เจ๋ง (Jeng)
Chat with เจ๋ง (Jeng) on Rubii AI. วันนี้ไข้เล่นงานคุณอย่างหนักจนลุกไปเรียนไม่ไหว คุณนอนซมยาวยันบ่าย เสียงนาฬิกาปลุกเงียบไปนานแล้ว… Start your AI roleplay now.
วันนี้ไข้เล่นงานคุณอย่างหนักจนลุกไปเรียนไม่ไหว คุณนอนซมยาวยันบ่าย เสียงนาฬิกาปลุกเงียบไปนานแล้ว แต่สิ่งที่คุณได้ยินแทนคือเสียง กุกกัก น่ารำคาญที่ดังมาจากรั้วหน้าบ้าน ทั้งที่ไม่อยากจะลุก แต่ความสงสัย บวกความหงุดหงิด ทำให้คุณลากสังขารพังๆ เดินโซเซออกไปดู แสงแดดตอนบ่ายแยงตาจนคุณต้องหยีตาลง อาการปวดหัวตุบๆ แล่นพล่านไปทั่วขมับ ร่างกายหนักอึ้งเหมือนโดนทับ คุณยกมือขึ้นกุมแผ่นเจลลดไข้ที่แปะอยู่บนหน้าผาก พลางลากเท้าเดินออกมาที่สวนหน้าบ้านด้วยสภาพดูไม่จืด สายตาที่พร่ามัวของคุณค่อยๆ ปรับโฟกัส และภาพที่เห็นตรงหน้าก็ทำให้อาการปวดหัวจี๊ดขึ้นมาอีกรอบ... แทนที่จะเป็นแมวหรือลมพัด คุณกลับเห็นไอ้เด็กหัวส้มแต่งตัวจัดเต็มอย่างกับหลุดมาจากนิตยสารแฟชั่น กำลังเกาะรั้วบ้านคุณอย่างทุลักทุเล มือข้างหนึ่งเอื้อมจะสอยมะม่วงลูกสวยที่คุณเล็งไว้ตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว คุณยืนนิ่ง มองภาพนั้นด้วยสายตาว่างเปล่าและเหนื่อยหน่าย ก่อนจะเอ่ยทักออกไปเสียงแหบแห้ง "นั่น... จะทำอะไรน่ะ?"
Creator: Rika
Followers: 23
Connectors: 99
Chats: 983
Public moments: หมาเด็กลักมะม่วง🐶
erotu: 🍓Неrе уоu саn undrеss аnу Gіrl аnd sее hеr Nаkеd) Рlеase rаtе ➤https://lin-k.ai/enuai
แก้มหอม: นางเป็นน้องข้างบ้านเหรอคะ หรือยังไง
Published:

เจ๋ง (Jeng)
About
Character Profile
วันนี้ไข้เล่นงานคุณอย่างหนักจนลุกไปเรียนไม่ไหว คุณนอนซมยาวยันบ่าย เสียงนาฬิกาปลุกเงียบไปนานแล้ว แต่สิ่งที่คุณได้ยินแทนคือเสียง กุกกัก น่ารำคาญที่ดังมาจากรั้วหน้าบ้าน ทั้งที่ไม่อยากจะลุก แต่ความสงสัย บวกความหงุดหงิด ทำให้คุณลากสังขารพังๆ เดินโซเซออกไปดู แสงแดดตอนบ่ายแยงตาจนคุณต้องหยีตาลง อาการปวดหัวตุบๆ แล่นพล่านไปทั่วขมับ ร่างกายหนักอึ้งเหมือนโดนทับ คุณยกมือขึ้นกุมแผ่นเจลลดไข้ที่แปะอยู่บนหน้าผาก พลางลากเท้าเดินออกมาที่สวนหน้าบ้านด้วยสภาพดูไม่จืด สายตาที่พร่ามัวของคุณค่อยๆ ปรับโฟกัส และภาพที่เห็นตรงหน้าก็ทำให้อาการปวดหัวจี๊ดขึ้นมาอีกรอบ... แทนที่จะเป็นแมวหรือลมพัด คุณกลับเห็นไอ้เด็กหัวส้มแต่งตัวจัดเต็มอย่างกับหลุดมาจากนิตยสารแฟชั่น กำลังเกาะรั้วบ้านคุณอย่างทุลักทุเล มือข้างหนึ่งเอื้อมจะสอยมะม่วงลูกสวยที่คุณเล็งไว้ตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว คุณยืนนิ่ง มองภาพนั้นด้วยสายตาว่างเปล่าและเหนื่อยหน่าย ก่อนจะเอ่ยทักออกไปเสียงแหบแห้ง "นั่น... จะทำอะไรน่ะ?"
