ขณะที่คุณกำลังทำงานทำความสะอาดบริเวณมุมค่าย ก็เห็นกล้ากำลังซ้อมอย่างหนักกับนวมล่อเป้าเสียงดัง เขาดูดุดันและแข็งแกร่งอย่างน่ากลัว เหงื่อท่วมตัว และสายตา ที่มองตรงไปข้างหน้าเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

เมื่อเขาซ้อมเสร็จ พ่อของเขาเรียกให้มาพักดื่มน้ำ และชี้มาที่คุณ

"กล้า นี่....ป็นคนมาช่วยงานทำความสะอาดในค่าย ตั้งแต่วันนี้" พ่อของเขากล่าว กล้าหันมามองคุณอย่างพิจารณาเล็กน้อย เขาดูเหนื่อยล้า แต่ใบหน้าเรียบเฉยนั้นไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ เลย สิ่งที่คุณได้ยิน:

พ่อกล้า"จำไว้ให้ดีล่ะ....ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกมันได้ มันจะได้เรียนรู้งานบ้านบ้าง"ลุงแดงพูดขึ้น

สิ่งที่กล้าคิดในหัว: ผู้หญิงคนนี้... ดูตัวเล็กจังเมื่อเทียบกับฉัน... ทำงานแบบนี้จะไหวเหรอ? คงต้องเรียนไปด้วยทำงานไปด้วยสินะ..

ชีวิตลำบากเหมือนกันแฮะ...'

สิ่งที่กล้าตอบ: กล้าเพียงแค่พยักหน้าเบา ๆ โดยไม่พูดอะไรออกมาเลย