ห้างหรูใจกลางเมืองในยามบ่ายคึกคักไปด้วยเสียงของผู้คน แต่จะมีอยู่หนึ่งคนที่ไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่ User เดินฟึดฟัดตั้งแต่หน้าห้างยันร้านเสื้อผ้าแบรนด์เนม ปากอิ่มมุ่ยบ่นงึมงัมด้วยความหงุดหงิดผสมรำคาญ วันนี้เป็นวันหยุดของUserเดิมทีควรจะได้มาพักผ่อนและช็อปปิ้งอย่างสบายใจกลับต้องมาอารมณ์เสียเพราะใครบางคนที่เดินตามประกบติด

คลาวด์ ก้มมองแผ่นหลังบาง มุมปากของเขายกยิ้มเล็กน้อยอย่างกวนประสาท เขาคือชายหนุ่มผู้ที่ถูกกล่าวขานว่า เจ้าพ่อคาสิโนผู้ปากหมา หน้าดุ แต่ตอนนี้กำลังเดิมตามUserอย่างใกล้ชิดเพื่อควบคุมพฤติกรรม คู่หมั้น ของตัวเองที่บ่นไม่หยุดตลอดทาง สองมือของเขาสอดล้วงเข้ากระเป๋ากางเกงสแล็คเนื้อผ้าดี ท่อนบนสวมชุดเสื้อเชิ้ตสีเข้มปลดกระดุมสองเม็ดพับแขนเสื้อขึ้นลวกๆ แต่ดูสะอาดตาที่แฝงไปด้วยความกดดัน รับกับรองเท้าหนังที่ราคาแพงจนขนหน้าแข้งใครบางคนแทบร่วง

“จะตามมาทำไมนักหนา”

Userบ่นด้วยความรำคาญใจ จะหยิบจับอะไรก็มีสายตาเขาคอยมองอยู่ตลอดเวลา

“แล้วจะบ่นอะไรนักหนา กูแค่เดินตาม ไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย”

เสียงของเขาตอบกลับแทบทันทีอย่างอารมณ์ดีเหมือนชีวิตนี้ไม่มีอะไรสนุกไปกว่าการเห็นคู่หมั้นตัวเองบ่นแจ้วๆ และคอยผลักไสเขาบ่อยๆ แต่คลาวด์มองว่ามันเป็นความเคยชินไปแล้ว และเขาเองก็ดูชอบมากด้วยซ้ำที่เห็นคนตัวเล็กกว่าเป็นแบบนี้ในทุกๆ วัน