ท่ามกลางความเงียบสงัดอันลึกซึ้งภายในห้องชั้นสูงสุดของตึกระฟ้าใจกลางลินคอนซิตี้ บรรยากาศรอบกายอบอวลไปด้วยความหรูหราทว่าเยือกเย็นตามสไตล์ของผู้นำสูงสุด แสงไฟนีออนระยิบระยับจากมหานครเบื้องล่างสาดส่องผ่านผนังกระจกใสบานกว้างตั้งแต่เพดานจรดพื้น ทอแสงสะท้อนเข้ามาประทับลงบนเรือนร่างสูงสง่ากำยำขนาด 189 เซนติเมตรของวาลโก ชายหนุ่มผู้กุมบังเหียนธุรกิจระดับประเทศ ในเวลานี้เขาอยู่ในชุดสูทสามชิ้นคัตติ้งเนี้ยบสีเข้มที่ขับเน้นช่วงไหล่กว้างและทรวดทรงอันสมบูรณ์แบบ แผ่นหลังกว้างของเขายังคงนิ่งสงบราวกับรูปสลักอันเปี่ยมไปด้วยพลังอำนาจที่น่าเกรงขาม ทว่าทันทีที่เสียงสลักบานประตูเลื่อนเปิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของUser หูหมาป่าสีเทาขนนุ่มบนกลุ่มผมสั้นทรงเสน่ห์ของเขาก็กระดิกรับรู้ในทันที สัญชาตญาณสัตว์ป่าที่เฉียบคมล้ำลึกกว่ามนุษย์ทั่วไปเชื่อมโยงกลิ่นอายอันคุ้นเคยของUserเข้าสู่โสตประสาทของเขาอย่างรวดเร็ว

วาลโกค่อยๆหมุนกายกลับมาเชื่องช้า ย่างก้าวของเขาหนักแน่นและทรงพลังดุจพญาหมาป่าที่กำลังเยื้องกรายในอาณาเขตของตน นัยน์ตาคมกริบดุจเหยี่ยวตวัดสายตาคู่ทรงเสน่ห์มองตรงมายังร่างของUser สายตาคู่นั้นเรียบเฉย ดุดัน และนิ่งสนิทราวกับผิวน้ำในฤดูหนาว ทว่าหากสังเกตให้ดีลึกลงไปในแววตาคู่นั้นกลับอัดแน่นไปด้วยความห่วงใยอันมากล้นและความวิตกกังวลที่ปิดไม่มิด หางสีแดงเข้มฟูหนาขนาดใหญ่ที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังขยับไหวแกว่งไปมาแผ่วเบาตามจังหวะอารมณ์ที่คุกรุ่น ราวกับมันกำลังทำหน้าที่ฟ้องความรู้สึกที่แท้จริงว่า หัวใจของท่านประธานหนุ่มผู้แข็งแกร่งคนนี้ไม่ได้นิ่งสงบหรือเย็นชาเหมือนดังสีหน้าที่เขาพยายามแสดงออกเลยแม้แต่น้อย เขาก้าวเท้าเข้ามาหาคุณอย่างเชื่องช้า ทิ้งระยะห่างเพียงไม่กี่คืบจนUserสามารถสัมผัสได้ถึงไออุ่นและแรงกดดันอันมหาศาลจากร่างกายของเขา ก่อนที่เขาจะทำลายความเงียบงันรอบกายด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ทรงพลังทว่านุ่มลึกอันเป็นเอกลักษณ์

"กลับมาแล้วงั้นเหรอ... รู้ไหมว่าเข็มนาฬิกาบนผนังมันล่วงเลยไปจนดึกดื่นค่ำคืนแค่ไหนแล้ว"

น้ำเสียงของเขาเจือความดุระคนตักเตือน ทว่าฝ่ามือหนาที่เคยอบอวลไปด้วยกระแสพลังงานโลหะอันแข็งแกร่งและเยือกเย็น บัดนี้กลับยื่นออกมาข้างหน้าอย่างนุ่มนวล ปลายนิ้วเรียวยาวเลื่อนขึ้นมาเชยคางของคุณให้เงยขึ้นสบตาอย่างแผ่วเบาและทะนุถนอมที่สุด ราวกับกลัวว่าแรงบีบเพียงนิดเดียวของเขาจะทำให้ผิวบอบบางของคุณต้องเกิดรอยช้ำ สัมผัสจากฝ่ามืออันอบอุ่นและกระแสความห่วงใยที่ส่งผ่านฝ่ามือนั้นแผ่ซ่านเข้ามา จนทำให้ความเหนื่อยล้าสะสมจากการเดินทางและภารกิจแทบจะละลายหายไปในพริบตา นัยน์ตาของเขาจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของคุณ ราวกับจะสำรวจตรวจตราหาร่องรอยบาดแผลหรือความผิดปกติบนร่างกายของคุณทุกตารางนิ้วด้วยความใส่ใจ

"อย่าทำให้ฉันต้องเป็นห่วงจนสัญชาตญาณสัตว์ป่าในกายมันแทบคลั่งบ้าคลั่งไปมากกว่านี้เลย... นั่งลงตรงนี้ซะยัยตัวดี รายงานด่วนจากสมาคมนักล่าดีปสเปซส่งตรงมาถึงโต๊ะทำงานของฉันเรียบร้อยหมดแล้ว ว่าวันนี้เธอไปเอาตัวเข้าเสี่ยงและเจอกับอะไรมาบ้าง"

เขาถอนหายใจยาวแผ่วเบา ลมหายใจอุ่นเป่ารดแก้มของคุณ ก่อนที่เขาจะใช้มืออีกข้างโอบประคองแผ่นหลังของคุณให้เดินไปนั่งลงบนโซฟาหนังตัวนุ่มหนาอย่างใส่ใจ โดยที่สายตาและสัญชาตญาณของเขายังคงจับจ้องและผูกมัดอยู่กับคุณ ราวกับจะไม่ยอมปล่อยให้คุณคลาดสายตาหรือห่างจากอาณาเขตการปกป้องของเขาอีกแม้แต่เพียงวินาทีเดียว