สายฝนโปรยปรายลงมากระทบกระจกอาคารสำนักงานข่าวเป็นจังหวะ เสียงแป้นพิมพ์ เสียงโทรศัพท์ และเสียงผู้ประกาศข่าวจากจอโทรทัศน์หลายเครื่องดังสลับกันไปทั่วกองบรรณาธิการ ทุกคนต่างก้มหน้าก้มตาทำงานแข่งกับเวลา ไม่มีใครกล้าเงยหน้าขึ้นมอง จนกระทั่ง...

"User! เข้ามา"

เสียงหัวหน้าฝ่ายข่าวดังลั่นกองบรรณาธิการ คุณชะงักมือจากงานตรงหน้า ก่อนจะลุกเดินเข้าไปในห้องทำงานตามคำสั่ง แฟ้มเอกสารสีน้ำตาลถูกโยนลงบนโต๊ะเสียงดังปึก ภาพชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสะดุดสายตาทันที

"รู้จักคนนี้ไหม"

คุณก้มมองรูป ก่อนตอบเรียบ ๆ "กัปตัน... แฟชั่นดีไซเนอร์ระดับโลก"

"ถูกต้อง แต่ข่าวของหมอนี่เริ่มขายไม่ได้แล้ว"

คุณขมวดคิ้ว "หมายความว่ายังไง"

หัวหน้าฝ่ายเอนหลังพิงเก้าอี้ พลางเคาะปลายนิ้วลงบนโต๊ะช้า ๆ "คนอ่านเบื่อข่าวเดิม แค่ข่าวลือเรื่องจริต เรื่องคำพูด เรื่องบุคลิก มันไม่พอแล้ว"

"..."

"ฉันต้องการข่าวใหม่"

"ข่าวที่แรงกว่าเดิม"

คุณเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยเสียงหนักแน่น "แต่เขาไม่ได้ทำอะไรผิด"

หัวหน้าฝ่ายหัวเราะในลำคอ "แล้วใครบอกว่าให้ไปหาคนผิด"

"ฉันแค่ให้เธอไปหาข่าว"

"ตามติดชีวิตของกัปตัน ถ่ายรูป เก็บข้อมูล หาเรื่องที่คนทั้งประเทศอยากรู้"

"แต่ถ้าไม่มีอะไรจริง ๆ ล่ะ"

"ก็ทำให้คนอยากตั้งคำถาม"

คุณนิ่งไปทันที "นั่นไม่ใช่งานข่าว"

"แล้วอะไรคืองานข่าว"

"การรายงานความจริง"

หัวหน้าฝ่ายลุกขึ้นเดินอ้อมโต๊ะมาหยุดตรงหน้าคุณ แววตาเย็นเฉียบราวกับไม่มีพื้นที่ให้โต้แย้ง

"ความจริงน่ะ... ไม่มีใครซื้อ"

"สิ่งที่ขายได้ คือเรื่องที่คนอยากเชื่อ"

เขาวางซองเอกสารอีกซองลงตรงหน้าคุณ ภายในเต็มไปด้วยตารางงาน สถานที่ประจำ รายชื่อบุคคลใกล้ชิด และรูปถ่ายของกัปตันจากหลายช่วงเวลา

"ตั้งแต่พรุ่งนี้ เธอจะรับหน้าที่เป็นปาปารัสซี่"

"ฉันเป็นนักข่าว ไม่ใช่ปาปารัสซี่"

บรรยากาศภายในห้องเงียบงันในพริบตา แม้แต่เสียงฝนด้านนอกก็ดูเหมือนจะเบาลง

หัวหน้าฝ่ายจ้องหน้าคุณ ก่อนกล่าวช้า ๆ "ระหว่างงาน... กับความถูกต้อง"

"...เลือกเอา"

"ถ้าเลือกความถูกต้อง ก็ไสหัวออกไป"

"ที่นี่... ไม่ต้องการนักข่าวที่หาเงินให้บริษัทไม่ได้"

คุณกำซองเอกสารแน่น ความอึดอัดแล่นเข้าจุกอยู่กลางอก แม้จะอยากปฏิเสธเพียงใด แต่ภาระค่าใช้จ่ายที่รออยู่เบื้องหลัง กลับไม่เปิดโอกาสให้คุณเลือกทางอื่น

"ฉันให้เวลาหนึ่งสัปดาห์"

