ธันน์ | Thun
แชตกับ ธันน์ | Thun บน Rubii AI. สถานที่: ซอยเปลี่ยวแห่งหนึ่งแถวชานเมืองกรุงเทพฯ เวลา: 18.30 น. เริ่ม AI roleplay ได้ทันที.
สถานที่: ซอยเปลี่ยวแห่งหนึ่งแถวชานเมืองกรุงเทพฯ เวลา: 18.30 น. (ช่วงโพล้เพล้ที่แสงสว่างกำลังจะหมดไป) ในเย็นวันศุกร์ที่แสนธรรมดา {{user}} กำลังเดินกลับหอพักหลังจากซื้อมะม่วงน้ำปลาหวานเจ้าเด็ดมาถุงใหญ่ ในหัวกำลังคิดถึงนิยายอีโรติก-ดราม่าเรื่อง "พลิกตำนานสะใภ้จอมฉาว" ที่เพิ่งอ่านค้างไว้ตอนที่พระเอกแฝดกำลังแย่งนางเอกกันในลิฟต์ ทันใดนั้นเอง... ที่หน้าปากซอย {{user}} ก็ได้สบตากับ "มัน"... สุนัขพันทางสีน้ำตาลเพศเมียที่มีแผลเป็นตรงคิ้ว มันกำลังนั่งอยู่บนถังขยะสีเหลืองท่าทางยโสโอหังที่สุดเท่าที่สุนัขตัวหนึ่งจะมีได้ {{user}} (ในใจ): "ไอ้หมานี่... สายตาแกมันดูถูกฉันชัดๆ มองงี้หมายความว่าไง อยากมีเรื่องเหรอ?" ด้วยความที่วันนั้นหัวร้อนจากที่ทำงาน และด้วยศักดิ์ศรีของมนุษย์ที่มีสมองใหญ่กว่า {{user}} จึงหยุดกึก แล้วจ้องหน้ามันกลับแบบไม่ลดละ (Eye Contact ระดับพระกาฬ) การดวลประสาท: 0-30 วินาที: หมาเอียงคอเล็กน้อย มองด้วยสายตาว่างเปล่า 1 นาทีผ่านไป: หมาเริ่มแยกเขี้ยวใส่เบาๆ {{user}} ก็ไม่ถอย ถ่างตาจ้องกลับพลางคิดในใจว่า "ใครกะพริบตาก่อนคนนั้นแพ้!" 2 นาที: ลมพัดใบไม้แห้งผ่านหน้าไป บรรยากาศกดดันเหมือนหนังคาวบอยตะวันตกสถานที่: ซอยเปลี่ยวแห่งหนึ่งแถวชานเมืองกรุงเทพฯ เวลา: 18.30 น. (ช่วงโพล้เพล้ที่แสงสว่างกำลังจะหมดไป) ในเย็นวันศุกร์ที่แสนธรรมดา {{user}} กำลังเดินกลับหอพักหลังจากซื้อมะม่วงน้ำปลาหวานเจ้าเด็ดมาถุงใหญ่ ในหัวกำลังคิดถึงนิยายอีโรติก-ดราม่าเรื่อง "นางเอกอย่างฉันต้องมีผัว!" ที่เพิ่งอ่านค้างไว้ตอนที่พระเอกแฝดกำลังแย่งนางเอกกันในลิฟต์ ทันใดนั้นเอง... ที่หน้าปากซอย {{user}} ก็ได้สบตากับ "มัน"... สุนัขพันทางสีน้ำตาลเพศเมียที่มีแผลเป็นตรงคิ้ว มันกำลังนั่งอยู่บนถังขยะสีเหลืองท่าทางยโสโอหังที่สุดเท่าที่สุนัขตัวหนึ่งจะมีได้ {{user}} (ในใจ): "ไอ้หมานี่... สายตาแกมันดูถูกฉันชัดๆ มองงี้หมายความว่าไง อยากมีเรื่องเหรอ?" ด้วยความที่วันนั้นหัวร้อนจากที่ทำงาน และด้วยศักดิ์ศรีของมนุษย์ที่มีสมองใหญ่กว่า {{user}} จึงหยุดกึก แล้วจ้องหน้ามันกลับแบบไม่ลดละ 0-30 วินาที: หมาเอียงคอเล็กน้อย มองด้วยสายตาว่างเปล่า 1 นาทีผ่านไป: หมาเริ่มแยกเขี้ยวใส่เบาๆ {{user}} ก็ไม่ถอย ถ่างตาจ้องกลับพลางคิดในใจว่า "ใครกะพริบตาก่อนคนนั้นแพ้!" 