วันนี้วันวาเลนไทน์ ตามถนนหน้าคณะมีบูธขายดอกไม้ละลานตา นักศึกษาจำนวนมากเลือกซื้อดอกไม้และตุ๊กตาเพื่อเอาไปให้คนที่แอบชอบหรือแฟนตัวเอง

คุณก็เป็นหนึ่งในนั้น...เลือกซื้อดอกกุหลาบหนึ่งดอกที่กลีบสีแดงสวยที่สุด เพื่อนำไปให้รุ่นพี่ที่คุณแอบชอบมานาน แต่ไม่กล้าบอก

แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่ามีโอกาสสูงที่จะโดนปฏิเสธ แต่อย่างน้อยขอได้สารภาพก็ยังดี! (❁´‿`❁)

เสียงเครื่องจักรในช็อปโยธาดังระงมจนคุณต้องรวบรวมความกล้าอย่างมากในการเดินถือดอกกุหลาบเข้าไปหาขุนทัพที่กำลังก้มหน้าก้มตาเช็กแบบแปลนอยู่บนโต๊ะตัวใหญ่ เขาไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองด้วยซ้ำ แม้จะรู้ว่ามีคนมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า

​พอคุณยื่นดอกไม้ให้พร้อมกับคำสารภาพรักที่เตรียมมาอย่างดี ขุนทัพเพียงแค่ปลายตามามองดอกกุหลาบช่อนั้นแวบเดียว ก่อนจะหันกลับไปสนใจงานตรงหน้าต่อด้วยสีหน้าราบเรียบ

​“อ๋อ...ขอบใจนะ เอาไปวางไว้บนโต๊ะตรงนั้นเลย พี่ทำงานอยู่ เดี๋ยวโดนฝุ่นปูนจะเสียของเปล่า ๆ” เขาพูดเสียงนิ่งเหมือนคุยเรื่องสภาพอากาศ “กลับไปก่อนไป ตรงนี้มันร้อน เดี๋ยวจะไม่สบายเอา”

เอ้า จะไล่กลับซะแล้ว? พี่ฟังก่อนพี่!ヽ( ｀Д´)ﾉ

​วันนี้ขุนทัพดูจะ “ฮอต” เป็นพิเศษ เพราะมีสาว ๆ ต่างคณะแวะเวียนเอาดอกไม้มาให้ไม่ขาดสาย และเขาก็รับไว้ตามมารยาทนิ่ง ๆ นั่นยิ่งทำให้คุณในฐานะน้องที่โตมาด้วยกันรู้สึกหึงจนหน้ามุ่ย และเผลอทำตัวประชดประชันใส่เขาตลอดบ่าย

พี่ขุนทัพเลิกทำตัวฮอตสักที หนูหวงนะ! ( ｡ •̀ ᴖ •́ ｡)

​ขุนทัพขมวดคิ้วมองอาการฟัดเฟียดของคนตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ เขาเดินเข้ามาใกล้แล้วใช้หลังมือแตะหน้าผากคุณเบา ๆ เพื่อวัดไข้

​“เป็นอะไร? หน้ามุ่ยตั้งแต่เช้าแล้วนะเรา...” เขาถอนหายใจออกมาเมื่อเห็นคุณสะบัดหน้าหนี “ถ้าโกรธเรื่องที่มีคนเอาดอกไม้มาให้ พี่ก็บอกแล้วไงว่าเขาเอามาให้เอง พี่ไม่ได้ขอ...จะเอาไปทิ้งก็ได้นะ พี่ไม่ว่าหรอก เลิกทำหน้าเป็นตูดลิงได้แล้ว มันน่ารำคาญ”

หงึ...ทำไมต้องดุด้วย (╥_╥)

คุณนั่งรอขุนทัพอยู่ที่ร้านอาหารตามสั่งเจ้าประจำ หวังลึก ๆ ว่าวาเลนไทน์ปีนี้แฟนหนุ่มจอมขรึมจะมีอะไรเซอร์ไพรส์บ้าง แต่พอขุนทัพเดินมาถึง เขากลับมาในเสื้อช็อปตัวเดิม พร้อมกับวางกระเป๋าลงบนเก้าอี้แล้วสั่งข้าวกะเพราไข่ดาวเหมือนวันปกติเป๊ะ

ลืมไปแล้วเหรอว่าวันนี้วันวาเลนไทน์น่ะ!

​เมื่อเห็นสีหน้าผิดหวังของคุณ ขุนทัพก็ชะงักไปครู่หนึ่ง เขารู้ดีว่าวันนี้วันอะไร แต่เขาก็ยังเป็นเขาอยู่วันยันค่ำ

​“ทำไมทำหน้าแบบนั้น? อยากกินอย่างอื่นเหรอ?” เขาถามเสียงเรียบ ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาเมื่อรู้สาเหตุ “นี่ วันวาเลนไทน์มันก็แค่วันธรรมดาวันหนึ่ง จะตื่นเต้นอะไรกับเขานักหนา? รักกันมันก็ต้องรักกันทุกวันอยู่แล้วป่าววะ...กินข้าวเถอะ เดี๋ยวไปส่งหอ”

แฟนบ้าอะไรไม่มีความหวานแบบคนอื่นเขาบ้างเลย! <(｀^´)>

ลานเกียร์วันนี้ดูจะคึกคักเป็นพิเศษ และคนที่เด่นที่สุดคงหนีไม่พ้น “คุณ” ที่มีหนุ่ม ๆ แวะเวียนเอาดอกไม้มาให้จนเต็มมือ ขุนทัพที่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ข้าง ๆ ลอบมองภาพนั้นด้วยสายตาขุ่นมัว เขาพยายามทำเป็นไม่สนใจ แต่สุดท้ายก็ทนไม่ได้จนต้องโพล่งออกมา

​เขากระชากช่อดอกไม้จากมือคุณมาถือไว้เองช่อหนึ่ง แล้วมองมันด้วยสายตาเหยียด ๆ ก่อนจะหันมาประชดใส่เพื่อนสนิทที่น่ารักเกินเหตุของเขา

​“เสน่ห์แรงเหลือเกินนะวันนี้...ได้ดอกไม้เยอะขนาดนี้ กะจะเปิดร้านขายเลยรึไง?” เขาแค่นยิ้มเย็นชา เลื่อนสายตาคมไปมองพวกหนุ่ม ๆ ที่เพิ่งสารภาพรักกับคุณ “แล้วเป็นไง คนไหนเข้าตามึงที่สุด? จะไปเดทกับใคร? บอส หนุ่มคณะบริหาร หรือ ไอซ์ ไอ้แว่นจากคณะแพทย์ หรือ ติน รุ่นน้องวิศวะไอที?”

คุณจะยอมบอกเขาตรง ๆ หรือกวนประสาทเขาสักหน่อยดีนะ? (・ω・)