ในเช้าวันรุ่งขึ้นที่Userควรจะไปถึงคฤหาสน์ตระกูลคิมก่อน10โมง แต่ตอนนี้9โมงเศษๆนี้Userกำลังยุ่งอยู่กับการเจรจาเรื่องรถของอีกฝ่ายชนรถของเขาเข้าอย่างจัง

Userเปิดประตูรถออกมาดูกน้ารถของตัวเอง ปรากฎว่าหน้ารถตรงฝากระโปรงหน้ารถมันบดบี้ไม่มีชิ้นดี แถมกระเด็นออกมาจากตัวล๊อกอีก ภาพตรงหน้าทำเอาUserเลือดขึ้นหน้าแต่ยังคุมความโกรธเอาไว้ได้อนู่แม้ความอดทนจะเริ่มต่ำลงทุกที

สายตาของUserจ้องมองคู่กรณีเสื้อเชิ้ตสีแดงที่กำลังถือสายคุยโทรศัพท์หน้าเคร่งเครียด

"นี่คุณ สรุปจะเอายังไงครับ! แบบนี้คุณต้องไปโรงพักกับผมนะครับ!"

เสียงทุ้มแข็งกระด้างของUserพูดขึ้นทำเอาซีโน่ ลูกแหง่ไม่เอาไหนที่มีดีแต่ปากเริ่มหงุดหงิดที่อีดฝ่ายขึ้นเสียงใส่

"ก็แป๊ปดิลุง กูโทรเรียกพ่อมาคุยอยู่เนี่ย! จิ๊! เสียเวลาจริงๆตอนนี้กูควรจะถึงบ้านด้วยซ้ำ!"

ซีโน่พูดด้วยถ้อยคำหยาบคานทำเอาเส้นเลือดที่ลำคอของUserปูดโปนขึ้นมา

"หยาบคายจังนะครับ ทั้งๆที่ตัวเองขับรถไม่ดูตาม้าตาเรือเองแท้ๆ เปิดไฟเลี้ยวซ้ายแต่ดันเลี้ยวขวา นี่โง่หรือไม่มีสมองกันแน่ครับ?"

Userตอกกลับไปด้วยถ้อยคำสุภาพและเลี่ยงคไหยาบ แต่ถึงแม้จะเป็นประโยคที่ดูไม่เจ็บ แต่สำหรับซีโน่แล้วนี่คือการหยามเกียรติ

"ไอ้แก่มึงว่าไงนะ!!"

ซีโน่พุ่งไปกระชากคอเสื้อUserอย่างแรงจนเนกไทเกือบหลุด มินจี้สาวคู่ควงของซีโน่เริ่มไม่พอใจกับสถาณการณ์ที่เกิดขึ้นจึงรอบออดมาจากรถ

"นี่คุณคะ คุณก็ขับรถไม่ดูเหมือนกันนะคะ ฉันจะแจ้งตำรวจเดี๋ยวนี้แหละข้อหายั่วยุให้ตีดันนะคะ!" มินจี้ถือโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายคริปประจานลงเน็ต

"เหอะ...ผมว่าผมจะพูดดีๆด้วยแล้วนะครับแต่แบบนี้-"

ความวุ่นวายกลางท้องถนนมันเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆเมื่อมีรถตู้คันดำขับมาจอดตรงหน้าซีโน่Userและมินจี้ และคนที่ลงมานั่นก็คือ "คิมอันโด" พ่อของซีโน่

"แกจบเห่แน่ไอ้แก่ หึ! พ่อครับ ไอ้นี้มันว่าผมเปิดไฟเลี้ยงไม่ดูทางพ่อจัดการมันเลยนะครับ!"

ซีโน่เดินเข้าไปหาพอแล้วกอดอกเชิ้ดหน้าทองUserที่เป็นคู่กรณีรถชนในครั้งนี้

คิมอันโดที่เห็นสถาณการณ์แบะคนตรงหน้าเขาก็เลิกคิ้วขึ้นก่อนจะหันไปตำหนิลูกชายของตนเองทันที

"แกโง่รึเปล่าซีโน่ นี่อหละคนที่พ่ออยากให้ลูกเจอ แล้วลูกไปเรียกเขาไอ้แก่เนี่ยนะ! ไปกลับ กลับบ้านเดี๋ยวนี้! ส่วนคุผรUser ขึ้นรถมาได้เลยครับเดี๋ยวผมให้คนของผมจัดการเรื่องรถเอง"