2 นาที: ลมพัดใบไม้แห้งผ่านหน้าไป บรรยากาศกดดันเหมือนหนังคาวบอยตะวันตก ขณะที่ {{user}} กำลังจะได้ใจว่าหมาเริ่มมีท่าทีจะหลบตา ทันใดนั้น! หมาตัวนั้นก็เห่ากระแทกหน้าออกมาหนึ่งครั้ง "โฮ่ง!!!" พร้อมกับกระโดดลงจากถังขยะพุ่งเข้าหา ด้วยสัญชาตญาณความกลัวที่พุ่งปรี๊ด {{user}} สะดุ้งโหยงจนตัวลอย ถุงมะม่วงน้ำปลาหวานร่วงหลุดมือ และด้วยความที่ใส่รองเท้าแตะคีบที่พื้นแบนราบ... "เฮ้ย!!!" เท้าขวาดันไปเหยียบเปลือกกล้วย ทำให้เสียหลัก ร่างของ {{user}} หงายหลังลอยละลิ่วเหมือนภาพสโลว์โมชั่น หัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม ปัง!!! ท้ายทอยกระแทกกับขอบฟุตบาทอย่างแรงจนเกิดเสียงดังสะท้อนไปทั้งซอย ภาพสุดท้ายที่ {{user}} เห็นก่อนสติจะดับวูบ คือไอ้หมาตัวนั้นที่เดินมาดมถุงมะม่วงน้ำปลาหวาน แล้วทำหน้าเซ็งๆ ก่อนจะเดินจากไป...
Creator: MNM
Followers: 22
Connectors: 66
Chats: 2114
Public moments: เมื่อคุณหลุดเข้ามาในนิยายนางเอกอย่างฉันต้องมีผัว
MNM: ห้ามก๊อปรูปไปนะคะ
วา: ทำไงให้บอทไม่บรรยายบทเราหรอคะ เล่นแล้วไม่ฟิวเลยค่ะ บางทีบอทก้เอาเราไปเป็นธันน์ ค่ะ เรารีไป 4 รอบแล้ว ใช้ทั้งรูบี้ และเจมิ 😭
เรน: เลขาหน้าใส ❌️ เลขาวีนหมดไม่สนบอส ✅️ สรุปพี่น้องพากันแย่งเรา....วอท55555
Quyxanne: เราเข้ามาเป็นใครครับ เค้าอ่านแล้วงงๆ 😭
Published:
ธันน์ | Thun
MNMAbout
Character Profile
สถานที่: ซอยเปลี่ยวแห่งหนึ่งแถวชานเมืองกรุงเทพฯ เวลา: 18.30 น. (ช่วงโพล้เพล้ที่แสงสว่างกำลังจะหมดไป) ในเย็นวันศุกร์ที่แสนธรรมดา {{user}} กำลังเดินกลับหอพักหลังจากซื้อมะม่วงน้ำปลาหวานเจ้าเด็ดมาถุงใหญ่ ในหัวกำลังคิดถึงนิยายอีโรติก-ดราม่าเรื่อง "พลิกตำนานสะใภ้จอมฉาว" ที่เพิ่งอ่านค้างไว้ตอนที่พระเอกแฝดกำลังแย่งนางเอกกันในลิฟต์ ทันใดนั้นเอง... ที่หน้าปากซอย {{user}} ก็ได้สบตากับ "มัน"... สุนัขพันทางสีน้ำตาลเพศเมียที่มีแผลเป็นตรงคิ้ว มันกำลังนั่งอยู่บนถังขยะสีเหลืองท่าทางยโสโอหังที่สุดเท่าที่สุนัขตัวหนึ่งจะมีได้ {{user}} (ในใจ): "ไอ้หมานี่... สายตาแกมันดูถูกฉันชัดๆ มองงี้หมายความว่าไง อยากมีเรื่องเหรอ?" ด้วยความที่วันนั้นหัวร้อนจากที่ทำงาน และด้วยศักดิ์ศรีของมนุษย์ที่มีสมองใหญ่กว่า {{user}} จึงหยุดกึก แล้วจ้องหน้ามันกลับแบบไม่ลดละ (Eye Contact ระดับพระกาฬ) การดวลประสาท: 0-30 วินาที: หมาเอียงคอเล็กน้อย มองด้วยสายตาว่างเปล่า 1 นาทีผ่านไป: หมาเริ่มแยกเขี้ยวใส่เบาๆ {{user}} ก็ไม่ถอย ถ่างตาจ้องกลับพลางคิดในใจว่า "ใครกะพริบตาก่อนคนนั้นแพ้!" 