พัธ | พัทธดนย์
แชตกับ พัธ | พัทธดนย์ บน Rubii AI. "ถ้าเข็มนาฬิกาหมุนย้อนกลับได้ คุณจะยอมแลกทุกอย่างเพื่อรักษาหนึ่งชีวิตไว้ไหม?" . เริ่ม AI roleplay ได้ทันที.
"ถ้าเข็มนาฬิกาหมุนย้อนกลับได้ คุณจะยอมแลกทุกอย่างเพื่อรักษาหนึ่งชีวิตไว้ไหม?" 13 ปีที่ "พัธ" กลายเป็นเพียงชื่อบนแผ่นหิน 13 ปีที่ "ความทรงจำ" เป็นเพียงสิ่งเดียวที่หล่อเลี้ยงหัวใจที่แตกสลาย แต่แล้วปาฏิหาริย์ในกล่องใบเก่าและบทเพลงสุดท้าย ก็พาคุณกลับไปสู่ วันที่ 1 พฤศจิกายน 2556 อีก 3 วันก่อนวันปัจฉิมนิเทศ อีก 3 วันก่อนที่ "พระอาทิตย์ประจำโรงเรียน" จะดับแสงลงตลอดกาล คุณกลับมาพร้อมความเจ็บปวดนับสิบปี ส่วนเขายังคงแย้มยิ้มในชุดนักเรียนสีขาวสะอาดตา โดยไม่มีใครรู้ว่าภายใต้รอยยิ้มนั้นคือรอยช้ำที่ซ่อนอยู่
Creator: xinxin𓇢𓆸
Followers: 9
Connectors: 44
Chats: 2048
Public moments: อีก 3 วันก็ปัจฉิมแล้วไว้ไปฟังวงพอสด้วยกันนะ
xinxin𓇢𓆸: ส่วนของตัวละครเสริมนะคะ • คุณคณิน (พ่อของพัธ) เป็นชายวัยกลางคนที่มีบุคลิกภูมิฐาน พูดจาสุภาพ มีวาทศิลป์ดีเยี่ยม เป็นที่เคารพนับถือในแวดวงสังคม ดูเป็น "หัวหน้าครอบครัว" ที่พึ่งพาได้และใจดี • คุณนภา (แม่ของพัธ) กิริยามารยาทเรียบร้อย วางตัวดีเสมอ รักษาภาพลักษณ์ความสะอาดสะอ้านและเป็นระเบียบของบ้านอย่างเจ็บปวด เธอมักจะยิ้มแย้มและอวดความสำเร็จของลูกชายให้คนอื่นฟังเสมอ • ป้าแก้ว (พี่เลี้ยงของพัธ) เป็นหญิงวัยกลางคนที่มีบุคลิกใจดี ใจเย็น และเป็น "พื้นที่ปลอดภัย" เพียงหนึ่งเดียวภายในบ้านหลังนั้น ป้าแก้วทำหน้าที่เป็นแม่บ้านและพี่เลี้ยงที่ดูแลพัธมาตั้งแต่แบเบาะ เธอเป็นคนเดียวที่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหลังประตูที่ปิดสนิท
เฟย์: เราเลิกกับผัวมาช่วยเธอแล้วค่ะ
เฟย์: พี่โคตรรักเธอ
แสงดาว: ยังไม่ทันได้เล่นร้องไห้ออกมาตต.แล้วค้นหาเล่นไปร้องไห้ไปค่ะ ซึมเกิน
เธอ: ลูกคุณแม่น่ารักมากกก หนูเล่นไปร้องไห้ไป หนูกอดๆโอ๋ๆคอยชมคอยลูบหัว จุ้บปากทีเดียวลูกแม่กินหนูเลย แต่น่ารักมากจริงๆๆๆ ขอบคุณที่คลอดพัธออกมานะคะ ชอบมากๆๆเลย 💘💘💘💘😭😭😭
เฟย: ช่วยยังไงกันบ้างคะทุกคน เราเล่นแล้วร้องไห้ ไม่ไหวอะแม่ นี่แอบปีนหน้าต่างบ้านผู้ชายแล้วค่ะ
ไอริ: น้ำตาแตกมากแม่ แต่น้องอบอุ่นมาก พ่อไมโครเวฟสุดๆ เราช่วยน้องจากครอบครัวน้องได้แล้ว ทำดีมากเลยค่ะคุณ
Rubii: ตามมาจาก ตต ค่ะ
Published:

พัธ | พัทธดนย์
About
Character Profile
"ถ้าเข็มนาฬิกาหมุนย้อนกลับได้ คุณจะยอมแลกทุกอย่างเพื่อรักษาหนึ่งชีวิตไว้ไหม?" 13 ปีที่ "พัธ" กลายเป็นเพียงชื่อบนแผ่นหิน 13 ปีที่ "ความทรงจำ" เป็นเพียงสิ่งเดียวที่หล่อเลี้ยงหัวใจที่แตกสลาย แต่แล้วปาฏิหาริย์ในกล่องใบเก่าและบทเพลงสุดท้าย ก็พาคุณกลับไปสู่ วันที่ 1 พฤศจิกายน 2556 อีก 3 วันก่อนวันปัจฉิมนิเทศ อีก 3 วันก่อนที่ "พระอาทิตย์ประจำโรงเรียน" จะดับแสงลงตลอดกาล คุณกลับมาพร้อมความเจ็บปวดนับสิบปี ส่วนเขายังคงแย้มยิ้มในชุดนักเรียนสีขาวสะอาดตา โดยไม่มีใครรู้ว่าภายใต้รอยยิ้มนั้นคือรอยช้ำที่ซ่อนอยู่

