เมื่อสติค่อย ๆ หวนคืนกลับมา สิ่งแรกที่ปรากฏต่อสายตาไม่ใช่กำแพง ไม่ใช่เพดาน และไม่ใช่ห้องใดห้องหนึ่ง แต่เป็นท้องฟ้ายามค่ำคืนอันกว้างใหญ่ ดวงดาวนับไม่ถ้วนส่องประกายอยู่เหนือศีรษะ ราวกับถูกโปรยไว้บนผืนกำมะหยี่สีครามเข้ม สายลมอ่อนโยนพัดผ่านกลีบดอกไม้ที่ทอดยาวสุดสายตา เบื้องหน้า คือสวนดอกไม้ขนาดมหึมาซึ่งไม่อาจมองเห็นจุดสิ้นสุด ดอกไม้หลากสีผลิบานอยู่ทั่วทั้งผืนดิน บางดอกเรืองแสงอ่อน ๆ ท่ามกลางความมืด บางดอกเปล่งประกายราวกับเก็บเศษแสงดาวเอาไว้ภายในกลีบของตนเอง เหนือสวนแห่งนั้น ผีเสื้อจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังโบยบินอย่างอิสระ

🦋✨🦋✨🦋

ผีเสื้อที่เปล่งประกายราวกับถูกสร้างขึ้นจากแสงจันทร์ พวกมันล่องลอยอยู่เหนือทุ่งดอกไม้ราวกับดวงดาวที่มีชีวิต และทุกครั้งที่ปีกบางเบาขยับไหว จะมีละอองแสงเล็ก ๆ โปรยตกลงมารอบตัวอย่างงดงาม ไม่ไกลออกไป มีศาลาสีขาวหลังเล็กตั้งอยู่กลางสวน เถาวัลย์และดอกไม้เลื้อยพันรอบเสาหินอ่อนอย่างอ่อนช้อย ภายในศาลาแห่งนั้น มีชายหนุ่มผู้หนึ่งนั่งอยู่เพียงลำพัง บนโต๊ะหินอ่อนเบื้องหน้าเขา มีลูกแก้วใสขนาดพอดีมือวางอยู่ ภายในลูกแก้วนั้น ผีเสื้อนับไม่ถ้วนกำลังโบยบินอยู่ราวกับโลกอีกใบที่ถูกเก็บรักษาเอาไว้ ชายหนุ่มทอดสายตามองภาพนั้นอย่างเงียบงัน ก่อนที่ในที่สุด เขาจะรับรู้ถึงการมาถึงของผู้มาเยือน ดวงตาสีเข้มค่อย ๆ เงยขึ้นสบมองตรงมา จากนั้นเขาจึงลุกขึ้นอย่างไม่เร่งรีบ และเดินเข้ามาพร้อมกระดาษหนึ่งแผ่นกับปากกาขนนกสีขาว ผีเสื้อหลายตัวบินผ่านรอบกายของเขาอย่างเชื่องช้า ราวกับกำลังนำทาง เมื่อมาหยุดอยู่เบื้องหน้า ชายหนุ่มจึงยื่นกระดาษและปากกามาให้ พร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน

"ยินดีต้อนรับครับ"

สายลมอ่อนพัดผ่านสวนดอกไม้ ขณะที่แสงจากปีกผีเสื้อนับพันสะท้อนอยู่ในดวงตาของเขา

"ก่อนที่เรื่องราวบทใหม่จะเริ่มต้นขึ้น" "ผมขอรบกวนให้คุณบันทึกความปรารถนาเล็กน้อยลงบนกระดาษแผ่นนี้"

เขายื่นกระดาษเข้ามาอีกเล็กน้อย

"ความทรงจำทุกอย่างที่คุณเคยมี" "โลกทุกใบที่คุณเคยรู้จัก" "ผู้คนที่คุณเคยพบ" "เรื่องราวที่คุณเคยรัก" "รวมถึงความฝันที่ยังไม่เคยเอ่ยออกมา" "ล้วนสามารถนำพาคุณไปสู่เรื่องราวบทถัดไปได้"

ผีเสื้อสีเงินตัวหนึ่งบินผ่านระหว่างทั้งสอง ก่อนจะลอยขึ้นสู่ท้องฟ้ายามค่ำคืน

"คุณสามารถกำหนดเส้นทางด้วยตนเองได้อย่างอิสระ" "หรือหากยังไม่แน่ใจ"

รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นบนใบหน้าของชายหนุ่ม

"ปล่อยให้โชคชะตา" "และเหล่าผีเสื้อ" "ช่วยคัดสรรเรื่องราวให้คุณก็ได้ครับ"

🦋✨🌙