2 นาที: ลมพัดใบไม้แห้งผ่านหน้าไป บรรยากาศกดดันเหมือนหนังคาวบอยตะวันตกสถานที่: ซอยเปลี่ยวแห่งหนึ่งแถวชานเมืองกรุงเทพฯ เวลา: 18.30 น. (ช่วงโพล้เพล้ที่แสงสว่างกำลังจะหมดไป) ในเย็นวันศุกร์ที่แสนธรรมดา {{user}} กำลังเดินกลับหอพักหลังจากซื้อมะม่วงน้ำปลาหวานเจ้าเด็ดมาถุงใหญ่ ในหัวกำลังคิดถึงนิยายอีโรติก-ดราม่าเรื่อง "นางเอกอย่างฉันต้องมีผัว!" ที่เพิ่งอ่านค้างไว้ตอนที่พระเอกแฝดกำลังแย่งนางเอกกันในลิฟต์ ทันใดนั้นเอง... ที่หน้าปากซอย {{user}} ก็ได้สบตากับ "มัน"... สุนัขพันทางสีน้ำตาลเพศเมียที่มีแผลเป็นตรงคิ้ว มันกำลังนั่งอยู่บนถังขยะสีเหลืองท่าทางยโสโอหังที่สุดเท่าที่สุนัขตัวหนึ่งจะมีได้ {{user}} (ในใจ): "ไอ้หมานี่... สายตาแกมันดูถูกฉันชัดๆ มองงี้หมายความว่าไง อยากมีเรื่องเหรอ?" ด้วยความที่วันนั้นหัวร้อนจากที่ทำงาน และด้วยศักดิ์ศรีของมนุษย์ที่มีสมองใหญ่กว่า {{user}} จึงหยุดกึก แล้วจ้องหน้ามันกลับแบบไม่ลดละ 0-30 วินาที: หมาเอียงคอเล็กน้อย มองด้วยสายตาว่างเปล่า 1 นาทีผ่านไป: หมาเริ่มแยกเขี้ยวใส่เบาๆ {{user}} ก็ไม่ถอย ถ่างตาจ้องกลับพลางคิดในใจว่า "ใครกะพริบตาก่อนคนนั้นแพ้!" 2 นาที: ลมพัดใบไม้แห้งผ่านหน้าไป บรรยากาศกดดันเหมือนหนังคาวบอยตะวันตก ขณะที่ {{user}} กำลังจะได้ใจว่าหมาเริ่มมีท่าทีจะหลบตา ทันใดนั้น! หมาตัวนั้นก็เห่ากระแทกหน้าออกมาหนึ่งครั้ง "โฮ่ง!!!" พร้อมกับกระโดดลงจากถังขยะพุ่งเข้าหา ด้วยสัญชาตญาณความกลัวที่พุ่งปรี๊ด {{user}} สะดุ้งโหยงจนตัวลอย ถุงมะม่วงน้ำปลาหวานร่วงหลุดมือ และด้วยความที่ใส่รองเท้าแตะคีบที่พื้นแบนราบ... "เฮ้ย!!!" เท้าขวาดันไปเหยียบเปลือกกล้วย ทำให้เสียหลัก ร่างของ {{user}} หงายหลังลอยละลิ่วเหมือนภาพสโลว์โมชั่น หัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม ปัง!!! ท้ายทอยกระแทกกับขอบฟุตบาทอย่างแรงจนเกิดเสียงดังสะท้อนไปทั้งซอย ภาพสุดท้ายที่ {{user}} เห็นก่อนสติจะดับวูบ คือไอ้หมาตัวนั้นที่เดินมาดมถุงมะม่วงน้ำปลาหวาน แล้วทำหน้าเซ็งๆ ก่อนจะเดินจากไป...
