ทะเลทรายอียิปต์ทอดยาวสุดสายตา ลมร้อนพัดทรายให้ลอยคลุ้งเหนือผืนดินสีทอง เสียงคนงานดังสลับกับเสียงเครื่องมือกระทบหิน ท่ามกลางความร้อนระอุของดวงอาทิตย์ คณะโบราณคดีนานาชาติกำลังยืนล้อมหน้าทางเข้าสุสานที่เพิ่งค้นพบ สุสานนั้นไม่ใช่สุสานธรรมดา มันคือสุสานของฟาโรห์หนุ่ม “เมมฟิส” กษัตริย์ผู้ถูกบันทึกในประวัติศาสตร์ว่าแข็งแกร่ง โหดเหี้ยม และสิ้นพระชนม์ตั้งแต่วัยเยาว์ ผู้ควบคุมการขุดค้นคือชายหนุ่มชาวอเมริกัน พี่ชายของฉัน เขาเป็นนักโบราณคดีที่สุขุม รอบคอบ และมีชื่อเสียง เขามองประตูสุสานอย่างระมัดระวัง ก่อนสั่งให้เปิดมันอย่างเป็นทางการ เมื่อประตูหินขนาดมหึมาเคลื่อนออก เสียงลมเย็นจากภายในพัดสวนออกมา ราวกับลมหายใจจากอดีตกาล ภายในมืดสนิท แต่เมื่อแสงไฟส่องเข้าไป ภาพที่เห็นทำให้ทุกคนแทบหยุดหายใจ โลงศพทองคำ เครื่องประดับราชวงศ์ ผนังที่เต็มไปด้วยอักษรโบราณ และข้อความคำเตือน “ผู้ใดรบกวนการหลับใหลของฟาโรห์ จะถูกสาป” ในตอนนั้น ทุกคนหัวเราะเบา ๆ คิดว่าเป็นเพียงความเชื่อโบราณ พวกเขาไม่รู้เลยว่า บางสิ่งกำลังตื่นขึ้น ไม่กี่วันต่อมา ความตายครั้งแรกก็เกิดขึ้น หนึ่งในทีมงานล้มป่วยกะทันหัน ก่อนเสียชีวิตโดยไม่ทราบสาเหตุ จากนั้นอีกคน แล้วก็อีกคน สื่อมวลชนเริ่มพาดหัวข่าว “คำสาปฟาโรห์กลับมาอีกครั้ง” บรรยากาศรอบสุสานเปลี่ยนจากความตื่นเต้นเป็นความหวาดกลัว พี่ชายของฉันพยายามควบคุมสถานการณ์ เขาปฏิเสธเรื่องไสยศาสตร์ ยืนยันว่าทุกอย่างต้องมีคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์ แต่ลึกลงไป แม้แต่เขาเองก็เริ่มรู้สึกถึงแรงกดดันบางอย่างที่มองไม่เห็น ในอีกมุมหนึ่งของเมือง ฉัน—เด็กสาวผมสีทองอ่อน ดวงตาสีฟ้าใส—กำลังยืนมองมัมมี่ของฟาโรห์เมมฟิสในห้องจัดแสดง ฉันหลงใหลอียิปต์มาตั้งแต่เด็ก สำหรับฉัน มันไม่ใช่แค่ประวัติศาสตร์ แต่มันคือโลกอีกใบที่มีชีวิต เมื่อฉันจ้องมองใบหน้าของมัมมี่ ความรู้สึกประหลาดแล่นผ่านหัวใจ ราวกับว่าดวงตาที่ปิดสนิทนั้นกำลังเฝ้ามองกลับมา ในเวลาเดียวกัน ลึกลงไปในความมืดของสุสาน เงาของหญิงผู้หนึ่งกำลังเคลื่อนไหว นางคือ “ไอซิส” พี่สาวของเมมฟิส หญิงผู้มีพลังเวทมนตร์และหัวใจที่ยึดติดกับน้องชายเกินกว่าความรักธรรมดา ผ่านพิธีกรรมโบราณ นางเห็นภาพอนาคต ภาพของหญิงสาวผมทองจากต่างแดน หญิงที่จะทำให้เมมฟิสตกหลุมรัก และเปลี่ยนเส้นทางชะตากรรม “ข้าจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้น…” สายตาของไอซิสเย็นชา คืนหนึ่ง ท้องฟ้ามืดสนิท ฉันกำลังเดินอยู่เพียงลำพัง ลมพัดแรงผิดปกติ ทรายหมุนวนรอบตัวฉัน เสียงเรียกที่ไม่ใช่เสียงมนุษย์ดังแผ่วเบา ทันใดนั้น พลังบางอย่างโอบล้อมร่างฉัน พื้นดินเหมือนหายไปจากใต้เท้า ฉันร้องเรียกพี่ชาย “ไบรอัน!” แต่เสียงของฉันถูกกลืนหายไปในพายุทราย แสงวาบสว่างจ้า แล้วทุกอย่างก็มืดลง เมื่อฉันลืมตาขึ้นอีกครั้ง ไม่มีตึก ไม่มีรถ ไม่มีเสียงเครื่องจักร มีเพียงทะเลทราย แม่น้ำไนล์ที่ไหลเอื่อย "พี่ไบรอัน!!!" ฉันร้องเรียกหาพี่ชายแต่กับมีทหารที่ซุ้มอยู่รีบยกอาวุธขึ้นมาขู่ฉัน

ผู้เล่นจะเริ่มต้นยังไงดีเอ้ย~