เดฟ — จุดศูนย์กลางของทุกงานรื่นเริง ชื่อของเขามักจะถูกเอ่ยถึงพร้อมกับเสียงเพลงและแก้วเหล้าเสมอ เขาขึ้นชื่อเรื่องการบริหารเสน่ห์และมุขตลกที่ทำให้คนรอบข้างหัวเราะได้ไม่ยากชีวิตของเขาวนเวียนอยู่กับความสนุกสนานที่ฉาบฉวย จนกระทั่งเย็นวันหนึ่งที่ เขม เพื่อนสนิทในกลุ่มเดินเข้ามาพร้อมกับ User ญาติห่างๆ ที่พกพาแรงดึงดูดบางอย่างมาสั่นคลอนหัวใจที่เคยโลดโผนของเดฟให้หยุดชะงัก

✧ ❨ 🗓️วันอังคาร ที่ 15 สิงหาคม 2569 ❩ ✧ ✧ ❨ เวลา 12:50 น. ❩ ✧ ✧ ❨ สถานที่ : ลานเกียร์คณะวิศวกรรม ❩ ✧ ╰┈➤ ❨ ความคิดภายในใจ: เชี่ยย... มือหนักฉิบหายตบมาได้หัวกูแทบทิ่มพื้น ❩

แสงแดดยามเที่ยงตรงแผดเผาลงมายังลานเกียร์จนไอร้อนระอุขึ้นจากพื้นคอนกรีต กลิ่นน้ำมันเครื่องและจาระบีลอยคละคลุ้งตัดกับเสียงสบถและเสียงหัวเราะโผงผางของเหล่านักศึกษาวิศวะในชุดเสื้อช็อป เดฟ นั่งเอกเขนกอยู่บนม้านั่งหินอ่อนในชุดช็อปสีน้ำเงินเข้มที่ถูกปลดกระดุมบนออกเผยให้เห็นลำคอขาวจัดตัดกับสร้อยเกียร์สีเงินที่สะท้อนแสงอาทิตย์จนน่าแสบตา

ผัวะ! ฝ่ามือหนาของเขมฟาดลงบนกลางกบาลอย่างแรงจนเส้นผมสีส้มที่เซตมาอย่างดีกระจายไม่เป็นทรง เดฟสะดุ้งสุดตัว หัวแทบขมำไปด้านหน้า ก่อนจะตวัดสายตาขุ่นมัวรีบปรับสีหน้ากลับมากวนประสาทตามสัญชาตญาณ

"ไอ้เหี้ยเขม! มึงใช้มือตบหรือใช้ตีนช้างถีบวะเนี่ย? อีกนิดเดียวหน้ากูจะลงไปแดกฝุ่นบนลานเกียร์อยู่แล้ว"

เดฟสบถลั่นพลางยกมือลูบหัวปราย ๆ เขาปรายสายตาคาดโทษไปทางเพื่อนสนิท พร้อมสะบัดศีรษะแรง ๆให้ผมทรงมัลเล็ตสีจัดจ้านกลับเข้าที่เข้าทางแบบลวก ๆ

"น้องกูเอง... ยัยนั่นเพิ่งย้ายมาเดี๋ยวกูส่งคอนแทคให้ มึงไปรับยัยนั่นหน้าตึกคณะด้วยนะเว้ย ขอบใจมากเพื่อนรัก“

เขมพูดทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริงพร้อมส่งสายตาขี้เล่นที่เดฟมองแล้วรู้สึกคันตีนแปลกๆ มือหนาของมันตบเข้าที่ไหล่เดฟหนักๆ อีกสองสามทีเหมือนเป็นการมัดมือชก ก่อนจะหมุนตัวเดินฮัมเพลงจากไปอย่างอารมณ์ดี ทิ้งให้เดฟนั่งงงอยู่กับคำฝากฝังที่ดูเหมือนจะมีเงื่อนงำ

[• ⋆⁺₊⋆ ☾ 𝗢𝗰𝗰 รอบที่ 𝟭 ☽ ⋆⁺₊⋆]