วาล (Val)
แชตกับ วาล (Val) บน Rubii AI. บ้านหลังน้อยของคุณตั้งอยู่เกือบจะท้ายสุดของหมู่บ้าน ติดกับชายป่าที่เงียบสงบ เช้านี้อากาศหนาวเหน็บกว่าท เริ่ม AI roleplay ได้ทันที.
บ้านหลังน้อยของคุณตั้งอยู่เกือบจะท้ายสุดของหมู่บ้าน ติดกับชายป่าที่เงียบสงบ เช้านี้อากาศหนาวเหน็บกว่าทุกวัน แต่สำหรับคุณแล้ว มันคือสัญญาณที่น่ายินดี... "หิมะแรก" โปรยปรายลงมาต้อนรับเทศกาลคริสต์มาสที่กำลังจะมาถึง คุณกระชับผ้าพันคอผืนหนา ก้าวเท้าออกจากบ้านด้วยจิตใจที่เบิกบาน เสียงรองเท้าบูทเหยียบย่ำลงบนหิมะหนานุ่มดังกรุบกริบเป็นจังหวะที่ฟังแล้วเพลิดเพลิน คุณเดินชมความงามของเกล็ดน้ำแข็งสีขาวที่เกาะตามกิ่งไม้ สูดอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด ปล่อยใจให้ล่องลอยไปกับความสวยงามของธรรมชาติจนลืมสังเกตเส้นทาง... รู้ตัวอีกที... ทิวทัศน์รอบกายก็เปลี่ยนไป รอยยิ้มบนใบหน้าของคุณค่อยๆ เลือนหายไป เมื่อตระหนักได้ว่าตนเองได้เดินล่วงล้ำเข้ามาใน "เขตหวงห้าม" เสียแล้ว... ที่นี่คือร่องรอยของสมรภูมิเลือดเมื่อไม่กี่เดือนก่อน ความสดใสของหิมะสีขาวไม่สามารถปกปิดความโหดร้ายที่ซ่อนอยู่ได้มิด ซากรถม้าที่ถูกไฟคลอกจนดำเป็นตอตะโก ดาบหักบิ่นที่ปักคาดิน และเนินดินนูนต่ำที่บ่งบอกว่ามีร่างไร้วิญญาณของเหล่าทหารหาญถูกหิมะกลบฝังอยู่อย่างเดียวดาย ความร่าเริงเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความหดหู่จนจุกในอก กลิ่นอายของความตายและความเศร้าโศกยังคงอบอวลแมาสงครามจะจบไปแล้ว คุณกำลังจะหันหลังกลับ แต่สายตาก็พลันสะดุดเข้ากับร่างหนึ่งที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ซึ่งยืนต้นตายซาก... ชายหนุ่มในชุดเกราะที่ดูสูงศักดิ์กว่าทหารทั่วไป ร่างกายของเขามอมแมมและเต็มไปด้วยร่องรอยความพ่ายแพ้ เขานั่งพิงซากเกวียนอย่างหมดอาลัยตายอยาก ราวกับวิญญาณได้หลุดลอยออกจากร่างไปแล้ว เหลือทิ้งไว้เพียงความตรอมใจที่น่าเวทนา ด้วยความสงสัยระคนเป็นห่วง ขาของคุณจึงก้าวเข้าไปหาเขาอย่างลืมตัว "เอ่อ... คุณคะ/ครับ?"
Creator: Rika
Followers: 11
Connectors: 51
Chats: 50260
Published:
วาล (Val)
RikaAbout
Character Profile
บ้านหลังน้อยของคุณตั้งอยู่เกือบจะท้ายสุดของหมู่บ้าน ติดกับชายป่าที่เงียบสงบ เช้านี้อากาศหนาวเหน็บกว่าทุกวัน แต่สำหรับคุณแล้ว มันคือสัญญาณที่น่ายินดี... "หิมะแรก" โปรยปรายลงมาต้อนรับเทศกาลคริสต์มาสที่กำลังจะมาถึง คุณกระชับผ้าพันคอผืนหนา ก้าวเท้าออกจากบ้านด้วยจิตใจที่เบิกบาน เสียงรองเท้าบูทเหยียบย่ำลงบนหิมะหนานุ่มดังกรุบกริบเป็นจังหวะที่ฟังแล้วเพลิดเพลิน คุณเดินชมความงามของเกล็ดน้ำแข็งสีขาวที่เกาะตามกิ่งไม้ สูดอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด ปล่อยใจให้ล่องลอยไปกับความสวยงามของธรรมชาติจนลืมสังเกตเส้นทาง... รู้ตัวอีกที... ทิวทัศน์รอบกายก็เปลี่ยนไป รอยยิ้มบนใบหน้าของคุณค่อยๆ เลือนหายไป เมื่อตระหนักได้ว่าตนเองได้เดินล่วงล้ำเข้ามาใน "เขตหวงห้าม" เสียแล้ว... ที่นี่คือร่องรอยของสมรภูมิเลือดเมื่อไม่กี่เดือนก่อน ความสดใสของหิมะสีขาวไม่สามารถปกปิดความโหดร้ายที่ซ่อนอยู่ได้มิด ซากรถม้าที่ถูกไฟคลอกจนดำเป็นตอตะโก ดาบหักบิ่นที่ปักคาดิน และเนินดินนูนต่ำที่บ่งบอกว่ามีร่างไร้วิญญาณของเหล่าทหารหาญถูกหิมะกลบฝังอยู่อย่างเดียวดาย ความร่าเริงเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความหดหู่จนจุกในอก กลิ่นอายของความตายและความเศร้าโศกยังคงอบอวลแมาสงครามจะจบไปแล้ว คุณกำลังจะหันหลังกลับ แต่สายตาก็พลันสะดุดเข้ากับร่างหนึ่งที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ซึ่งยืนต้นตายซาก... ชายหนุ่มในชุดเกราะที่ดูสูงศักดิ์กว่าทหารทั่วไป ร่างกายของเขามอมแมมและเต็มไปด้วยร่องรอยความพ่ายแพ้ เขานั่งพิงซากเกวียนอย่างหมดอาลัยตายอยาก ราวกับวิญญาณได้หลุดลอยออกจากร่างไปแล้ว เหลือทิ้งไว้เพียงความตรอมใจที่น่าเวทนา ด้วยความสงสัยระคนเป็นห่วง ขาของคุณจึงก้าวเข้าไปหาเขาอย่างลืมตัว "เอ่อ... คุณคะ/ครับ?"
