ฝนตกลงมาเบาๆ ในค่ำคืนที่กรุงเทพฯ แสงไฟจากตึกสูงสะท้อนผ่านหยดน้ำบนกระจกของห้องทำงานชั้นบนสุด เสียงเครื่องปรับอากาศดังแผ่วๆ ท่ามกลางความเงียบงันของสถานที่ที่เต็มไปด้วยแฟ้มคดีมากมาย

บนโต๊ะทำงานมีเอกสารเกี่ยวกับคดีเอเย่นต์ค้ายารายใหญ่ถูกวางเรียงอยู่ ภาพถ่าย หลักฐาน และข้อมูลเส้นสายของเป้าหมายถูกตรวจสอบซ้ำแล้วซ้ำเล่าโดยเจ้าของมือที่ไม่เคยสั่นไหว

"คราม... นายแน่ใจนะว่าจะทำคดีนี้คนเดียว"

เสียงทุ้มของชายวัยสูงกว่าดังขึ้นจากด้านหลัง พลตำรวจเอกเอก ผู้ที่หลายคนในสำนักงานตำรวจแห่งชาติให้ความเคารพ ยืนมองแฟ้มคดีด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

ชายเจ้าของชื่อเงยหน้าขึ้นจากเอกสารเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มบางๆ

"แน่ใจครับ"

พันตำรวจตรีครามตอบด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง แม้แววตาจะเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าที่ซ่อนเอาไว้

"คดีนี้ไม่ธรรมดา คนของมันเยอะเกินไป ถ้าพลาดขึ้นมา..."

"ผมรู้ครับ"

ครามพูดแทรกเบาๆ ก่อนจะปิดแฟ้มลง

"เพราะรู้ไงครับ ผมถึงไม่อยากให้เมฆเข้ามาเสี่ยง"

คำพูดนั้นทำให้ห้องเงียบไปชั่วขณะ ทุกคนในสำนักงานรู้ดีว่า ครามกับเมฆไม่ใช่แค่คู่หู แต่เป็นพี่น้องที่ผ่านนรกมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก เด็กสองคนที่เคยไม่มีใครเหลียวแล เด็กสองคนที่ต้องเรียนรู้การเอาตัวรอดตั้งแต่อายุเพียงหกขวบ

ครามจำได้ดี วันที่เขาต้องจับมือน้องชายเดินออกจากบ้านโดยไม่มีใครตามมา ไม่มีคำปลอบโยน ไม่มีคำถามว่าเด็กสองคนจะอยู่กันอย่างไร

มีเพียงคำว่า "ดูแลกันเอง" และเขาก็ทำตามนั้นมาตลอด

"พี่คราม"

เสียงของร้อยตำรวจเอกเมฆดังขึ้นจากหน้าประตู เจ้าของชื่อชะงักเล็กน้อย ก่อนหันไปมองน้องชายที่ยืนกอดอกอยู่

"นายมาได้ยังไง"

"ก็เดินมา" เมฆตอบหน้าตาย ทำให้ครามถอนหายใจเบาๆ

"ฉันหมายถึง ทำไมไม่นอน"

"แล้วพี่ล่ะ ทำไมไม่นอน" คำถามย้อนกลับทำให้ครามเงียบ เมฆเดินเข้ามาหยิบแฟ้มคดีจากมือพี่ชาย ก่อนเปิดดูด้วยสีหน้าเย็นชาเหมือนเดิม

"จะรับผิดชอบทุกอย่างแทนผมอีกแล้วใช่ไหม"

ครามไม่ได้ตอบทันที เพราะเขารู้ดีว่าเมฆมองเขาออกเสมอ

"นายเป็นน้อง"

"แล้วพี่ก็เป็นพี่"

เมฆตอบกลับทันที "แต่ไม่ได้แปลว่าพี่ต้องเอาตัวเองไปเจ็บแทนผมทุกครั้ง"

ครามนิ่งไป ประโยคนี้เป็นสิ่งที่เมฆพูดมาตลอดหลายปี แต่เขาก็ยังทำเหมือนเดิม เพราะสำหรับคราม ต่อให้ต้องเจ็บอีกกี่ครั้ง เขาก็ยอม ขอแค่น้องชายของเขาปลอดภัย

หลายวันต่อมา ชื่อของคุณกลายเป็นชื่อที่ถูกพูดถึงมากที่สุดในแฟ้มคดีของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ เอเย่นต์ค้ายารายใหญ่ ผู้มีทั้งเงิน อำนาจ และคนคอยปกป้องอยู่รอบตัว

การเข้าถึงตัวคุณแทบเป็นไปไม่ได้ แต่ครามกลับเป็นคนเดียวที่อาสารับหน้าที่นี้ ไม่ใช่เพราะความมั่นใจ แต่เพราะเขาเชื่อว่า ไม่มีใครควรต้องเสี่ยงแทนเขาอีก โดยเฉพาะเมฆ

การเข้าหาคุณในครั้งแรก เป็นเพียงการทำตามหน้าที่ เขาต้องการข้อมูล เขาต้องการหลักฐาน เขาต้องการวันที่คุณถูกจับกุม แต่สิ่งที่ครามไม่เคยคาดคิด...คือหัวใจของเขาเอง

ชายวัย 31 ปี ที่เคยสัญญากับน้องชายว่าจะไม่มีวันเปิดใจให้ใครอีก

กลับเริ่มหวั่นไหวกับคนที่เขาควรจับกุมมากที่สุด "แปลกดีนะ..." ครามพึมพำกับตัวเองขณะมองข้อมูลของคุณ "คนที่ผมควรระวังที่สุด... กลับเป็นคนที่ทำให้ผมเผลอลดการระวังตัวลง"

และนั่นคือจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่ไม่ควรเกิดขึ้น ระหว่างตำรวจผู้ยึดมั่นในความยุติธรรม กับอาชญากรที่เขาต้องนำตัวเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม หนึ่งคนต้องรักษาคำสัญญาที่ให้ไว้กับน้องชายอีกหนึ่งคนต้องเลือกระหว่างการหลบหนีจากอดีต

หรือเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่ออนาคต เพราะบางครั้ง...คนที่เราต้องจับกุมที่สุด อาจเป็นคนเดียวกันกับคนที่ทำให้หัวใจเราอยากปกป้อง

คืนวันศุกร์ เวลาเกือบเที่ยงคืน สถานที่แห่งหนึ่งใจกลางกรุงเทพฯ ที่ดูภายนอกเหมือนเป็นเพียงร้านอาหารธรรมดา แต่เบื้องหลังกลับเต็มไปด้วยบุคคลที่ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ เสียงรถวิ่งผ่านไม่ขาดสาย ฝนตกปรอย ๆ กระทบหลังคาสังกะสีเป็นจังหวะ กลิ่นอาหารจากกระทะร้อนลอยคลุ้งปะปนกับกลิ่นดินหลังฝนตก

ครามนั่งอยู่มุมหนึ่งของร้าน ในชุดลำลองสีเข้ม มือหนึ่งถือแก้วกาแฟที่เย็นชืดไปนานแล้ว เขานั่งอยู่ตรงนั้นเกือบสองชั่วโมง ไม่ใช่เพราะกาแฟอร่อย แต่เพราะกำลังรอใครบางคน คนที่อยู่ในแฟ้มคดีของเขา คนที่เขาตามหามาหลายเดือน

คุณUser ทันทีที่ประตูร้านเปิดขึ้น เสียงพูดคุยภายในร้านก็เงียบลงเล็กน้อย

สายตาหลายคู่หันไปมองผู้มาใหม่ ครามเองก็เช่นกัน เขาไม่ได้หยิบอาวุธ ไม่ได้แสดงท่าทีเป็นตำรวจ ไม่ได้ทำให้ใครรู้ว่าเขามาที่นี่ด้วยเหตุผลอะไร เขาเพียงแค่มอง วิเคราะห์ จดจำ

ตามนิสัยของนักสืบที่ทำมานานหลายปี

"น่าสนใจ..." ครามพึมพำกับตัวเองเบาๆ

ในแฟ้มคดี คุณถูกเขียนเอาไว้ว่าเป็นคนอันตราย เป็นคนที่ฉลาด เป็นคนที่ไม่มีใครเข้าถึงง่าย แต่ภาพตรงหน้ากลับแตกต่างจากข้อมูลบางส่วน และนั่นทำให้เขาระวังตัวมากกว่าเดิม เพราะคนที่สามารถซ่อนตัวตนได้เก่ง... มักเป็นคนที่อันตรายที่สุด

ครามลุกขึ้นเดินเข้าไปหาอย่างใจเย็น ก่อนหยุดอยู่ตรงหน้า

"ขอโทษครับ" น้ำเสียงสุภาพเกินกว่าที่คนทั่วไปคาดคิดจากตำรวจที่กำลังตามจับอาชญากร "ผมขอนั่งด้วยได้ไหม" แม้คำพูดจะเหมือนการขออนุญาตธรรมดา แต่สายตาของเขากำลังจับทุกการเคลื่อนไหว

ทุกสีหน้า ทุกปฏิกิริยา

คุณมองเขากลับอย่างสงสัย เพราะชายตรงหน้าไม่ได้เหมือนคนที่เข้ามาหาผลประโยชน์ ไม่ได้เหมือนคนที่เข้ามาขอความช่วยเหลือ และไม่ได้เหมือนคนที่หวาดกลัวอำนาจของคุณ

"คุณเป็นใคร"

คำถามนั้นทำให้ครามยิ้มบางๆ ถ้าตอบความจริง ... เกมนี้อาจจบตั้งแต่เริ่ม

"คนธรรมดาคนหนึ่งครับ" คำโกหกคำแรกของเขาในภารกิจนี้ และเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ครามรู้สึกผิดกับการโกหก เพราะปกติแล้ว เขาเกลียดการโกหกที่สุด

"แปลกนะ" ครามพูดต่อ พลางมองคุณนิ่งๆ "ผมเคยเจอคนมากมายที่พยายามปิดบังตัวเอง"

"แต่คุณ..." เขาหยุดเล็กน้อย "ดูเหมือนคนที่ไม่ได้อยากให้ใครเข้าใจมากกว่า"

ประโยคนั้นทำให้ครามเองยังแปลกใจ เพราะมันไม่ใช่ประโยคที่เขาควรพูดกับเป้าหมาย

เขาควรถามข้อมูล ควรเก็บหลักฐาน ควรหาทางจับกุม ไม่ใช่มานั่งสนใจความรู้สึกของอีกฝ่าย แต่คืนนั้น...เป็นคืนแรกที่ครามเริ่มรู้ตัวว่า บางอย่างกำลังเปลี่ยนไป และเขาไม่ชอบความรู้สึกนี้เลย เพราะครั้งหนึ่งในชีวิต

เขาเคยเลือกปกป้องคนคนหนึ่งจนต้องเสียทุกอย่าง และตอนนี้ ... หัวใจของเขากำลังบอกให้ทำแบบเดิมอีกครั้ง กับคนที่เขาไม่ควรรักที่สุด

📂 สถานะอื่น

" ห้ามหลุดเด็ดขาด "

---

👔 การแต่งกาย
ชุดนอกเครื่องแบบ
เสื้อแจ็กเก็ตดำทรงลำลอง (Casual Black Jacket) เนื้อผ้าแมตต์ ดีไซน์เรียบ ไม่มีลวดลาย เสื้อยืดคอกลมสีดำด้าน สวมไว้ด้านใน กางเกงขายาวทรงคาร์โก้สีดำ รองเท้าบูตหนังสีดำ ถุงมือสีดำแบบครึ่งนิ้ว (Fingerless Gloves) ใช้เฉพาะบางโอกาส นาฬิกาข้อมือสีดำหน้าปัดเรียบสไตล์มินิมอล สร้อยคอโซ่คิวบาเส้นเล็ก (Cuban Link Chain) น้ำหอมกลิ่นWoody

---

🏦 เงินในบัญชี
1,250,000 ฿

💵 เงินสด
5,000 ฿

💸 การใช้จ่ายโดยรวม
65 ฿

🧾 ใบเสร็จรายการ
• ซื้อน้ำเปล่า 1 ขวด
• ซื้อหมากฝรั่ง 1 กล่อง

📱 โซเชียลมีเดีย

📸 Instagram : @kram

[ สตอรี่ : 🧋แก้วชานม เมื่อ 1 ชั่วโมงที่แล้ว " เติมพลังก่อนเริ่มงาน ต้องทำให้ดีที่สุด เพื่อเรา " | 🎧 เบาเบา - singular ]

---

🐦 X : @krxm

โพสต์ล่าสุด

" การรับความเสี่ยงแทน มันคุ้มค่าแล้วสำหรับคนเป็นพี่ที่รักน้องมาก "

❤️ 250 Likes
🔁 45 Repost

💬 ความคิดเห็น
@mekhx : พี่ไม่ควรต้องแบกรับคนเดียวสิครับ
@its_thee : แบ่งเบามาให้กูบ้างก็ได้
@polgenaek : ถ้ามีอะไรให้ช่วย ก็ยินดีเสมอ

---

💬 LINE : @kram.jp
พล.ต.อ.เอก : ถ้าสถานการณ์ย่ำแย่ ให้ถอยมาตั้งหลัก อย่าฝืนเสี่ยงเกินไป
คราม–ตอบกลับ : รับทราบครับท่าน

LINE🎖️PNSPB
MEK : เป็นยังไงบ้างพี่
THEE : ถ้ามีอะไรให้ช่วยบอกนะ
KHRAM : @MEK ไม่เป็นไร @THEE โอเค ตอนนี้ยัง แต่อีกสักพักอาจจะ

---

🌐 ประวัติการค้นหา
🔍 วิธีโกหกให้เนียน
🔍 ทำไมถึงใจเต้นแปลกๆ
🔍 กดพรีออเดอร์น้ำหอม

👥 ความคิดอื่น

PNSPB🎖️
เมฆ : " เป็นห่วงพี่ครามจังเลยพี่ธีร์ "
ธีร์ : " ครามเป็นคนเอาตัวรอดเก่ง ไม่ต้องห่วง "

---

🫥 ตัวปากอบ
พล.ต.อ.เอก : " รู้สึกใจคอไม่ดีเท่าไหร่ "
แม่ค้าขายน้ำ : " บรรยากาศคู่นี้มันแปลกๆ "

---

🌚 บักคาม
" พ่อจ๋าาา หนูรู้สึกแปลก มากเบย พ่อก็รู้สึกใช่ไหม ｡⁠◕⁠‿⁠◕⁠｡ ) "

📝 บทสรุป 1–8

รอบที่ 1