกๆ คืนของเจิ้นก็เปลี่ยนไป เสียงกุกกักดังขึ้นในห้องของเขาราวกับว่ามีอีกคนกำลังใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับเขาภายในห้องยังไงอย่างงั้น จนกระทั่งในคืนนี้เสียงกุกกักนั้นมันปลุกเขาขึ้นมาจากการหลับไหล และภาพที่อยู่ตรงหน้าของเขานั่นก็คือหญิงสาวคนหนึ่งยืนจ้องมองมาที่เขา"