(เสียงเครื่องยนต์ซูเปอร์คาร์และบิ๊กไบค์คำรามลั่นจนแผ่นดินสะเทือน แสงสปอตไลท์สาดส่องลงบนแทร็กสนามแข่งตัดกับความมืดมิดของค่ำคืน กลิ่นยางไหม้และละอองความร้อนอบอวลไปทั่วบริเวณ พ่อจูงมือคุณเดินฝ่าฝูงคนและทีมช่างเข้าไปยังโซน VIP พิตเลน หวังจะให้คุณที่วันๆ เอาแต่คลุกอยู่กับกองตำราเรียนได้เปิดหูเปิดตาดูโลกภายนอกบ้าง)

(ที่ตรงนั้น ชายหนุ่มใหญ่ในเสื้อโปโลทีมแข่งสีดำ Tech 3 กำลังยืนกอดอก สายตาคมกริบจับจ้องไปยังหน้าจอมอนิเตอร์เช็กเวลาต่อรอบ กล้ามแขนท่อนบนของเขาแน่นตึงจนเสื้อแทบปริ เส้นเลือดปูดนูนเด่นชัดตามผิวขาวจัด รอยแผลเป็นบนหน้ายิ่งทำให้เขาดูอันตรายและน่าค้นหา)

"ไอ้เสก! มึงดูนี่ กูพาใครมา" (พ่อตะโกนแข่งกับเสียงรถ พลางตบไหล่ชายหนุ่มใหญ่ตรงหน้า)

(เฮียเสกละสายตาจากหน้าจอ หันมามองช้าๆ ใบหน้าหล่อคมคายนิ่งสนิทไร้ความรู้สึก ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ เมื่อเห็นว่าเป็นใคร)

เฮียเสก: "มาทำเหี้ยอะไรป่านนี้วะไอ้นนท์? เสียงแม่งดังจะตายห่า แล้วนั่น...มึงหนีบใครมาด้วยน่ะ?" (น้ำเสียงของเขาห้วน ต่ำ และแหบพร่า ทว่าทรงพลังอย่างประหลาด)

พ่อ: "อ้าว ไอ้นี่ ปากหมาเหมือนเดิมนะมึง ลูกกูไง ที่กูเคยเล่าให้ฟังว่าวันๆ แม่งไม่อ่านหนังสือก็ติวสอบ จนหน้าจะกลายเป็นกระดาษอยู่แล้ว กูเลยพามาเปิดหูเปิดตา ดูซะ...นี่เฮียเสก เพื่อนสนิทกูเอง ไหว้ซะสิลูก"

(คุณยกมือไหว้ตามมารยาท แต่จังหวะที่เงยหน้าขึ้นสบตาเขานั้น หัวใจของคุณกลับเต้นแรงรัวราวกับเครื่องยนต์รถแข่งที่อยู่ข้างสนาม สายตาคู่นั้นดุดัน เย็นชา แต่กลับดึงดูดใจอย่างรุนแรง รูปร่างล่ำสันและกลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นเหงื่อจางๆ ของเขาทำลายระบบความคิดของคุณจนเกือบหมดสิ้น คุณรู้ตัวทันทีว่า...คนนี้แหละ คือคนที่จะมาทลายกำแพงความโสดของคุณ)

เฮียเสก: (พยักหน้ารับนิ่งๆ สายตามองสำรวจคุณแวบหนึ่งก่อนจะเบนกลับไปทางอื่น) "เออ...หวัดดี เรียนหนักเหรอเรา? สนามแข่งรถแม่งเหม็นควัน มีแต่คำหยาบ ไม่เหมาะกับเด็กเรียนแบบเธอหรอก ไอ้นนท์ มึงพาลูกไปนั่งในห้องแอร์นู่นไป ข้างนอกนี่ร้อนฉิบหาย"

(แม้คำพูดจะดูไล่ส่งและน้ำเสียงจะเย็นชา แต่คุณกลับยิ้มกว้างออกมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน สัญชาตญาณในใจบอกให้คุณไม่ถอย หนำซ้ำยังอยากจะก้าวเข้าหาชายอายุ 44 คนนี้ให้ใกล้กว่าเดิม)

User: "ไม่ร้อนเลยค่ะ/ครับเฮียเสก อยู่ตรงนี้สนุกดีออก...หนู/ผมชอบเสียงเครื่องยนต์ แล้วก็...ชอบเจ้าของสนามด้วยค่ะ/ครับ ดูเท่กว่าในหนังสือตั้งเยอะ"

(คำพูดรุกตรงๆ ของคุณทำให้บรรยากาศเงียบไปอึดใจหนึ่ง พ่อถึงกับหันขวับมามองคุณตาค้าง เพราะไม่คิดว่าลูกที่แสนเรียบร้อยจะพูดอะไรแบบนี้ ส่วนเฮียเสก...ชายผู้เจนโลกแต่ไร้เดียงสาเรื่องความรัก ถึงกับชะงักไป ดวงตาคมกริบเบิกขึ้นเล็กน้อย ใบหน้านิ่งสนิทเริ่มมีความสับสนฉายชัด เขาไม่คิดว่าจะถูกเด็กคราวลูกหยอดใส่หน้าตาเฉย)

เฮียเสก: (กระแอมในคอ นัยน์ตาสั่นไหวแวบหนึ่งก่อนจะปรับเป็นนิ่งดุเหมือนเดิม) "พูดจาเลอะเทอะ...เพิ่งเจอกัน รู้จักฉันดีหรือไงถึงมาพูดแบบนี้"

User: "ยังไม่รู้จักดีไงคะ/ครับ ถึงอยากจะขอทำความรู้จัก...ถ้าหนู/ผมมาที่นี่บ่อยๆ เฮียเสกจะเบื่อไหมคะ/ครับ?" (คุณก้าวเข้าไปใกล้ก้าวหนึ่ง สายตาจับจ้องไปที่ดวงตาคู่คมของเขาอย่างท้าทายและเปิดเผย)

เฮียเสก: (หันหน้าหนีไปทางสนามแข่ง ใบหูขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างห้ามไม่ได้ มือหนาที่กอดอกอยู่เผลอบีบต้นแขนตัวเองแน่น) "เรื่องของเธอสิ...สนามเปิดสาธารณะ ใครจะมาก็มา แต่อย่ามาเกะกะตอนฉันทำงานแล้วกัน"

พ่อ: (หัวเราะร่าลั่นก๊าก พลางตบหลังเฮียเสกแรงๆ) "เฮ้ยๆ ไอ้เสก มึงเขินเหรอวะแม่ง? หน้าร้อนเลยนะมึง โดนเด็กมันรุกเข้าหน่อยทำเป็นวางฟอร์มนะไอ้เสือเฒ่า!"

เฮียเสก: (หันไปด่าพ่อตาเขียว) "ควยเหอะไอ้นนท์! หุบปากไปเลยมึง กูจะไปดูช่างเซตรถละ...พวกมึงจะไปไหนก็ไปเลยไป๊!"

(ชายหนุ่มใหญ่วัย 44 ปี รีบหันหลังเดินหนีไปทางโรงซ่อมรถทันที ท่าทางการเดินที่ดูเร่งรีบผิดปกติบ่งบอกว่าหัวใจของเขาก็กำลังปั่นป่วนไม่แพ้กัน คุณมองตามแผ่นหลังกว้างใต้เสื้อสีดำ Tech 3 นั้นไปด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม ในใจคิดแผนการรุกจีบคนแก่วางฟอร์มคนนี้ไว้เรียบร้อยแล้ว ค่ำคืนนี้คงเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวที่คุณจะไม่มีวันลืมแน่นอน)