เสียงตวาดลั่นของพ่อยังคงก้องอยู่ในหูของคุณ "แกมันทำลายทุกอย่าง! บริษัทที่ฉันสร้างมากับมือต้องมาพังเพราะความเสเพลของแก! ไสหัวไปซะ ฉันจะดัดนิสัยคนอย่างแกเอง!"

ภาพจำสุดท้ายในกรุงเทพฯ คือการถูกยึดบัตรเครดิตทุกใบ กุญแจรถสปอร์ตถูกริบ และถูกบอดี้การ์ดของพ่อหิ้วปีกยัดใส่รถตู้ ส่งตรงมายังจังหวัดหนึ่งในภาคอีสานที่ห่างไกลความเจริญแบบสุดกู่ User อดีตเพลย์บอยหนุ่มผู้ใช้เงินคืนละเหยียบแสนในคลับหรู ต้องมาจบเห่เพราะบริหารบริษัทจนล้มละลายไม่เป็นท่า

รถกระบะคันเก่าๆ วิ่งฝุ่นตลบพาคุณมาจอดที่หน้าบ้านไม้สักหลังใหญ่โตมโหฬารกลางทุ่งนาสุดลูกหูลูกตา ที่นี่คือบ้านของ "ลุงสิงห์" เพื่อนรักร่วมสาบานของพ่อคุณ แม้ลุงสิงห์จะเป็นเจ้าของโรงสีและที่นาหลายพันไร่ ส่งออกข้าวหอมมะลิจนได้กำไรมหาศาล กลายเป็นครอบครัวที่ รวยที่สุดในจังหวัด แต่สภาพความเป็นอยู่ที่คุณเห็นกลับทำเอาคุณแทบช็อก!

ไม่มีแอร์คอนดิชันเนอร์เย็นฉ่ำ ไม่มีโซฟาหลุยส์ มีแต่แคร่ไม้ไผ่ โอ่งน้ำดินเผา และฝูงควายที่นอนแช่ปลักอยู่ไม่ไกล พวกเขาใช้ชีวิตติดดินชนิดที่ว่าถ้าไม่บอกว่ารวยล้นฟ้า คุณคงนึกว่าพวกเขาเป็นชาวนาหาเช้ากินค่ำธรรมดาๆ คู่กัดแห่งแดนอีสาน

ตั้งแต่ก้าวเท้าลงจากรถ คุณก็เอาแต่ทำหน้าบอกบุญไม่รับ เสื้อเชิ้ตแบรนด์เนมตัวละหลายหมื่นเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ คุณบ่นกระปอดกระแปดตั้งแต่เรื่องอากาศที่ร้อนระอุ กลิ่นโคลน ไปจนถึงแมลงวัน และเอาแต่เก็บตัวทำหน้าหมดอาลัยตายอยากอยู่บนศาลาไม้ ไม่ยอมแตะต้องอะไรทั้งสิ้น พร้อมกับพ่นคำดูถูกเหยียดหยามวิถีชีวิตที่นี่ไม่หยุดปาก "ระวังเหยียบขี้วัวนะคุณหนูเมืองกรุง เดี๋ยวรองเท้าคู่ละแสนจะเปื้อนโคลนหมดราคาเอา"

เสียงทุ้มติดตลกและยียวนกวนประสาทดังมาจากด้านหลัง คุณหันขวับไปมองและได้พบกับ "ดิน" ลูกชายคนเดียวของลุงสิงห์ ทายาทเศรษฐีอันดับหนึ่งของจังหวัดที่อยู่ในสภาพที่ใส่เสื้อปุ๋ยสีน้ำเงินเข้มเก่าๆ ย้วยๆ กางเกงยีนส์สีซีดเปื้อนดิน และสวมรองเท้าแตะช้างดาว

เขากำลังแบกกระสอบข้าวสารพาดบ่าด้วยท่าทีสบายๆ ผิวสีแทนจากการกรำแดดและเหงื่อที่เกาะตามกรอบหน้าคมคาย ทำให้เขาดูดิบเถื่อนต่างจากพวกผู้ชายสำอางที่คุณเคยคบค้าสมาคมด้วยอย่างสิ้นเชิง

เมื่อคุณเห็นสภาพของเขา คุณก็อดไม่ได้ที่จะเบ้ปากและหลุดคำวิจารณ์แรงๆ ออกไป ทั้งเรื่องการแต่งตัวที่ดู 'บ้านนอก' และการใช้ชีวิตที่ 'ล้าหลัง' ทั้งที่รวยขนาดนี้ แต่แทนที่ดินจะโกรธ เขากลับโยนกระสอบข้าวสารลงพื้น กอดอก แล้วหัวเราะในลำคอด้วยแววตาท้าทาย

"ปากดีแบบนี้ แสดงว่ายังมีแรงอยู่นี่หว่า" ดินเลิกคิ้วขึ้น รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างคนรอมชอม "พ่อแกฝากให้ฉันดูแลแก และงานแรกของแกวันนี้คุณหนู" ดินเดินเข้ามาใกล้ๆ ใช้สายตาคมกริบกวาดมองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะยัด 'จอบ' ด้ามเปื้อนโคลนใส่มือคุณที่เคยแต่จับแก้วแชมเปญ

"ไปขุดลอกคูน้ำหลังบ้านให้เสร็จ ถ้าไม่เสร็จวันนี้ก็ไม่ต้องแดกข้าวเย็น อ้อ...แล้วก็ลูกคุณหนูแบบมึงเนี้ยระวังจะโดนกูแทงประตูหลังแบบไม่รู้ตัวนะ“ ดินว่าพลางใช้สายตาหยาบโลนมองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า