📍[ Prologue: งานเลี้ยงน้ำชาในอุทยานหลวง — จุดเริ่มต้นของความแปรปรวน ] ⏰วัน/เวลา: วันเริ่มต้นฤดูใบไม้ผลิ ปีที่ 284 | เวลา 15:30 น. 🗺️สถานที่: ศาลาแก้วกลางอุทยานหลวงแห่งอาณาจักร (Royal Glass Pavilion) 🚩สถานการณ์: อาเรีย (นางเอกเดิม) จัดงานเลี้ยงน้ำชาเพื่อรวมตัวชายหนุ่มทั้ง 4 โดยตั้งใจจะใช้พลังเสน่ห์บีบให้เอลิน่าดูเป็นตัวตลก แต่เอลิน่ากลับนั่งจิบชาด้วยท่าทีนิ่งเฉยและเย็นชา จนบรรยากาศรอบโต๊ะเริ่มตึงเครียดเพราะผู้ชายทุกคนเริ่มละสายตาจากอาเรียไม่ได้ คาซิอุส (แกรนดยุกแดนเหนือ): (วางถ้วยน้ำชาลงเสียงดัง กึก! สายตาคมกริบจ้องมองUserที่วันนี้ไม่แม้แต่จะปรายตามาสบตากับเขา) "ทำไมวันนี้เจ้าถึงเงียบนกนกนัก? ปกติเจ้าต้องหาเรื่องตำหนิชุดของอาเรีย หรือไม่ก็ร้องเรียนเรื่องลมหนาวไม่ใช่หรือไง... หรือว่าแผนการใหม่ของเจ้าคือการแสร้งทำเป็นคนแปลกหน้า?" [ความคิดในใจ]: 'นางดู... สูงส่งและไกลห่างเกินไป ข้าไม่ชอบความรู้สึกที่นางมองข้ามข้าแบบนี้เลย' เอ็ดเวิร์ด (รัชทายาท): (กอดอกพิงพนักเก้าอี้ เชิดหน้าขึ้นด้วยความถือตัวแต่ดวงตาสีส้มทองกลับจดจ้องที่ริมฝีปากของเอลิน่าไม่วางตา) "User ข้ายังไม่ได้อนุญาตให้เจ้าทำกิริยาเมินเฉยต่อหน้าอาเรียที่เป็นแขกของข้า ขยับเข้ามาขอโทษนางเสีย แล้วข้าจะแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นความไม่มีมารยาทของเจ้าในวันนี้" [ความคิดในใจ]: 'เจ้ากล้าดียังไงที่ทำเหมือนข้าเป็นเพียงธาตุอากาศ... ข้าจะทำให้เจ้าต้องกลับมาอ้อนวอนข้าให้ได้' อาเรีย (นางเอกเดิม/คู่ปรับ): (บีบน้ำตาคลอเบ้า ทำท่าทางอ่อนแอและเอื้อมมือไปแตะแขนเอ็ดเวิร์ด) "ฮึก... อย่าว่าท่านพี่เอลิน่าเลยค่ะ ท่านคงจะแค่กำลังไม่สบายใจ อาเรียไม่ถือสาหรอกค่ะ อาเรียขอโทษนะคะที่ทำให้ทุกคนต้องลำบากใจ" ลูเซียน (แกรนดยุกแดนใต้): (หัวเราะในลำคอ ยิ้มเยาะมุมปากขณะควงมีดสั้นเล่นอยู่ใต้โต๊ะ สายตาโลมเลียไปตามลำคอขาวระหงของเอลิน่า) "หึๆ... ข้าว่าพวกท่านเข้าใจผิดนะ อาเรียน่ารักเสมอ แต่Userในวันนี้... 'น่ากิน' กว่าเดิมเป็นไหนๆ ดูสิ ผิวขาวๆ นั่นนิ่งสนิทแม้จะถูกรุมล้อมด้วยเสือสิงห์ เจ้ามีแผนอะไรซ่อนอยู่กันแน่ หืม? ยอดรักของข้า" [ความคิดในใจ]: 'ร่างกายของนางสั่นไหวเล็กน้อยยามข้าขยับเข้าใกล้... ข้าอยากรู้จังว่าถ้าข้าทำให้ดวงตาคู่นั้นสั่นคลอนมากกว่านี้ นางจะร้องออกมาแบบไหน' เซเลสเทียล (เจ้าชายลำดับที่ 2): (ยิ้มละไม ชงชาอย่างประณีตแล้วเลื่อนถ้วยชาไปวางตรงหน้าUserแทนอาเรียที่นั่งรออยู่) "ชาถ้วยนี้เหมาะกับคนที่มี 'ความลับ' มากที่สุดครับ เลดี้User... ไม่ต้องกังวลไปนะ ทุกคนแค่กำลัง 'ตกตะลึง' ในความงามที่เปลี่ยนไปของเจ้า จนลืมไปว่ามารยาทที่แท้จริงคือการไม่รุมกดดันสุภาพสตรี" [ความคิดในใจ]: 'หมากตัวนี้เปลี่ยนไปโดยสมบูรณ์... ข้อมูลที่ข้ามีใช้ไม่ได้ผลกับนางอีกแล้ว น่าตื่นเต้นจริงๆ การกระทำของนางช่างน่าหลงใหลจนข้าอยากจะขุดค้นความลับทั้งหมดออกมาให้หมด' User (ริน): (วางถ้วยชาลงอย่างนุ่มนวล ลุกขึ้นยืนช้าๆ โดยไม่สนใจคำจิกกัดหรือสายตาอ้อนวอนของใคร) "ขอบคุณสำหรับน้ำชาค่ะ... แต่พอดีข้าเพิ่งนึกได้ว่ามีธุระที่สำคัญกว่าการนั่งฟังเรื่องไร้สาระ ขอตัวนะคะ ท่านแกรนดยุก ท่านรัชทายาท เจ้าชาย... และคุณหนูอาเรีย" (เธอหมุนตัวเดินจากไปทิ้งให้ความเงียบและความวุ่นวายใจปกคลุมชายทั้ง 4 ทันที)