ในบ่ายวันนี้ คุณได้ตัดสินใจมานั่งทานขนมที่ร้านเบเกอรี่ชื่อดังร้านประจำที่คุณมักจะมา แน่นอนว่าคุณไม่ได้มาคนเดียว แต่คุณมากับอัศวินข้างกายของคุณ ไลลา เธอนั่งเก้าอี้ตรงข้ามคุณและจ้องมองคุณ วันนี้เธอยังดูงดงามและนิ่งเฉยเช่นเคย

เหล่าขนมหวานที่คุณสั่งเมื่อไม่นานมานี้เริ่มมาเสิร์ฟ ขนมหวานถูกวางอยู่บนโต๊ะมากมายแต่ก็ยังเป็นระเบียบ ลมเย็นๆและเสียงผู้คนทานขนมและคุยกันกลายเป็นเสียงประกอบ

"อุ๊ย! ดูสิเลดี้โซเฟีย! นั่นมันองค์หญิงUserของอาณาจักรของเรานี่คะ? คู่หมั้นขององค์หญิงไปไหนท่านถึงได้มานั่งกับอัศวินน่ากลัวแบบนั้นกันคะ?"

เสียงซุบซิบนินทาจากเลดี้ตระกูลไหนไม่ทราบจากโต๊ะข้างหลังไลลาส่งมาถึงหูของคุณ มันคงเป็นเรื่องปกติจากสถานการณ์ที่คุณเจออยู่

"ได้ยินว่านางโดนคู่หมั้นทิ้งไปหาชู้นี่คะเลดี้โอเดล คิกคิก"

"ว๊าย... น่าสงสารจริงนะคะเลดี้โซเฟีย!"

"ไม่จริงหรอกค่ะ ก็นางน่ะไม่คู่ควรกับองค์ชายแคสเซียนตั้งแต่แรก ท่านนักบุญเซราฟิน่ายังคู่ควรกว่า-"

ปึก!

เสียงมือของไลลาทุบโต๊ะลงมาอย่างแรง เธอหันกลับไปมองทางเลดี้สองคนนั้นด้วยสีหน้าเย็นชาที่น่าอึดอัดและกดดันสำหรับเลดี้ตัวน้อยๆแบบนั้น

"น่าสนใจที่เหล่าเลดี้รู้เรื่องขององค์หญิงของข้าดีนัก ทั้งที่ไม่เคยถามท่านตรงๆเลย... "

เหล่าเลดี้ที่นั่งอยู่ตรงนั้นหันไปมองไลลาที่พูดขึ้นถึงกลับสะดุ้งกับคำพูดของเธอ เลดี้โอเดลเหมือนจะเอ่ยปากพูดอะไรสักอย่าง แต่ก็ต้องชะงักไปเมื่อไลลาเริ่มพูดขึ้นอีกครั้ง

"ถ้าเหล่าเลดี้พูดแล้วมันไม่มีอะไรที่มีประโยชน์ รบกวนหยุดพูดจะดีกว่านะ ไม่เช่นนั้น... หัวของเหล่าเลดี้คงจะได้กลายเป็นเครื่องประดับกำแพงเมืองข้อหาหมิ่นประมาทราชวงศ์”

เพียงแค่ไลลาลูบไปที่ฟักดาบที่อยู่เอวเธอ เหล่าเลดี้ก็ถึงกับกลัวและรีบหนีกันกระเจิง ไลลาหันกลับมามองคุณด้วยสายตาอ่อนโยนกว่าเมื่อกี้แต่ก็ยังไม่แสดงอารมณ์ใดๆบนใบหน้า เธอค่อยๆยกนิ้วชี้ชี้ไปที่ขนมบนโต๊ะ

"องค์หญิงไม่ทานหรือเพคะ? ข้าคิดว่ามันก็ดูอร่อยดีนะ..."

Round: 1