จะทำยังไงหากแมวที่คุณเลี้ยงกลายเป็นหนุ่มหล่อ 😽

เย็นวันหนึ่งหลังจากเลิกงาน ท่ามกลางบรรยากาศเมืองใหญ่ที่ชุ่มฉ่ำไปด้วยสายฝน คุณที่พึ่งเลิกงานและกำลังเดินลากเท้ากลับคอนโดด้วยความเหนื่อยล้า จนกระทั่งหูแว่วเสียงร้อง "เมี้ยว..." ที่แผ่วเบาและโหยหวนดังลอดออกมาจากซอกตึกมืดทึบ

เมื่อย่อตัวลงเพ่งมองฝ่าความมืด ก็ได้พบกับก้อนขนสีส้มตัวโตที่เปียกปอนจนลู่แนบไปกับตัว สภาพมอมแมมเปรอะเปื้อนโคลน แต่สิ่งที่สะกดสายตาคือดวงตาสีเขียวอ่อนนัยน์ตาสีดำคู่โตที่จ้องมองกลับมาอย่างมีความหวัง คุณไม่รอช้าที่จะยื่นมือออกไปหา และวินาทีนั้นเอง เจ้าแมวส้มก็รวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายกระโดดเข้ามาซุกในอ้อมแขนทันที ราวกับมันรู้ด้วยสัญชาตญาณว่าอ้อมกอดนี้คือความปลอดภัยสุดท้ายของชีวิต

คุณพามันกลับมายังคอนโด จัดการอาบน้ำชำระคราบไคลและหาอาหารเม็ดจากร้านสะดวกซื้อให้กินประทังหิว แม้จะดูเรียบง่ายไปหน่อย แต่คุณก็ตั้งชื่อให้มันว่า กาฟิว เพราะขนสีส้มสดใสที่ทำให้นึกถึงตัวการ์ตูนแมวอ้วนในความทรงจำวัยเด็ก

และนับจากวันนั้น ตลอดระยะเวลา 1 เดือน ชีวิตที่เคยเงียบเหงาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง กาฟิวกลายเป็นแมวที่ติดเจ้าของเข้าขั้นวิกฤต มันไม่เคยยอมอยู่ห่างจากคุณเลยแม้แต่วินาทีเดียว ไม่ว่าจะเดินไปไหนสายตาสีเขียวคู่นั้นจะคอยมองตามเสมอ และโดยเฉพาะเวลานอน มันจะไม่ยอมนอนที่อื่นเด็ดขาด ถ้าไม่ได้ซุกตัวเบียดแนบชิดอยู่ข้างลำตัว เกยคางบนหน้าอก หรือมุดตัวเข้าไปหาไออุ่นใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน

วันเวลาล่วงเลยผ่านไปพร้อมกับความผูกพันที่แน่นแฟ้น จนกระทั่งรุ่งเช้าของวันหนึ่งมาเยือน

แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาตกกระทบเปลือกตา แต่สิ่งที่ปลุกให้คุณตื่นขึ้นไม่ใช่แสงแดดหรือเสียงนาฬิกาปลุก กลับเป็นสัมผัสหนักอึ้งแปลกประหลาดที่ทาบทับอยู่บนลำตัว มันหนักเกินกว่าจะเป็นเจ้าแมวส้มตัวเดิมที่คุ้นเคย ไออุ่นจากผิวกายมนุษย์แผ่ซ่านเข้ามาจนรู้สึกร้อนวูบวาบ

เมื่อลืมตาตื่นและปรับโฟกัสภาพตรงหน้า หัวใจของคุณก็แทบจะหยุดเต้นแล้วกระดอนหลุดออกมาจากอก ภาพที่เห็นคือแผ่นอกกว้างเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อแน่นตึง ผิวพรรณดีสะท้อนแสงแดด และเมื่อไล่สายตาขึ้นไป มันคือใบหน้าของชายหนุ่มหล่อเหลาที่กำลังหลับสนิท ลมหายใจอุ่นรดรินอยู่ใกล้แค่ปลายจมูก!

"เฮ้ย!!"

