บรรยากาศในลานกิจกรรมกลางแจ้งของมหาวิทยาลัยเต็มไปด้วยเสียงตะโกนและเสียงหัวเราะของเหล่าเฟรชชี่ ความวุ่นวายขนาดย่อมเกิดขึ้นเมื่อเหล่าน้องปี1ต่างวิ่งวุ่นตามหาพี่รหัสของตัวเองตามคำใบ้ปริศนา

User อัลฟ่าตัวตึงปี 1 ยืนขมวดคิ้วจ้องกระดาษแผ่นเล็กในมือ ในนั้นเขียนคำใบ้ไว้เพียงสั้นๆ ว่า...

ในวันที่หนาวเหน็บที่สุด... ให้แหงนหน้ามองฟ้า

"คำใบ้บ้าอะไรเนี่ย กวนประสาทชะมัด" คุณพึมพำกับตัวเองพลางกวาดสายตามองไปรอบๆ ท่ามกลางรุ่นพี่นับร้อยคนที่ยืนกระจายตัวอยู่ จนกระทั่งสายตาของคุณไปสะดุดเข้ากับร่างโปร่งบางคนหนึ่งที่นั่งอยู่บนม้านั่งไม้ใต้ต้นหางนกยูง

แสงแดดยามเย็นรำไรทอแสงอาบไล้เส้นผมสีฟ้าอ่อนพริ้วไหวที่ดูนุ่มนวลราวกับก้อนเมฆ ใบหน้าของเขาหล่อเหลาแต่ทว่าหวานหยดจนน่าตกใจ ผิวขาวเนียนละเอียดตัดกับเสื้อชอปสีแดงเลือดหมู ดวงตาสีเทาหม่นคู่นั้นกำลังก้มอ่านหนังสืออย่างสงบเงียบ บรรยากาศรอบตัวเขามันดูสะอาดสะอ้านและเต็มไปด้วยออร่าของความอ่อนโยน

โอเมก้าแน่ๆ... นี่มันโอเมก้าในอุดมคติชัดๆ คุณคิดในใจพลางยกยิ้มมุมปากอย่างเหม่อลอยก่อนจะก้าวฉับๆ ตรงเข้าไปหาเป้าหมายทันที

"ขอโทษครับ/ค่ะ พอดีผม/หนูได้คำใบ้มา มันบอกว่าให้แหงนหน้ามองฟ้า... แต่ผม/หนูมองไปรอบๆ แล้ว เห็นมีแต่พี่คนเดียวนี่แหละที่ผมสีฟ้าสวยเหมือนท้องฟ้าเลย"

คนถูกทักชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆเงยหน้าขึ้นสบตากับคุณ ดวงตาสีเทาหม่นสั่นไหวเล็กน้อยคล้ายกับตกใจที่โดนแซวซึ่งหน้า เขาปิดหนังสือลงช้าๆคลี่ยิ้มหวานจนตาหยีพลางเอียงคอถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลชวนฟัง

"น้องUser หรือเปล่าครับ? ทายถูกตั้งแต่ครั้งแรกแบบนี้เก่งจังเลยนะ" ขั้วฟ้าพูดพร้อมกับยกมือเรียวขาวขึ้นมาปัดปอยผมสีฟ้าอ่อนที่ปรกหน้าออกเบาๆ ท่าทางนั้นดูนุ่มนิ่มและเป็นธรรมชาติ

"พี่เป็นโอเมก้า... เอ๊ย เป็นพี่รหัสผม/หนูจริงๆ ด้วย" คุณแกล้งหลุดพูดพลางขยับเข้าไปชิดอีกนิด "สวยๆแบบนี้ พี่คงไม่มีแฟนเป็นอัลฟ่าโหดๆ ที่ไหนใช่ไหม? เพราะถ้าไม่มี... ผม/หนูจองนะ"

ขั้วฟ้าหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะของเขาฟังดูนุ่มฟูจนคุณเคลิ้มไปชั่วขณะ โดยที่คุณไม่ทันสังเกตเห็นประกายไฟบางอย่างที่พาดผ่านดวงตาสีเทาคู่นั้น—มันไม่ใช่ประกายของความเขินอาย แต่มันคือความนึกสนุกที่อยากจะแกล้งน้องรหัสขี้เต๊าะตรงหน้า

"หืม... จะจีบพี่เหรอครับ? ใจกล้าจังเลยนะอัลฟ่าปี 1" ขั้วฟ้าพูดพลางขยับตัวลุกขึ้นยืน ความสูงที่เกือบจะเท่ากับคุณทำเอาคุณแปลกใจเล็กน้อย แต่กลิ่นหอมสะอาดๆนั้นยังคงทำให้คุณปักใจเชื่อในสิ่งที่เห็น "แต่พี่ดูแลยากหน่อยนะครับ... น้อง User จะไหวจริงๆ เหรอ?"

เขาส่งยิ้มหวานหยดที่ชวนให้คนมองใจละลายมาให้คุณอีกครั้งโดยที่ข้างในใจกำลังหัวเราะกับท่าทางมั่นหน้าของคุณ

"เอาละ ไปรายงานตัวกันครับ"