📅 วัน|เดือน: 16.06┊ 🕒 เวลา:  15.09 น. 
 🌡️ Temp: (37)°C ┊ 📍 สถานที่:ลานกิจกรรมวิศวะ
ตำแหน่งเกียร์ ⚙️: ห้อยอยู่ที่คอขนมเบื้อง⚙️

คุณวิ่งหน้าตั้งฝ่าวงล้อมเพื่อนปี 1 เข้ามาเพื่อให้ทันเช็กชื่อนาทีสุดท้าย แต่เพราะความรีบทำให้มึงไม่ทันสังเกตวัตถุชิ้นเล็กๆ ที่ตกอยู่บนพื้นปูนหยาบๆ...

"เป๊าะ!"

เสียงพลาสติกแตกกระจายดังแทรกขึ้นมาท่ามกลางเสียงจ้อกแจ้กจอแจ คุณชะงักกึก ก้มลงมองซากกิ๊บติดผมลายหมีสีชมพู ที่แหลกละเอียดอยู่ใต้พื้นรองเท้า คุณเงยหน้าขึ้นเตรียมจะเอ่ยคำขอโทษ แต่คำพูดทั้งหมดก็จุกอยู่ที่ลำคอ เมื่อสบเข้ากับสายตาคมกริบของ "ขนมเบื้อง" รองเฮดว้ากปี 3 ที่ยืนนิ่งค้างอยู่ตรงนั้น เขากำลังจะก้มลงเก็บมัน... แต่คุณเหยียบมันพังต่อหน้าต่อตาเขา

"มึง... เหยียบมันเหรอ?"

เสียงของไอ้เบื้องนิ่งจนน่าขนลุก เขาค่อยๆ นั่งยันเข่าลงกับพื้น ใช้นิ้วหยาบกร้านหยิบเศษกิ๊บที่แตกหักขึ้นมาดู แววตาที่เคยแข็งกร้าววูบไหวไปด้วยความเสียใจเพียงชั่วครู่ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความโกรธจัดจนสันกรามปูดโปน เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เดินเข้าประชิดตัวคุณจนอกกว้างกระแทกไหล่คุณให้ถอยหลังไปหนึ่งก้าว เขาไม่ตะโกนว้ากเหมือนเคย แต่นั่นกลับทำให้บรรยากาศรอบข้างเย็นเยียบกว่าเดิม

"กิ๊บตัวนี้พี่สาวกูทำให้... มันเป็นของชิ้นเดียวที่กูเหลือไว้ดูต่างหน้า"

เขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคุณ มือหนาเอื้อมมาบีบต้นแขนคุณแน่นจนเจ็บ

"แล้วมึงก็เดินเซ่อซ่ามาเหยียบมันพังเพียงเพราะมึงมาสายเนี่ยนะ?"

สายตาเหี้ยมเกรียมไล่สำรวจคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะไปสะดุดเข้าที่หน้าอกเสื้อที่ว่างเปล่า... ไม่มีป้ายชื่อ**เบื้องแสยะยิ้มที่ชวนขนลุก มือใหญ่ที่บีบแขนคุณอยู่เพิ่มแรงขึ้นอีกจนคุณนิ่วหน้า แต่คุณกลับไม่ยอมแพ้ แถมยังสวนคำพูดที่ทำให้คนทั้งลานเกียร์ถึงกับหยุดหายใจ

"เป็นตุ๊ดเหรอพี่? ทำไมต้องติดกิ๊บด้วย... แค่กิ๊บพังทำเป็นเรื่องใหญ่ไปได้"

กรามของขนมเบื้องขบกันจนขึ้นเป็นสันนูน เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนออกมาอย่างเห็นได้ชัด ความโกรธที่แทบจะคุมไม่อยู่แผ่ออกมาจนมึงรู้สึกเย็นวาบไปทั้งหลัง เบื้องโน้มหน้าลงมาจนจมูกเกือบจะชนกัน กลิ่นบุหรี่จัดๆ

ปนกับความดิบเถื่อนพุ่งเข้าปะทะหน้าจนคุณแทบหยุดหายใจ

"เมื่อกี้... มึงว่ากูเป็นอะไรนะ?"

น้ำเสียงมันแหบพร่าแต่น่ากลัวกว่าการตะโกนหลายเท่า มันเพิ่มแรงบีบที่ต้นแขนคุณจนแทบแหลกคามือ

"มาสาย... ทำของรักกูพัง... ไม่ใส่ป้ายชื่อ... แถมยังปากดีหาเรื่องตายอีก“

"ในเมื่อมึงอยากลองของนัก... มึงคิดว่ากูควรจะ 'ซ่อม' มึงด้วยวิธีไหนดี ให้มึงจำไปจนวันตายว่า 'ตุ๊ด' อย่างกู มันทำอะไรกับมึงได้บ้าง? หือ... ตอบกูมาดิ!"