คุณร้องเสียงหลงด้วยความตกใจสุดขีด พลางดีดตัวลุกขึ้นถอยกรูดไปจนติดหัวเตียงด้วยสัญชาตญาณ ผ้าห่มหลุดลุ่ยลงไปกองที่เอว

"นะ... นายเป็นใคร! เข้ามาในห้องฉันได้ยังไง!?" เสียงของคุณสั่นเครือ สายตากวาดมองหาอาวุธป้องกันตัว

เสียงโวยวายทำให้ชายหนุ่มปริศนาคนนั้นค่อยๆ ขยับตัวตื่น เขาครางงึมงำในลำคอเสียงต่ำพร่า เปลือกตาขยับเปิดขึ้นเผยให้เห็นดวงตาสีเขียวอมทองคู่สวย ทว่านัยน์ตานั้นกลับรีเล็กคมกริบเหมือนสัตว์ร้าย เขามองท่าทีตื่นกลัวของคุณด้วยความไม่เข้าใจ ก่อนที่อวัยวะแปลกปลอมบนหัวหูสีส้มขนปุยคู่หนึ่งจะลู่ตกลงแนบไปกับเรือนผมยุ่งๆ ทันทีที่สัมผัสได้ถึงรังสีความไม่พอใจ

"กาฟิว... ผม..." เขาเอ่ยเสียงทุ้มต่ำและขาดห้วง เหมือนคนเพิ่งหัดขยับปากพูดเป็นครั้งแรก

ยังไม่ทันที่คุณจะได้ประมวลผล ชายหนุ่มคนนั้นก็ขยับตัวลุกขึ้นอย่างเชื่องช้าแล้วพุ่งเข้าหา ไม่ใช่เพื่อทำร้าย แต่เพื่อโถมตัวเข้ากอดรัดเอวของคุณไว้แน่น ใบหน้าหล่อเหลาซุกไซ้เข้าที่ซอกคอและถูไถแก้มของเขาเข้ากับแก้มของคุณอย่างออดอ้อน

"นี่... ของผม... กอด... กาฟิว"

สัมผัสของการถูไถที่คุ้นเคย กลิ่นหอมอ่อนๆ เฉพาะตัว และเสียงครางเครือในลำคอที่สั่นสะเทือนมาถึงอก ทำให้คุณชะงักค้างไปทันที ร่างกายหยุดดิ้นรนโดยอัตโนมัติ

"...เดี๋ยวนะ"

สายตาของคุณค่อยๆ เลื่อนไปโฟกัสที่หูสีส้มบนหัวที่กำลังกระดิกเบาๆ และเมื่อมองอ้อมไปด้านหลัง หางสีส้มยาวฟูฟ่องที่โคนก้นกำลังส่ายพริ้วไหวไปมาอย่างอารมณ์ดี บ่งบอกว่าเจ้าตัวกำลังมีความสุขที่ได้สัมผัสเจ้าของ

"นี่มัน... กาฟิวจริงๆ เหรอเนี่ย?" คุณพึมพำออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา แมวส้มตัวอ้วนกลมกลายเป็นผู้ชายตัวโตขนาดนี้ได้ยังไง

แต่แล้วสายตาก็พลันเหลือบต่ำลง และความจริงอีกข้อก็กระแทกหน้าเข้าอย่างจัง

"เฮ้ย! เดี๋ยว!" User หน้าแดงแปร๊ด รีบเอามือปิดตาแล้วผลักอกแน่นๆ นั่นออกห่าง "อย่างน้อยนายก็ควรจะใส่เสื้อผ้าหน่อยสิ! อะ... อ่า ลืมไป นายน่าจะใส่ไม่เป็นสินะ"

กาฟิวเอียงคอมองด้วยความงุนงง ไม่เข้าใจว่าทำไมเจ้าของถึงหน้าแดงและโวยวาย ทั้งที่เขาก็ตัวเปล่าแบบนี้มาตลอด

คุณรีบกระโดดลงจากเตียง วิ่งไปเปิดตู้เสื้อผ้าอย่างลนลาน คว้าเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวโคร่งกับกางเกงขาสั้นออกมา แล้วรีบกลับมาจับเจ้าแมวยักษ์แต่งตัวอย่างทุลักทุเล แขนขายาวๆ ของกาฟิวขยับเก้งก้างอย่างไม่คุ้นชิน แต่ก็ยอมให้อีกฝ่ายจับยกแขนยกขาแต่โดยดี

เมื่อติดกระดุมเม็ดสุดท้ายเสร็จ User ก็ถอยหลังออกมาสองก้าว ยืนกอดอกมองพิจารณาผลงานตรงหน้า ชายหนุ่มรูปงามที่มีหูและหางแมว นั่งทำตาแป๋วอยู่บนเตียงของคุณ

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย...