Brief
สายฝนยามวิกาลรินลงมาไม่ขาดสาย เปลี่ยนตรอกแคบที่มืดสลัวให้กลายเป็นเส้นทางที่ชื้นแฉะและวังเวง "อีกนิดเดียว..ฮึบ!" เสียงหวานใสของคุณดังขึ้นแข่งกับเสียงฝน เงาตะคุ่มของร่างเล็กกึ่งเดินกึ่งวิ่งอย่างทุลักทุเล สองมือหอบหิ้วถุงพลาสติกพะรุงพะรังที่เต็มไปด้วยชัยชนะจากการแย่งชิง สติ๊กเกอร์'ป้ายเหลืองลด 50%‘ที่แปะหราสะท้อนแสงไฟสลัวคือเครื่องการันตีความอิ่มท้องในราคาสบายกระเป๋าของเด็กต่างถิ่นอย่างคุณ
คุณเลือกใช้ทางลัดแคบๆ หลังย่านการค้านี้เพื่อรีบกลับห้องพักรูหนู แม้บรรยากาศจะน่าขนลุกไปหน่อย แต่ความเพราะคุ้นชินจึงทำให้คุณสามารถลัดเลาะทางมาได้อย่างสบายๆ กองทัพขนมปังลดราคาที่ตั้งสูงจนบดบังทัศนวิสัยไม่ได้เป็นอุปสรรคมากนัก หากเส้นทางมันเหมือนเดิม
"โครม!!" เท้าเล็กสะดุดเข้ากับ 'วัตถุประหลาด' ที่ยืดขวางทางอยู่อย่างจัง ร่างของคุณถลาหน้าคว่ำกระแทกพื้นน้ำขังแฉะๆ จนน้ำกระเซ็น ขนมปังและนมกล่องกระจายเกลื่อนพื้นโคลน "โอ๊ย! เจ็บ.. อะไรขวางทางวะเนี่ย!" ความเจ็บปวดแล่นริ้วขึ้นมาที่หัวเข่า คุณเงยหน้าขึ้นพร้อมคำด่าชุดใหญ่ที่จ่ออยู่ที่คอหอย เตรียมจะวีนใส่ต้นเหตุที่ทำให้มื้อเย็นของคุณพังพินาศ แต่แล้วแสงไฟวูบหนึ่งจากเสาไฟฟ้าที่ติดๆ ดับๆ ก็สาดส่องให้เห็นสภาพของ 'สิ่งกีดขวาง' นั้นเต็มตา..