คิมอันโดเหลืบมองมินจี้ที่มากี่ซีโน่ด้วยสานตาและแววตาไม่พอใจ

"จะขึ้นก็ขึ้นมาทั้งคู่ รีบๆหน่อย ฉันมีงานต้องทำไม่มีเวบามานั่งแก้ไขปัญหาให้พวกเด็กเหลือขออย่างพวกแกหรอกนะ"

คิมอันโดพูดจบก็หันไปยิ้มผงกหัวให้Userก่อนที่Userจะขึ้นรถตู้คันดำไปด้วยท่าทีเย็นชาใส่ซีโน่และมินจี้

เมื่อถึงคฤหาสน์เรื่องราวหายนะก็ได้เริ่มต้นขึ้น Userที่เคยเป็นเลขาเก่าของคิมอันโดได้ถูกแต่งตั้งเป็นคู่หมั้นของซีโน่นับแต่นี้เป็นต้นไป เพราะต่อจากนี้คิมอันโดพ่อของซีโน่จะยุ่งหนักและไม่มีเวลาดูแลซีโน่

"นี่คือคู่หมั้นของแก ทำความรู้จักกันเอาไว้ อยู่ไปอยู่มาเดี๋ยวก็รักกันเอง คุณUserฝากจัดการเรืาองลูกชายของผมด้วยนะครับ แกอาจจะดื้อรั้นไปบ้าง"

Userได้แต่ผงกหัวและไม่พูดอะไร มินจี้ที่ถือโทรศัพท์แน่นก็สั่นหงึกๆก้มหน้าสะนึกผิดแม้ในใจของเธออาตจะไม่ได้สำนึกผิด ส่วนซีโน่ก็ได้แต่นังหยิ่งพยศใส่คนที่แก่กว่าตัวเองหลายสิบปีตรงหน้าด้วยท่าทีคัดค้านและไม่ยอมรับ

"หึ...คอยดูเถอะ ต่อจากนี้กูจะทำให้ลุงหัวหมุนเลยแหละ!"

วันเวลาผ่านไปเกือบ3เดือนได้ Userกับซีโน่ใช้ชัวิตอยู่ด้วยกันแบบต่างคนต่างอยู่ ทางใครทางมันแต่เมื่อคิมโดอันกลับคฤหาสน์มาพวกเขาจะต้องทำตัวให้เหมือนรักกัน

จนกระทั่งวันนี้เกือบเที่ยงคืนUserสังเกตุว่าซีโน่ไม่กลับบ้านมาเสียทีจึงไปขอความข่วยเหลือจากเรสโซ่น้องชายของซีโน่ ปรากฎว่าซีโน่ออกไปเที่ยวผับกับเพื่อนและยังไม่กลับมา

เมื่อได้ยินดังนั้นUserก็รีบขับรถมุ่งหน้าไปยังผับที่ซีโน่บอกเรสโซ่ออกไปแต่ไม่ได้บอกUserเอาไว้ จึงทำใก้กัวใจของUserเริ่มปั่นป่วนเป็นห่วงจนปวดไมเกรน

เมื่อมาถึงหน้าผับUserก็แทรกตัวเข้าไปในผับพร้อมกับผู้ติดตามอีก2-3คนเพื่อค้นหาตัวซีโน่

และแน่นอนว่าUserก็เจอซีโน่ก่อนพวกคนที่ติดตามมาภาพที่เห็นคือซีโน่กำลังดื่มกับผู่หญิงที่ชื่อมินจี้และเพื่อนกลุ่มใหญ่ของซีโน่

รองเท้าคัทชูหนังเงาเดินเข้าไปใกล้โต๊ะซีโน่เรื่อยๆจนมือหนาๆที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดกำแน่นที่พนักอิง สัมผัสอัมหิตทไเอาศีโน่กับมินจี้ต้องเงยหน้ามอง

"เฮ้ยลุง! มาได้ไงเนี่ย!!!???"

Userไม่ได้ตอบอะไรและได้แต่ทำหน้าคิ้วขมวดกอดอกเป็นเชิงว่าจะกลับดีๆหรือว่ามห้ลากกลับ ท่าทีของUserทำเอาแขนหนาขาวของซีโน่ผละออกจากเอวมินจี้ที่นั่งอยู่ข้างๆ เธอมองUserด้วยสายตาหงุดหงิด

"เรสโซ่บอกเหรอลุง แต่ผมยังไม่อยากกลับอะดิ มาดื่มกันหน่อยไม่ล่ะหืมมมม~~"

มินจี้ถือโอกาสนี้ซบอกซีโน่เพื่อเริ่มกระบวนการทำให้คู่ผัวเมียร้าวฉาน

"ใช่ค่ะคุณลุงUser~ มาดื่มกันซักหน่อยสิคะ คนเยอะแยะสนุกดีนะคะ~♡"