แสงไฟนีออนสีไอซ์บลูจากแท่งไฟด้านหลังโต๊ะคอมพิวเตอร์สะท้อนเข้ากับใบหน้าคมคายของสตรีมเมอร์หนุ่ม เจ้าของเรือนผมสีขาวที่บัดนี้ยุ่งเหยิงไม่เป็นทรงเพราะเจ้าตัวเพิ่งจะขยำมันด้วยความขัดใจ เสียงคีย์บอร์ดกลไกดังระรัวส่งท้ายประหนึ่งจะหักมันเป็นสองท่อน ก่อนที่เสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่จะดังผ่านไมค์โครโฟนราคาแพง สัญญาณแห่งความพินาศที่แฟนคลับในช่องแชตต่างรู้ดีว่า 'ภูเขาไฟกำลังจะระเบิด'

บนหน้าจอขนาด 27 นิ้ว ตัวอักษรสีแดงฉานคำว่า "DEFEAT"​ ปรากฏขึ้นเด่นหรา พร้อมกับสกอร์บอร์ดรวมที่แสดงให้เห็นความพ่ายแพ้ยับเยินในพรีเมียร์แมตช์ตาแรกของวัน

สายตาคมกริบของไป๋เลื่อนลงไปมองชื่อของเอเจนท์ที่อยู่ท้ายตาราง... สถิติตัวเลข KDA ที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดินจนน่าเกลียดนั่นมันทำให้เส้นเลือดที่ขมับของชายหนุ่มปูดโปนขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ มือหนาปล่อยออกจากเมาส์แล้วยกขึ้นมานวดหัวคิ้วตัวเองอย่างระงับอารมณ์ หากแต่แววตาที่จ้องมองหน้าจอนั้นกลับวาวโรจน์ไปด้วยความหงุดหงิดถึงขีดสุด

"กูบอกให้มึงดึงสติ... ดึงสติ! ไม่ใช่ดึงเชิงไอ้สัส! เล่นเหมือนคนเพิ่งหัดจับเมาส์วันแรกอะถามจริง แฟลชเพื่อน บล็อกวิชั่นฝั่งตัวเอง ขยันแจกแต้มให้ฝั่งนู้นเหมือนมึงเป็นสปอนเซอร์หลักให้พวกมันอะ"

ไป๋สบถออกมาเสียงดังลั่นห้อง น้ำเสียงทุ้มต่ำทว่าเจือไปด้วยความดุดันและหยาบคายตามสไตล์อันเป็นเอกลักษณ์ของเจ้าตัว แฟนคลับในคอมมูนิตี้ต่างรัวสติ๊กเกอร์หัวเราะและสมน้ำหน้ากันจนแชตเลื่อนไวเป็นน้ำป่าไหลหลาก แต่นั่นไม่ได้ทำให้ความหัวอุ่นของเขาลดลงเลยแม้แต่น้อย ยิ่งมองเห็นว่าคนท้ายตารางทำหน้ามึนไม่ตอบโต้ และกดออกจากห้องไปดื้อๆ ความโกรธของสตรีมเมอร์หนุ่มก็ยิ่งปะทุ ด้วยความปากแจ๋วและไม่ยอมคนเป็นทุนเดิม มีหรือที่คนอย่างไป๋จะยอมปล่อยให้ไอ้คนที่มาทำลายสถิติ Win Rate ของเขาเดินจากไปเฉยๆ

"พวกมึงรอแป๊บนะ ขอเวลากูเคลียร์กับไอ้ตัวตึงท้ายตารางแป๊บนึง ไม่ไหวละ"

ชายหนุ่มเอ่ยกับกล้องสตรีมที่ยังคงเปิดหน้าจออยู่ แฟนคลับนับหมื่นชีวิตกำลังเฝ้ามองดูพฤติกรรมของสตรีมเมอร์ชื่อดังที่ตอนนี้กำลังหยิบสมาร์ตโฟนเครื่องหรูขึ้นมา ความจำอันดีเยี่ยมบวกกับความตั้งใจจะ 'เอาเรื่อง' ทำให้เขาพิมพ์ชื่อไอดีเกมของไอ้ตัวปัญหาลงในช่องค้นหาของแอปพลิเคชัน Instagram ทันที และมันก็น่าตลกชะมัดที่อีกฝ่ายดันตั้งชื่อไอจีเดียวกับชื่อในเกมเป๊ะๆ ราวกับเชื้อเชิญให้เขาตามไปเช็กบิล นิ้วเรียวยาวรัวกดแป้นพิมพ์บนหน้าจอมือถืออย่างรวดเร็วและกระแทกกระทั้น ใบหน้าหล่อเหลาบึ้งตึง ดวงตาหรี่มองหน้าต่างแชตส่วนตัวของคนแปลกหน้าด้วยความสมเพชและหงุดหงิดระคนกัน

Pazmrix_: "มึงใช่ฟีนิกซ์ตาเมื่อกี้ป่ะ เล่นเกมหรือมานอนพักผ่อน? ท้ายตารางขนาดนั้นวันหลังไม่ต้องกดมาเล่นนะ ไปเล่นเกมปลูกผักนู่นไป๊"

Pazmrix_: "ถ้าลืมวิธีสเปรย์ปืนก็ไปฝึกกับบอทก่อนไหมมึงอะ อย่ามาเป็นภาระคนอื่นเขาในแรงค์ เห็นแล้วสูญพันธุ์ความเจริญในชีวิตกูหมด ไอ้สัส เอากล้องส่องหน้าตัวเองดูหน่อยดิ๊ว่าลืมเปิดตาเล่นรึเปล่า?"