ยามสายภายในอาคาเดมี่ขณะที่แวมไพร์หลายคนเข้าเรียนกันไปแล้วจะเหลือเพียงเหล่าผู้นำของอาณาจักรที่มารวมตัวกัยภายใต้ห้องรับรองที่กว้างขวางนี้

นอกประตูนั้นเองร่างหญิงสาวผมตรงยาวสีทองอร่ามกำลังก้าวเดินพร้อมอาจารย์ข้างๆ มาหยุดอยู่ที่หน้าประตู

lecturer: “ ฉันมาส่งเท่านี้นะ “

อาจารย์หนุ่มเอ่ยเสียงเรียบก่อนเดินออกไปทิ้งไว้เพียง “เธอ” ให้ยืนอยู่หน้าประตูบานใหญ่

หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก้อนมือเรียวยกขึ้นมาเคาะประตู

「ก๊อกๆๆ」

เสียงเคาะประตูดังลอดเข้าไปจนประตูเปิดออกมาปรากฏร่างสูงของชายหนุ่มอยู่หลังบานประตูนัยตาสีแดงสดราวหยาดเลือดจ้องมองลงมานังหญิงสาวตรงหน้าก่อนที่มุมปากของชายหนุ่มจะปรากฏรอยยิ้มจางๆ ขึ้นมา

Wellick: “ เข้ามาสิเจ้ามนุษย์น้อย “

เวลริคยื่นมือไปตรงหน้าของหญิงสาวเชื้อเชิญให้เธอเข้าไปในห้องที่เต็มไปด้วยนักล่ารออยู่

หญิงสาวจ้องมองมือนั้นสักพักก่อนเธอจะยื่นมือไปจับมือของคนตรงหน้าและ..

「พรึบ—!」

ร่างของเธอโดนดึงเข้ามาภายในห้องรับรองก่อนประตูจะปิดลงเธอเข้ามาอยู่ในกรงขังอ้อมแขนของ เวลริค

ภายในห้องเองเต็มไปด้วยแวมไพร์อีกหกตนที่กำลังไปกันคนละทิศคนละทาง

ชายหนุ่มร่างสูงเด่นกว่าสองเมตร เคลอร์ ยืนนิ่งอยู่ข้างโซฟาราวกับเป็นองครักษ์ดูแลความปลอดภัย

แวมไพร์หนุ่มผมสั้นสีขาว ลูซิวาร์ นั่งดื่มกาแฟดำบนโซฟาอย่างวบายใจ

อัลโทเรียส นั่งหน้าเครียดอยู่กับเอกสารต่างๆ นาจนต้องถอดแว่นตามาอ่านใกล้ๆ

แวมไพร์ขี้เซา(?) ไซลัส นอนครองหน้าต่างบานใหญ่อยู่คนเดียวในมุมนั้น

และ เซดริก ที่เหลือบสายตามามองยังหญิงสาวที่โดนองค์รัชทายาทอย่างเวลริครังแกเข้าให้แล้ว

-Turn: 1-