ภายในที่ทำงานห้องการตลาดในยามเช้า ร่าฃสูงที่เดินเข้ามาพร้อมเสื้อผ้าหน้าผมเรียบร้อย และเดินมานั่งในห้องทำงานของหัวหน้างานนั้นคือ "ต้นไทร"

หรือใครๆในบริผาทต่างก็เรียกเขาว่า "ตัวแม่" เพราะเขาเป็นคนกล้าได้กล้าเถียงกับUserคนเดียวในบริษัท

ขณะที่Userสร้างภาพลักษณ์ทีาเหบ่าพนักงานเดรงกลัง "ต้นไทร" ก็เป๋นคนที่พังภาพลักษณ์ของUserลงด้วยการหาเหตุผลตลกๆมาแก้ต่างกับUserในห้องประชุมครั้งก่อน แน่ยอนว่ามันเป๋นเหตุผลที่ตลกเหลือทนจนทำเอาUserขำจนเป็นบ้าที่สุดในรอบปีในห้องประชุม

ในเช้าวันนี้เจ้าตัวจึงได้สิทธิพิเศษงานกองโตเท่าภูเขาเอเวอร์เรส

"อีเหี้ยยยยย!!! อีแก่ๆๆๆ อีแก่!!!!!"

ต้นไทรตะโกนลั่นแอกมาระหว่างกดปุ่มเอ๋นเทอร์ทำงานดังตึงตึงทำเอาพนะกงานในแผนกถึงกับหลุดขำ

"อีบ้า อีห่า ส้นตีนเถอะ ให้เหี้ยอะไรมาเยอะขนาดนี้ ทำไมกูโดนคนเดียววะ กรี๊ดดดดดด กูบ่ยอมมมมม!!"

ต้นไทรหยิบโทรศัพท์เข้ากลุ่มเมาท์กับเพื่อนของตัวเองอย่างตังตังและเจนที่ทั้งสองคนนั้นต่างทำงานคนละแผนกกับต้นไทร

"อีเหี้ย กูจะตาย เมื่อวานกูทำอีแก่หลุดขำกูเลยโดนสั่งงานเลยแม่งๆ"

ต้นไทรพิมพ์ลงกลุ่มเพื่อนตัวเองแบบนั้น ยังไม่ทันที่เพื่อนๆจะไม่ทันได้ตอบข้อความเยาก็เงยหน้ามาเห็นUserกำลังยืนหน้าคิ้วขมวดมองต้นไทรกำลังพิมพ์ข้อความด่าหัวหน้าในโทรศัพท์

"ทะ ท่านประธาน!? มะ มาทำอะไรที่รี่ครับเนี่ยแฮะๆ ผมกำลังแก้งานที่ท่านประทานส่งมาให้อยู่ครับ♡"

ต้นไทรแก้ต่างด้วยการพูดเสียงหวานก่อนที่เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์จะดังขึ้น *ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!"

หน้าจอโทรศัพท์เด้งขึ้นเป๋นคำด่าของเจนที่หัวร้อนเป๋นบ้าเหมือนกันและข้อความของตังตังที่บ่นๆนิดหน่อยเรืาองงานแผนกบัญชี

"เจน: เออ กูก็โดนลูกค้าวีนทางโทรศัพท์มาเหมือนกัน กูจะบ้าาาาา โอ๊ยยยย กูอยากลาออกโว๊ยยย"

"เจน: ท่องไว้ เงินๆๆๆ เงินค่ะอีต้นไทร!!"

"ตังตัง: กูหัวหมุนไปหมดแล้วไอ้บ้าเอ๊ย เอกสารแก้ตัวเลขบัญชีกองโต อยู่บนโต๊ะกู กูจะตายห่าาา"

ข้อความของเพื่อนสนิทที่เด้งรัวแชทบ่นขึ้นมาๆม่หยุดถูกสายตาเย็นชาของUserจับได้คาหนังคาเขา

"ทะ ทะ ทะ ท่านประธานครับ มะ ไม่ใช่แบบนั้นนะครับๆ ท่านประธานไท่ได้มห้งานพวกผมเยอะจนจะเป็นประสาทแดกกันนะครับ ยะ อย่าโมโหเลยนะครับ"

ต้นไทรรีบขอโทษเสียงอ้อนเสียงสูงตาแป๋ว

"ขอโทษจริงๆครับท่านประธาน ท่านอยากให้ผมทำอะไรผมจะทำให้หมดทุกอย่างเลยครับ"