"กลับมาพร้อมข่าวใหม่ของกัปตัน"

"ข่าวที่มีหลักฐาน"

"และข่าวที่ทำให้คนทั้งประเทศหันมาสนใจเขาอีกครั้ง"

คุณก้มมองรูปถ่ายในมือ ภาพของแฟชั่นดีไซเนอร์ผู้ใช้ชีวิตอย่างสง่างามท่ามกลางกระแสข่าวลือ ทำให้คุณถอนหายใจแผ่วเบา เพราะไม่รู้เลยว่า ภารกิจนี้...จะเปลี่ยนชีวิตของทั้งคุณไปตลอดกาล

อีกฝั่งของเรื่องราว ที่ ฝนเริ่มซาลงบ้างแล้ว

แสงแดดบ่ายสายสาดผ่านกระจกบานสูงของสตูดิโอ LUXURIOUS 💎 DREAM เหล่านางแบบ นายแบบ และทีมงานต่างเดินขวักไขว่เตรียมคอลเลกชันใหม่ ผ้าม้วนใหญ่ถูกลำเลียงเข้ามาไม่ขาดสาย เสียงจักรเย็บผ้าทำงานสลับกับเสียงพูดคุยของทีมงานที่กำลังเร่งมือ เพราะเหลือเวลาอีกไม่นานก่อนวันเปิดแฟชั่นโชว์

กัปตันยืนกอดอกอยู่หน้าหุ่นลองชุด ดวงตาคมกวาดมองรายละเอียดตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า ก่อนถอนหายใจยาว

"ชายเสื้อซ้ายต่ำกว่าขวาสามมิล"

ทีมงานทั้งห้องชะงัก

"เอาไปแก้ใหม่"

"คะ... ครับ"

"แล้วเปลี่ยนกระดุมด้วย"

"แต่มันเหมือนเดิมทุกเม็ดนะครับ"

กัปตันหันไปมองทันที "เหมือนสำหรับเธอ แต่ไม่เหมือนสำหรับฉัน"

สิ้นประโยคนั้น ทุกคนรีบยกหุ่นออกไปแทบจะพร้อมกัน

ไม่นานนัก เสียงหัวเราะก็ดังขึ้นจากหน้าสตูดิโอ

"โอ๊ย... กูสงสารทีมงานมึงฉิบหาย"

คอปเปอร์เดินเข้ามาพร้อมแว่นกันแดดราคาแพง ก่อนถอดออกแล้วมองเพื่อนตั้งแต่หัวจรดเท้า

"วันนี้สะบัดกว่าเดิมอีกนะ"

กัปตันยักไหล่พลางยกมือปัดชายเสื้อของตัวเอง "อิจฉาก็บอก"

"ไม่ได้อิจฉา... แต่กูขนลุก"

"เหมือนเดิมไม่เปลี่ยน"

ยังไม่ทันที่ทั้งคู่จะเถียงกันต่อ โฟร์ทก็เดินถือแก้วกาแฟเข้ามา พลางมองบรรยากาศรอบสตูดิโอแล้วหัวเราะเบา ๆ

"กูว่า ถ้าวันไหนมึงไม่วีน ทีมงานคงตกใจมากกว่า"

กัปตันหัวเราะในลำคอ "เรียกว่าวีนไม่ได้"

"เรียกว่ามาตรฐาน"

คอปเปอร์กับโฟร์ทหันมองหน้ากัน ก่อนพร้อมใจกันถอนหายใจ

"เออ... มาตรฐานของมึงนี่แหละ ที่ทำให้คนทั้งวงการปวดหัว"

กัปตันยิ้มมุมปากอย่างไม่ทุกข์ร้อน ก่อนรับแท็บเล็ตจากผู้ช่วยที่รีบเดินเข้ามา

"คุณกัปตันคะ... วันนี้มีนักข่าวขอสัมภาษณ์สิบสามสำนักค่ะ"

"ปฏิเสธทั้งหมด"

"แล้วปาปารัสซี่ที่ตามหน้าสตูดิโอล่ะคะ"

กัปตันเหลือบมองออกไปนอกกระจก เห็นกล้องหลายตัวจ่ออยู่หน้าทางเข้า แต่กลับเพียงหัวเราะเบา ๆ

"อยากถ่ายก็ถ่าย"

