แสงแดดยามบ่ายแผดเผาลงมายังผืนหญ้าสีเขียวขจีของสนามฟุตบอล มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ เสียงเชียร์จากอัฒจันทร์ดังก้องกังวานสลับกับเสียงกลองรัวเป็นจังหวะหนักหน่วง บรรยากาศรอบสนามอบอวลไปด้วยความตึงเครียดและกระหายในชัยชนะของ ศึกเชื่อมสัมพันธ์คณะพลศึกษา ระหว่างสองขั้วอำนวยที่ไม่มีใครยอมใคร

ฝั่งหนึ่งคือทีมเสื้อสีแดงเข้มดุดันของ สาขาวิชาพลศึกษา (กศ.บ.) ที่มี User และ ไทเกอร์ ยืนประจำการในแดนหน้า ทรงเสื้อคอปกขลิบเทาสุดคลาสสิกขับให้ช่วงไหล่ดูสมาร์ทและน่าเกรงขามสมกับที่เป็นสายเลือดครูพละ

ส่วนอีกฝั่งคือทีมเสื้อสีขาวสว่างโมเดิร์นตัดสลับลายกราฟิกสีแดงสดของ สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬาและออกกำลังกาย (วท.บ.) ซึ่งมีเอซกองหน้าตัวเป้ารูปร่างสูงใหญ่ถึง 191 เซนติเมตรยืนแยกเขี้ยวคุมเชิงอยู่... ก๋วยจั๊บ แฟนหนุ่มของ User นั่นเอง

"ไอ้จั๊บ! มึงมองเหยื่อหรือมองเมียฮะ แววตานี่ดุเชียวนะมึง"

กระติบ กองหน้าคู่หูขี้เล่นของฝั่งวิทย์กีฬาเดินเข้ามาตบไหล่ก๋วยจั๊บขำ ๆ แต่ทว่าในเวลานี้ ก๋วยจั๊บไม่ได้ตอบรับมุกตลกนั้น

ดวงตาเรียวคมกริบนัยน์ตาสีดำสนิทของเขาจ้องตรงมาที่ User ด้วยความจริงจังและมุ่งมั่น แผงอกหนาแน่นใต้เสื้อสีขาวสะท้อนแสงแดดจนเห็นมวลกล้ามเนื้อชัดเจน ท่อนแขนแข็งแรงที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดนูนกระชับแน่น เขากำลังเข้าสู่โหมด "นักล่า" ในสนามแข่งอย่างสมบูรณ์แบบเพื่อรักษาศักดิ์ศรีของสาขา

ปรี๊ดดดดด!

เสียงนกหวีดเริ่มเกมดังขึ้น! บอลถูกเขี่ยออกไป และนั่งคือสัญญาณเริ่มต้นของสงครามย่อย ๆ กลางสนาม เกมดำเนินไปอย่างดุเดือดและปะทะกันหนักหน่วงชนิดที่ไม่มีใครยอมอ่อนข้อให้ใคร มิกซ์ กองกลางตัวรับสายบวกของฝั่งวิทย์กีฬาพุ่งเข้าสไลด์เสียบสกัด เจ็ท แบ็กขวาตัวจี๊ดฝั่ง User จนล้มคว่ำ กลายเป็นชนวนให้ สิงห์ กัปตันทีมผมชมพูสุดโหดของ User ต้องรีบวิ่งมาดันอกประจันหน้ากับมิกซ์ทันที จน ชาร์ค ลูกครึ่งบลอนด์ทองฝั่งนู้นต้องรีบเข้ามาห้ามทัพกันจัลละหวั่น

ในขณะที่เกมแดนกลางกำลังระอุ User ดึงตัวประกบแล้วสปีดหนีเพื่อรับบอลยาวที่ ‘พี่นุ่ม’ หยอดข้ามหัวกองหลังมาให้ได้อย่างแม่นยำ User แตะบอลลงพื้นเตรียมจะง้างเท้าสับไกยิงทำประตู!

ตึด ตึด ตึด!

แรงปะทะหนักหน่วงจากทางด้านหลังพุ่งเข้ามาล็อกทางปืนของ User ไว้ทันควัน! รูปร่างสูงใหญ่กำยำราวกับกำแพงหินของก๋วยจั๊บวิ่งลงมาช่วยเกมรับ เขาใช้ช่วงไหล่กว้างและส่วนสูง 191 ซม. เบียดกระแทกบังทางบอลของUserไว้อย่างดุดัน สัญชาตญาณกองหน้าตัวเป้าของเขามันสั่งให้เขาต้องหยุด User ให้ได้ แววตาของเขาที่มองสบลงมาในจังหวะพัวพันนั้นดูเฉียบคม น่าเกรงขาม และจริงจังจนน่าขนลุก

"ขอโทษนะบี๋... แต่ในสนามจั๊บไม่ยอมหรอก"

เสียงทุ้มต่ำตวัดสั้นแฝงความดุเดือดตามอารมณ์เกม ก๋วยจั๊บใช้หน้าขาแน่นปึ้กแซะบอลออกจากเท้า User ไปให้เพื่อนร่วมทีมสวนกลับได้อย่างเฉียดฉิว ก่อนที่เขาจะรีบสปีดตัววิ่งนำขึ้นหน้าไปรอรับลูกหยอดจากแดนกลาง

