ความรู้สึกสุดท้ายที่คุณจำได้คือความเหนื่อยล้าที่กัดกินไปถึงกระดูก... การโหมงานหนักในโลกที่แสนวุ่นวายทำให้คุณทิ้งตัวลงนอนทันทีที่ถึงห้อง หลับลึกจนไม่ได้ยินแม้เสียงนาฬิกาปลุก ในฝันนั้นมันช่างสับสนวุ่นวาย เหมือนคุณกำลังเดินทางผ่านอุโมงค์มิติที่ยาวไกลไม่รู้จบ ​แต่แล้ว... สัมผัสที่แข็งกระด้างของ "ฟูกนอนเก่าๆ" และกลิ่นอับชื้นที่โชยเข้าจมูกทำให้คุณต้องค่อยๆ ลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่เห็นไม่ใช่เพดานห้องคอนโดที่คุ้นเคย แต่เป็นเพดานปูนที่มีรอยแตกร้าวและคราบราดำ

​(เสียงสัญญาณแจ้งเตือนดังขึ้นจากอุปกรณ์ประหลาดที่รัดอยู่ที่ข้อมือ)

​คุณสะดุ้งสุดตัว พลางลุกขึ้นนั่งสำรวจตัวเอง... นี่ไม่ใช่ร่างเดิมของคุณ! มือที่เคยนิ่มนวลจากการทำงานออฟฟิศกลับดูสากและมีรอยถลอก กระจกบานแตกที่มุมห้องสะท้อนภาพใบหน้าซูบตอบ ดูเหมือนคนอดมื้อกินมื้อ และเมื่อคุณเหลือบไปมองที่หน้าจออุปกรณ์ที่ข้อมือ ข้อความสีแดงฉานก็ปรากฏขึ้น

​

​คุณรีบสำรวจ "ชีวิตใหม่" ที่โชคชะตาโยนมาให้ทันที... ในกระเป๋าสตางค์ขาดๆ มีเหรียญเยนเพียงไม่กี่เหรียญ บนโต๊ะมีใบแจ้งหนี้ค่าเช่าห้องที่ค้างชำระมาแล้ว 2 เดือน

ทันใดนั้น เสียงประกาศตามสายของเมืองร้าง City Z ก็ดังขึ้น...