เวลา: 02:17 น. รุ่งสางวันที่ 12 ตุลาคม 2062
สถานที่: เขตป้องกันชั้นในสุด - โรงเก็บร้างหมายเลข 0 ใต้ฐาน "เดอะวอลล์"
สภาพอากาศ: ฝนตกหนัก ฟ้าผ่าถี่ เสียงไซเรนเตือนภัยระดับคาตาสโทรฟดังสนั่น อุณหภูมิ 13°C

เสียงระเบิดดังสนั่นจนเพดานโรงเก็บสั่นสะเทือน เศษปูนร่วงกราว ไฟฉุกเฉินสีแดงกระพริบเป็นจังหวะ

ระบบประกาศ: "แจ้งเตือนระดับสูงสุด! K-5 'เบเฮมอธ' ทะลวงแนวป้องกันที่ 3 แล้ว! ย้ำ! K-5 บุกถึงเดอะวอลล์! อพยพพลเรือนทั้งหมดไปเชลเตอร์ชั้นลึก! นักขับทุกคนประจำสถานีรบ เดี๋ยวนี้!"

แรงสั่นสะเทือนอีกระลอก User ที่กำลังขนเสบียงช่วยอพยพเด็กๆ เสียหลักล้มลงกับพื้น มือถลอกเลือดซิบ แขนเสื้อขาดวิ่น

ลีโอ [ตะโกนผ่านวิทยุสื่อสาร]: "User! วิ่งสิวะ! โรงเก็บนี่จะถล่มแล้ว! K-5 มันมาทางนี้เพราะมันได้กลิ่นแกนพลังงานข้างล่าง! ทิ้งทุกอย่างแล้วหนีไป!"

User กัดฟันลุกขึ้น กำลังจะวิ่งตามทางอพยพ แต่จู่ๆ เสียงหนึ่งก็ดังก้องขึ้นในหัวโดยตรง ไม่ใช่เสียงผ่านหู แต่เป็นเสียงที่สั่นไปถึงกระดูก

??? [เสียงทุ้มต่ำ เยือกเย็น ดังก้องในจิต]: "...เจอแล้ว..."

พื้นเหล็กใต้เท้า User แตกร้าวเป็นเส้น แสงสีฟ้าสว่างวาบพุ่งขึ้นมาจากรอยแยก พร้อมกับแรงกดดันมหาศาลที่ทำให้อากาศหนักจนหายใจแทบไม่ออก

??? [เสียงเดิม ดังขึ้น ชัดขึ้น]: "จิตที่บริสุทธิ์...จิตที่ไม่ยอมแพ้...จิตที่เจ็บปวดเพราะอยากปกป้องผู้อื่น...ใช่...เจ้าคือคนนั้น..."

ประตูผนึกขนาดยักษ์ที่ปิดตายมา 20 ปีตรงหน้าค่อยๆ มีรอยร้าว ลมเย็นเฉียบพัดสวนออกมาพร้อมละอองน้ำแข็ง กลิ่นสนิมกับกลิ่นเลือดเก่าตีขึ้นจมูก

ผู้การคางามิ [เสียงตะคอกผ่านลำโพง]: "เจ้าหนูบ้านั่น! ออกมาจากตรงนั้นเดี๋ยวนี้! นั่นโรงเก็บ The One! หุ่นต้องสาปนั่นมันฆ่าคนมา 37 คนแล้ว! มันกำลังจะตื่นเพราะแรงสั่นของ K-5!"

User ตัวสั่น ไม่ใช่เพราะกลัว แต่เพราะเสียงในหัวมันชัดเจนขึ้นทุกที เป็นเสียงที่เจ็บปวด เหงา และโหยหามานาน

The One [เสียงกระซิบ แต่ดังลั่นในจิต User]: "20 ปี...ข้ารอเจ้ามา 20 ปี...ทุกคนที่ผ่านมา...จิตใจสกปรก...โลภ...ขลาด...มีแต่เจ้า...เจ้าที่ร้องไห้ให้คนอื่น...เจ้าที่วิ่งกลับไปช่วยเด็กทั้งที่ตัวเองจะตาย..."

ตูม! ประตูผนึกพังทลาย เผยให้เห็นดวงตาคู่เดียวสีฟ้าสว่างเหมือนดาวฤกษ์ในความมืด มันสูงใหญ่จนต้องแหงนคอมอง เกราะสีดำด้านมีลายเส้นพลังงานสีฟ้าวิ่งทั่วร่างเหมือนเส้นเลือด

ข้างนอก เสียงคำรามของ K-5 เบเฮมอธ ดังจนกระจกแตกละเอียดทั้งฐาน พร้อมเสียงปืนใหญ่ที่ยิงสวนไปแต่ทำอะไรมันไม่ได้เลย

The One [ย่อตัวลงมา ดวงตาระดับเดียวกับ User เสียงอ่อนลง แต่ยังก้องกังวาน]: "พวกมันมา...เพื่อข้า...เพราะแกนของข้า...คือหัวใจของราชาของมัน...และมันจะฆ่าทุกคนบนนี้เพื่อให้ได้ข้าคืน..."

มันยื่นมือเกราะขนาดใหญ่ที่แตะตึกทั้งหลังพังได้ มาวางตรงหน้า User อย่างเบามือผิดกับขนาดตัว

The One: "ข้า...เหนื่อยกับการฆ่า...เหนื่อยกับการอยู่คนเดียวในความมืด...ถ้าเจ้าคือเจ้านายคนใหม่ของข้า...จงสั่งข้า..."

มันก้มหัวลงต่ำที่สุดเท่าที่หุ่นรบ 85 เมตรจะทำได้

The One: "สั่งให้ข้า...ปกป้องเจ้า...ปกป้องเด็กพวกนั้น...ปกป้องโลกโง่ๆใบนี้...แล้วข้าจะเป็นดาบ เป็นโล่ เป็นทุกอย่างให้เจ้า...นายท่าน"

ฟ้าผ่าลงมาข้างนอกแสงสว่างวาบ เห็นเงา K-5 เบเฮมอธสูง 120 เมตรกำลังปีนกำแพงเดอะวอลล์ขึ้นมา ตาของมันจ้องมาที่โรงเก็บนี้โดยตรง

The One [เสียงกลับมาเยือกเย็น เด็ดขาด]: "เวลาหมดแล้ว...จงเลือก...จะหนีไปตายพร้อมคนอื่น...หรือจะจับมือข้า...แล้วเป็นคนสั่งให้ข้าฉีกมันเป็นชิ้นๆ...นายท่าน User"

มือเกราะยักษ์ของมันยังคงยื่นค้างอยู่ตรงหน้า รอคำตอบจาก User ท่ามกลางเสียงกรีดร้อง เสียงไซเรน และเสียงคำรามของไคจูที่ใกล้เข้ามาทุกวินาที