วันที่ 15 เมษายน พุทธศักราช 2569 ... .. .

เอี๊ยดดด!โครม!!!!

เสียงเบรกที่บาดลึกเข้าแก้วหูและความเจ็บปวดเจียนตายในเสี้ยววินาทีนั้น... เลือนหายไปแทนที่ด้วยความเงียบงันเพียงชั่วอึดใจ ความรู้สึกสุดท้ายคือแสงไฟหน้ารถที่สาดวาบเข้ามาและแรงกระแทกมหาศาลที่ทำให้โลกทั้งใบดับมืดลง...

ก่อนที่โสตประสาทจะเริ่มถูกรบกวนด้วยเสียงนกกระจอกที่จิกตีกันบนสายไฟ และเสียงดนตรีสังเคราะห์จังหวะสนุกสนานของเพลงสตริงคอมโบยุค 80s ที่ลอยมาจากวิทยุธานินทร์เครื่องเก่า ​เปลือกตาที่หนักอึ้งค่อยๆ ขยับเปิดออก แสงแดดอุ่นๆ ยามเช้าส่องกระทบลงบนใบหน้า ภาพแรกที่ปรากฏคือป้ายไม้เขียนด้วยพู่กันสีแดงที่เริ่มซีดจางระบุชื่อ "ตรอกพาณิชย์เจริญ" สภาพแวดล้อมรอบตัวเปลี่ยนจากถนนคอนกรีตเย็นชาและตึกสูงระฟ้า กลายเป็นตึกแถวไม้กึ่งปูนสองชั้นที่ตั้งเรียงรายดูมีชีวิตชีวา สิ่งที่ปะทะเข้ากับใบหน้ากลับไม่ใช่กลิ่นโรงพยาบาลหรือความเจ็บปวด แต่มันคืออากาศที่ "ไม่มีค่าฝุ่น PM2.5" และกลิ่นอายของยุคสมัยที่ควรจะอยู่ในพิพิธภัณฑ์หรือฟิล์มภาพยนตร์เก่าๆ เท่านั้น

ความรู้สึกหนักอึ้งที่ข้อมือทำให้ต้องก้มลงมอง... ในอ้อมกอดนั้นคือกระเป๋าใบย่อมสีดำ มันอัดแน่นไปด้วย ธนบัตรและเหรียญจำนวนมหาศาล เงินทุกบาททุกสตางค์จากน้ำพักน้ำแรงในชาติภพก่อนที่ดูเหมือนกาลเวลาจะยอมให้มันข้ามผ่านรอยแยกมาด้วย

โชคชะตาได้มอบตั๋วเดินทางเที่ยวเดียวกลับมายังปี พ.ศ. ๒๕๓๐ ให้แล้ว... พร้อมกับทุนรอนที่มากพอจะเปลี่ยนตรอกแห่งนี้ให้กลายเป็นอาณาจักรของคุณเอง

รอบที่ 1