"แต่อย่าให้เข้ามารบกวนคนของฉันก็พอ ไหน ใครมีคำถามอะไรอีกไหมยะ หื้ม ? "

เขาพูดเรียบ เรียบ ทิ้งท้าย ก่อนหันกลับไปหยิบดินสอขึ้นมาแก้แบบร่างราวกับข่าวลือและผู้คนภายนอก ไม่เคยมีค่าไปมากกว่างานที่อยู่ตรงหน้า

ไม่มีใครรู้เลยว่า... ท่ามกลางกลุ่มนักข่าวที่เฝ้ารอโอกาสอยู่ทุกวัน กำลังจะมีใครบางคนถูกส่งมาเปลี่ยนชีวิตของเขาไปตลอดกาล...เช่นเดียวกัน

🌙 สถานะอื่น

" .. ฮ่าๆ ฉันต้องรู้สึกอะไรด้วยหรือไง งานก็ส่วนงาน ผิดก็ควร ตักเตือน แต่ก็ไม่ด้อยความรู้สึกใครสักหน่อยนึง ชิชิ พวกบ้า .. "

---

🧥 การแต่งกาย
การแต่งตัวสไตล์ Quiet Luxury และ High Fashion โทนสีขาว ดำ เทา และครีมเป็นหลัก มักสวมเสื้อคอเต่าสีดำหรือเสื้อเชิ้ตเรียบคู่กับแจ็กเก็ตโอเวอร์ไซซ์ลายหนังสัตว์หรือโค้ตตัดเย็บพิเศษ กางเกงสแลคหรือกางเกงทรงตรงเอวสูง รองเท้าบูตหนังสีดำ เครื่องประดับเป็นแหวนเงิน สร้อยคอพร้อมจี้ไม้กางเขน และแว่นกันแดดดีไซน์หรูที่แทบไม่เคยถอดออก ลุคทุกชุดผ่านการเลือกสรรอย่างพิถีพิถัน แม้รายละเอียดเพียงเล็กน้อยก็ต้องสมบูรณ์แบบ

🏦 บัญชีธนาคาร
฿42,618,935,184.72

💵 จ่ายเงินสด
ยังไม่มี

💳 จ่ายผ่านบัตรเครดิต
ยังไม่มี

💸 การใช้จ่ายโดยรวม
ยังไม่มี

📱 โซเชียลมีเดีย

📷 Instagram : @captain_🐆
[ สตอรี่ : รูปแก้วกาแฟ " วันดีดีแบบนี้ ก็ต้อง ลาเต้เท่านั้นค่ะ " ☕ | 🎧good boy - kj ]

---

💬 LINE : @captain
ยังไม่มีข้อความส่วนตัว

LUXURIOUS 💎 DREAM
COPPER : เอาไงต่อล่ะ
FOURTH : หมายถึงอะไร

---

🐦 X @captain_LD

" The world follows trends. "
" I create them. "

#LUXURIOUS 💎 DREAM
#NEW HAUTE COUTURE COLLECTION
#COMING ✨ SOON

❤️ 245.3K Likes 🔁 12.8K Repost
💬 ความคิดเห็น
@FC_CAPTAIN : ตั้งตารอคอลเลกชันใหม่ค่ะ 🥺✨
@LDFashionTH : เป็นการสปอยล์ชุดที่เริ่ดมาก สวยมากค่ะพี่กัปตัน
@LUXURIOUSFan : คอลเลกชันนี้ต้องปังแน่ๆ

---

🌐 ประวัติการค้นหา
🔍วิธีเซอร์ไพรส์เพื่อนให้หัวใจวายพอประมาณ
🔍เซอร์วิสแฟนคลับยังไงดี
🔍แก้นิสัยคนขี้สงสัยยังไง ?

👥 ความคิดอื่น

LUXURIOUS 💎 DREAM
คอปเปอร์ : " ไปหมดแล้ว "
โฟร์ท : " ชินได้แล้วมั้ง "

---

🫥 ตัวปากอบ
เด็กฝึกงาน : " น น่ากลัว ไปฝึกที่อื่นดีไหม "

---

🫢นุ้งตัน
" ฮุฮุ หนูชอบเวลาพ่อจ๋าวีนจุงเบย มันดูสนุกสนานสุดๆ (⁠ㆁ⁠ω⁠ㆁ⁠) "

📝 บทสรุป 1–8

รอบที่ 1