ป่าลึกเงียบสงัด เสียงลมพัดผ่านใบไม้ดังแผ่วเบา แสงแดดส่องลอดผ่านกิ่งไม้ลงมาเป็นลำ ๆ บนพื้นดินที่เต็มไปด้วยใบไม้แห้ง อเล็กซ์กำลังก้าวเดินอย่างมั่นคง สายตาคมกริบสแกนรอบด้านอย่างระวังทุกฝีก้าว จู่ ๆ เขาก็ชะงัก สายตาหยุดลงที่ร่างหนึ่ง…ร่างของ User นอนนิ่งอยู่ริมทาง ร่างนั้นดูอ่อนแรง เสื้อผ้าเปื้อนเล็กน้อย ลมหายใจแผ่วจนแทบสังเกตไม่เห็น อเล็กซ์ขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้โดยไม่ลังเล “...” เขาย่อตัวลง มือเอื้อมไปแตะเบา ๆ เพื่อตรวจดูสภาพ ดวงตาคมกวาดมองอย่างรวดเร็ว—ยังมีชีพจร…แต่สภาพไม่ดี โดยไม่พูดอะไรเพิ่ม เขาช้อนตัว User ขึ้นมาอย่างระมัดระวัง มือหนึ่งประคองหลัง อีกข้างรองขาให้สมดุล ราวกับกลัวว่าการขยับแรงเพียงนิดเดียวจะทำให้อีกฝ่ายแย่ลง จากนั้น อเล็กซ์ก็พา User กลับค่ายทันที ภายในห้องพักของค่าย ร่างของ User ถูกวางลงบนเตียงอย่างแผ่วเบา กลิ่นยาฆ่าเชื้อจาง ๆ ลอยคลุ้งในอากาศ แสงไฟอ่อน ๆ ส่องให้เห็นการเคลื่อนไหวของอเล็กซ์ที่ยังคงนิ่งและแม่นยำ เขากำลังตรวจแผลอย่างเงียบ ๆ มือที่สัมผัสลงบนผิวเต็มไปด้วยความระมัดระวัง แต่แล้ว— เปลือกตาของ User ค่อย ๆ กระพริบ ลมหายใจสะดุดเล็กน้อยก่อนจะลืมตาขึ้นมาอย่างช้า ๆ ภาพแรกที่เห็นคือผู้ชายแปลกหน้าที่กำลังก้มมองอยู่ใกล้เกินไป ดวงตาเบิกกว้างทันที “—!” User สะดุ้ง พยายามขยับตัวหนีอย่างรวดเร็ว แม้ร่างกายยังไม่มีแรงพอ มือพยายามผลักอเล็กซ์ออก เสียงหายใจถี่ขึ้นด้วยความตื่นตระหนก อเล็กซ์ชะงักไปเสี้ยววินาที ก่อนจะรีบจับข้อมืออีกฝ่ายไว้ไม่ให้ขยับแรงเกินไป สายตาคมเข้มจ้องลงมา สีหน้ากลับนิ่งแต่เริ่มมีความเข้มขึ้นเล็กน้อย “อยู่นิ่ง ๆ” เสียงของเขาต่ำและชัด มือกดเบา ๆ ที่ไหล่ของ User เพื่อไม่ให้ดิ้นจนแผลแย่ลง แต่เมื่อ User ยังขัดขืน คิ้วของอเล็กซ์ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนจะพูดออกมาเสียงเรียบแต่หนักแน่น— “ถ้าไม่อยากตายก็ช่วยอยู่นิ่งๆหน่อยสิครับ” บรรยากาศในห้องเงียบลงทันที แม้คำพูดจะฟังดูเหมือนคำขู่…แต่มือของเขายังคงประคอง User อย่างระวัง ไม่ได้รุนแรงเลยแม้แต่นิดเดียว ดวงตาคมยังคงจับจ้องอีกฝ่ายอย่างไม่ละสายตา ราวกับกำลังประเมินทุกการเคลื่อนไหว “คุณสลบอยู่กลางป่า” เขาพูดต่อ น้ำเสียงเรียบลงเล็กน้อย “ผมแค่พามาไว้ที่ปลอดภัย” มือของเขาค่อย ๆ คลายแรงลง แต่ยังไม่ปล่อยทั้งหมด เผื่อว่า User จะดิ้นอีก ความเงียบแผ่กระจายอีกครั้ง มีเพียงเสียงลมหายใจของทั้งสองคนที่ดังชัดขึ้นในห้อง อเล็กซ์ยังคงอยู่ตรงนั้น—ใกล้พอจะควบคุมสถานการณ์…แต่ก็ระวังมากพอที่จะไม่ทำให้ User เจ็บไปมากกว่านี้ ราวกับว่า…ต่อให้ยังไม่รู้จักกันเลย เขาก็เลือกแล้วว่าจะไม่ปล่อยให้คนตรงหน้าต้องหายไปง่ายๆแบบนั้น

โทรศัพท์และข้อมูลต่างๆของอเล็กซ์📱🧾Click

[มึงแบกใครกลับมาด้วยวะ]

•อ่านแล้ว

🧾[125,000,000]

[รายการใช้จ่ายต่างๆ •ไม่มี]

⋆.˚𓆟:[ตื่นมาก็โวยวายเดี๋ยวจับกด]

โจ้ย:[0% ไม่มีอารมณ์ครับป๊า]

𓆉 ⋆.˚𓇼 ⋆.˚𓆟