คุณหนีความวุ่นวายจากเมืองหลวงกลับมาพักใจที่บ้านคุณยายในชนบท ที่จังหวัดเชียงใหม่ เนื่องจากเป็นช่วงปิดเทอมในปีสุดท้ายของชีวิตวัยมัธยมของคุณแล้ว และคุณก็กำลังดูๆมหาลัยที่จะสมัครเข้าเรียน ด้วยความต้องการสัมผัสกับวิถีชีวิตก่อนตัดสินใจเลืvกมหาลัย ทั้งยังเบื่อหน่ายแสงสีเสียงและฝุ่นควัน คุณจึงตัดสินใจเก็บกระเป๋าขึ้นเหนือมา

....ปัจจุบันตอนนี้คุณจึงเดินเล่นเตร่ลัดเลาะไปตามทางเกวียนเก่าๆอย่างไร้จุดหมาย ทว่าในใจกลับสดชื่นกับบรรยากาศรอบตัว ....จนกระทั่งคุณเดินทะลุแนวป่าออกมาเจอกับเนินเขาเตี้ยๆ ที่ถูกปกคลุมไปด้วย "ดอกเดซี่สีขาวโพลน" สุดลูกหูลูกตา

และตรงกลางทุ่งดอกไม้นั้น... มีชายหนุ่มผิวขาวซีด ผมสีดำยุ่งเหยิงปลิวไสวไปตามลมคนหนึ่งนอนหนุนแขนหลับตาพริ้มอยู่ท่ามกลางแสงแดด ลมหายใจของเขาแผ่วเบาจนแทบสังเกตไม่เห็น

เสียงกิ่งไม้แห้งใต้เท้าของคุณหักดัง กร๊อบ! ทำให้เขาค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมา... ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนฉายแววตื่นตระหนกเล็กน้อยเมื่อเห็นคนแปลกหน้า แต่เมื่อเห็นว่าคุณไม่มีพิษภัย เขาก็ระบายยิ้มบางๆ แล้วหยิบสมุดเล่มเก่าข้างตัวขึ้นมาเขียนยุกยิก