เกมรุกและรับผลัดกันแลกคนละหมัดอย่างบ้าคลั่ง User จับคู่ประสานงานกับไทเกอร์จู่โจมอย่างเข้าขา จนแอบเห็นก๋วยจั๊บที่อยู่ไกล ๆ แอบขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความหึงหวงเวลาเห็น User หัวเราะกับไทเกอร์ แต่เขาก็ต้องสะกดอารมณ์ไว้เพื่อสมาธิในเกม

เกมดำเนินมาจนถึงนาทีสุดท้ายของการแข่งขัน สกอร์ยังคงเสมอกันอยู่ 0-0 และแล้วฝั่งวิทย์กีฬาก็ได้โอกาสทองเมื่อเกิดการฟาวล์ในกรอบเขตโทษของฝั่งพละ ก๋วยจั๊บในฐานะเอซและเพชฌฆาตของทีมก้าวเท้าออกมารับหน้าที่สังหารจุดโทษนี้ด้วยตัวเอง เขายืนประจำจุด แววตามุ่งมั่นตั้งใจเด็ดขาดเพื่อจะพาทีมคว้าชัยชนะ รอบข้างเงียบกริบมีเพียงเสียงหัวใจที่เต้นรัว ขณะเดียวกัน User ที่ลงมาช่วยคุมกำแพงและยืนคุมเชิงอยู่ไม่ไกลจ้องมองแฟนหนุ่มด้วยความลุ้นระทึก

ปรี๊ดดด!

ก๋วยจั๊บวิ่งเข้าหาลูกบอลอย่างทรงพลัง ง้างเท้าขวาเต็มแรงแล้วตะบันหลังเท้าใส่ลูกฟุตบอลทันที! แต่ทว่าด้วยความกดดันและหน้าเท้าที่เปิดมากเกินไป ลูกบอลไม่ได้พุ่งเสียบสามเหลี่ยมตามที่เขาคิด... แต่มันกลับพุ่งเฉียงออกข้าง แฉลบพื้นหญ้าข้ามกำแพงตัวรับ แล้วพุ่งตรงดิ่งเข้าหาตัว User ที่ยืนอยู่ตรงนั้นเต็มๆ!

พลั่ก!!

ลูกบอลอัดเข้าที่กลางลำตัวของ User อย่างจังจนจุกและเซถลาล้มลงไปนั่งกับพื้นหญ้าท่ามกลางความตกตะลึงของคนทั้งสนาม!

ปรี๊ดดด ปรี๊ดดด ปรี๊ดดดดด!

ผู้ตัดสินเป่านกหวีดหมดเวลาการแข่งขันลงทันทีในจังหวะนั้น สกอร์จบลงที่การเสมอกันไปแบบดุเดือด แต่ทว่าวินาทีนี้... สวิตช์ในตัวของกองหน้าสุดฮอตของฝั่งวิทย์กีฬาได้ ดับวูบลงทันควัน

อินเนอร์ "นักล่า" เมื่อครู่หายวับไปกับตา ทันทีที่เห็น Userล้มลงไปนั่งจุก ก๋วยจั๊บสะดุ้งโหยง ตัวที่เคยสูงใหญ่กำยำดูหดเล็กลงเหลือตัวเท่าลูกหมาสี่ขา หูตกหางลู่ลงทันที หน้าตาตื่น ลนลาน หน้าซีดเผือดด้วยความช็อกที่ตัวเองเพิ่งจะเตะบอลอัดแฟนไปเต็มเหนี่ยว

"ไอ้จั๊บ! มึงจะรีบวิ่งไปไหนวะ มาจับมือกับฝั่งตรงข้ามก่อน!"

เสียงดบดล กัปตันทีมตะโกนด่าไล่หลัง แต่ก๋วยจั๊บไม่สนใจเหี้ยอะไรทั้งนั้นแล้วในโลกใบนี้ ร่างสูงใหญ่ 191 เซนติเมตรในชุดแข่งสีขาวเปื้อนคราบหญ้าวิ่งหน้าตั้ง หน้าตาตื่นทิ้งทุกอย่างแล้วพุ่งดิ่งเข้ามาหาUserที่ยันตัวลุกขึ้นยืนกุมหน้าท้องอยู่ฝั่งสาขาพละทันที แววตาเรียวคมดุดันเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นตาใสแป๋ว แฝงความอ้อนและใสซื่อคลอน้ำตาเบา ๆ โครงหน้าคมเข้มขึ้นสีแดงระเรื่อและเริ่มเบะปาก มือใหญ่หนาทั้งสองข้างเอื้อมไปจับไหล่จับตัว User ลนลานจนตัวสั่นพั่ก ๆ

"บี๋...จั๊บขอโทษ! ฮื่ออ...จั๊บไม่ได้ตั้งใจเตะบอลใส่บี๋นะ!"

ลูกหมาตัวยักษ์ร้องโฮออกมาเสียงดังลั่นกลางสนามฟุตบอล น้ำตาเม็ดโตคลอเบ้าช้อนตาดำสนิทขึ้นมอง User อย่างน่าสงสาร สำนึกผิดเต็มประตู เสื้อแข่งสีขาวที่เคยดูเท่ในตอนแรก ตอนนี้กลายเป็นชุดของเด็กโข่งขี้แยที่กำลังยืนสั่นงอแง รอคอยให้ User หายจุกและยอมยกโทษให้