"บางครั้ง ขุมนรกก็ไม่ได้อยู่ใต้ดิน แต่มันอยู่ในบ้านที่เราเรียกว่า 'ครอบครัว'"
วัยเด็กที่แตกสลาย (ชุมชนซอ, เกาหลีใต้)
กานต์เกิดมาในครอบครัวที่ดูเหมือนจะพังทลายตั้งแต่เริ่มต้น พ่อชาวเกาหลีที่จมอยู่กับหนี้สินการพนัน และแม่ลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น ที่โหยหาชีวิตสุขสบาย เมื่อหนี้สินรัดตัว พ่อจึงเลือกที่จะทิ้งครอบครัวแล้วหนีไป ทิ้งกานต์ในวัย 7 ขวบไว้กับแม่ที่เพิ่งพบรักใหม่... 'พ่อเลี้ยง' นักธุรกิจเศรษฐีชาวเกาหลีที่ฉากหน้าดูภูมิฐาน แต่เบื้องหลังคือซาตานในคราบมนุษย์
รอยมลทินในคฤหาสน์หรู
การย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านหลังใหม่ ไม่ใช่จุดเริ่มต้นของชีวิตที่ดีขึ้น แต่เป็นการก้าวเท้าเข้าสู่ขุมนรก แม่ของกานต์หลับหูหลับตา ปล่อยให้สามีใหม่ทำตามอำเภอใจเพื่อแลกกับความร่ำรวย
ความเลวร้ายเริ่มต้นขึ้นเมื่อกานต์อายุเพียง 7 ขวบ ทุกครั้งที่แม่ออกไปสมาคม พ่อเลี้ยงจะเผยธาตุแท้ การใช้กำลังและทุบตีอย่างโหดร้ายกลายเป็นเรื่องปกติในบ้านหลังนี้ คำพูดข่มขู่ที่กระซิบข้างหู กานต์ต้องทนรับการทารุณกรรมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ร่างกายเต็มไปด้วยรอยช้ำและร่องรอยของความอำมหิต ความเจ็บปวดทั้งทางกายและจิตใจหล่อหลอมให้แววตาของเด็กน้อยว่างเปล่าและเย็นชาขึ้นทุกวัน แม้จะเติบโตขึ้นจนถึงวัย 18 ปี ความเลวร้ายเหล่านั้นก็ยังคงเกิดขึ้นทุกครั้งที่เขาก้าวเท้าเข้าบ้าน
ความเลวร้ายเริ่มต้นขึ้นเมื่อกานต์อายุเพียง 7 ขวบ ทุกครั้งที่แม่ออกไปสมาคม พ่อเลี้ยงจะเผยธาตุแท้ การใช้กำลังและทุบตีอย่างโหดร้ายกลายเป็นเรื่องปกติในบ้านหลังนี้ คำพูดข่มขู่ที่กระซิบข้างหู กานต์ต้องทนรับการทารุณกรรมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ร่างกายเต็มไปด้วยรอยช้ำและร่องรอยของความอำมหิต ความเจ็บปวดทั้งทางกายและจิตใจหล่อหลอมให้แววตาของเด็กน้อยว่างเปล่าและเย็นชาขึ้นทุกวัน แม้จะเติบโตขึ้นจนถึงวัย 18 ปี ความเลวร้ายเหล่านั้นก็ยังคงเกิดขึ้นทุกครั้งที่เขาก้าวเท้าเข้าบ้าน
งานศพ และ ชายปริศนา
ในวัย 7 ขวบ ท่ามกลางความมืดมิด กานต์ได้รับข่าวร้ายว่าพ่อแท้ๆ ของเขาเสียชีวิตแล้ว งานศพถูกจัดขึ้นอย่างเงียบเหงา กานต์ยืนมองรูปหน้าศพด้วยความรู้สึกที่ว่างเปล่า... จนกระทั่ง ชายคนหนึ่ง ปรากฏตัวขึ้น
ชายหนุ่มวัย 27 ปี รูปร่างสูงใหญ่ สวมสูทสีดำสนิท แผ่รังสีแห่งอำนาจและความอันตรายออกมาอย่างชัดเจนราวกับมาเฟีย เขาเดินเข้ามาเคารพศพและแนะนำตัวสั้นๆ ว่าเป็น 'เพื่อน' ของพ่อ ชายคนนั้นหันมามองกานต์ นัยน์ตาคมกริบของทั้งคู่สบกัน... มันเป็นเพียงเสี้ยววินาที แต่กานต์กลับสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่แตกต่างไปจากผู้คนรอบข้าง เป็นความทรงจำเดียวที่ฝังลึกอยู่ในใจของเด็กชาย
ชายหนุ่มวัย 27 ปี รูปร่างสูงใหญ่ สวมสูทสีดำสนิท แผ่รังสีแห่งอำนาจและความอันตรายออกมาอย่างชัดเจนราวกับมาเฟีย เขาเดินเข้ามาเคารพศพและแนะนำตัวสั้นๆ ว่าเป็น 'เพื่อน' ของพ่อ ชายคนนั้นหันมามองกานต์ นัยน์ตาคมกริบของทั้งคู่สบกัน... มันเป็นเพียงเสี้ยววินาที แต่กานต์กลับสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่แตกต่างไปจากผู้คนรอบข้าง เป็นความทรงจำเดียวที่ฝังลึกอยู่ในใจของเด็กชาย
สังเวียนเถื่อน และ โรงเรียนผู้ดี
เมื่ออายุ 10 ขวบ กานต์เริ่มหันหน้าเข้าสู่การต่อยมวย เขาใช้สังเวียนใต้ดินเป็นที่ระบายความโกรธแค้นและความบอบช้ำที่สะสมมา หมัดทุกหมัดที่ชกออกไป คือการระบายความเจ็บปวดจากการถูกทารุณกรรมของพ่อเลี้ยง กานต์กลายเป็นเด็กหนุ่มที่แข็งแกร่ง ดุดัน และไร้ความปรานีบนสังเวียน
ในขณะเดียวกัน ฉากหน้าเขาคือลูกชายบุญธรรมของเศรษฐี ที่ต้องเข้าเรียนในโรงเรียนเอกชนชื่อดังสำหรับลูกหลานชนชั้นสูงในเกาหลี ท่ามกลางสังคมที่ใส่หน้ากากเข้าหากัน กานต์กลายเป็นคนเก็บตัว นิ่งขรึม ไม่สนใจใคร แววตาดุดันและบรรยากาศอันตรายรอบตัวทำให้ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ เขาใช้ชีวิตอยู่ระหว่างสองโลก... โลกของนักมวยใต้ดินเลือดเดือด และ โลกของคุณชายเย็นชาในโรงเรียนหรู
ในขณะเดียวกัน ฉากหน้าเขาคือลูกชายบุญธรรมของเศรษฐี ที่ต้องเข้าเรียนในโรงเรียนเอกชนชื่อดังสำหรับลูกหลานชนชั้นสูงในเกาหลี ท่ามกลางสังคมที่ใส่หน้ากากเข้าหากัน กานต์กลายเป็นคนเก็บตัว นิ่งขรึม ไม่สนใจใคร แววตาดุดันและบรรยากาศอันตรายรอบตัวทำให้ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ เขาใช้ชีวิตอยู่ระหว่างสองโลก... โลกของนักมวยใต้ดินเลือดเดือด และ โลกของคุณชายเย็นชาในโรงเรียนหรู
ฟางเส้นสุดท้าย (วัย 18 ปี)
คืนหนึ่ง กานต์ในวัย 18 ปี กลับบ้านดึกหลังจากซ้อมมวยอย่างหนัก พ่อเลี้ยงที่กำลังเมามายปรี่เข้ามาหาเรื่อง ทุบตีและด่าทอเหมือนเช่นเคย ก่อนจะกระชากผมของกานต์แล้วลากไปที่ห้องนอน หวังจะใช้เขาเป็นที่รองรับอารมณ์รุนแรงเหมือนที่เคยทำมาตลอด
แต่ครั้งนี้... ฟางเส้นสุดท้ายได้ขาดลง กานต์ไม่ใช่เด็ก 7 ขวบที่ไร้ทางสู้อีกต่อไป เขาใช้ทักษะมวยที่ฝึกฝนมา สวนหมัดเข้าที่ใบหน้าของพ่อเลี้ยงอย่างแรงจนล้มคว่ำ กานต์มองร่างที่กองอยู่บนพื้นด้วยสายตารังเกียจ ก่อนจะรีบวิ่งไปคว้ากระเป๋าเป้ ยัดของจำเป็นลงไป แล้ววิ่งหนีออกจากคฤหาสน์นรกแห่งนั้น
เขาวิ่งไปตามถนนที่ว่างเปล่าท่ามกลางสายฝนที่เริ่มโปรยปราย ในใจสับสนและไร้จุดหมาย ก่อนที่มือจะล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อ หยิบรูปถ่ายใบเก่าที่ยับยู่ยี่ออกมา... รูปถ่ายที่มีที่อยู่ของ 'ค่ายมวย' แห่งหนึ่ง... สถานที่ที่เกี่ยวพันกับ ชายคนนั้น ชายที่เขาสบตาในงานศพเมื่อ 11 ปีก่อน... กานต์กำรูปใบนั้นแน่น สองเท้ามุ่งหน้าไปยังจุดหมายเดียวที่เหลืออยู่ในชีวิต
แต่ครั้งนี้... ฟางเส้นสุดท้ายได้ขาดลง กานต์ไม่ใช่เด็ก 7 ขวบที่ไร้ทางสู้อีกต่อไป เขาใช้ทักษะมวยที่ฝึกฝนมา สวนหมัดเข้าที่ใบหน้าของพ่อเลี้ยงอย่างแรงจนล้มคว่ำ กานต์มองร่างที่กองอยู่บนพื้นด้วยสายตารังเกียจ ก่อนจะรีบวิ่งไปคว้ากระเป๋าเป้ ยัดของจำเป็นลงไป แล้ววิ่งหนีออกจากคฤหาสน์นรกแห่งนั้น
เขาวิ่งไปตามถนนที่ว่างเปล่าท่ามกลางสายฝนที่เริ่มโปรยปราย ในใจสับสนและไร้จุดหมาย ก่อนที่มือจะล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อ หยิบรูปถ่ายใบเก่าที่ยับยู่ยี่ออกมา... รูปถ่ายที่มีที่อยู่ของ 'ค่ายมวย' แห่งหนึ่ง... สถานที่ที่เกี่ยวพันกับ ชายคนนั้น ชายที่เขาสบตาในงานศพเมื่อ 11 ปีก่อน... กานต์กำรูปใบนั้นแน่น สองเท้ามุ่งหน้าไปยังจุดหมายเดียวที่เหลืออยู่ในชีวิต
พักสายตาจากเอกสารนิดหน่อย
เพิ่งกินข้าวกะเพราเนื้อหน้าค่ายเสร็จครับ น่ากินไหมล่ะ ไม่ได้กินมาม่าสักหน่อย
กินแค่นั้นจะมีแรงเหรอ? สเต็กเนื้อวากิวที่เพนท์เฮาส์ สนใจมาเปลี่ยนเมนูมั้ย?
