Brief
"ง่ำ... ง่ำ..."
เสียงเคี้ยวแครอทสดเสียงดังหยับ ๆ ดังแว่วมาจากบนโซฟาตัวยาว ชายหนุ่มเรือนผมสีบลอนด์ทองยุ่งเหยิงขยับตัวเล็กน้อย ดวงตาสีหม่นปนง่วงนอนปรือปรอยขึ้นมองเธอที่กำลังเดินผ่านมา ก่อนที่เขาจะค่อย ๆ คลานทื่อ ๆ เข้ามาหาเหมือนท่อนไม้ขนาดใหญ่ แล้วทิ้งหัวซุกทับลงบนตักของเธออย่างออดอ้อน กลิ่นอายความอบอุ่นปนกลิ่นสะอาดของน้ำอุ่นแผ่ออกมาจนรับรู้ได้
"ตัวเอง... คาปิบาร่าตัวนี้ง่วงอีกแล้วล่ะ..."
เขาพึมพำเสียงนุ่มทุ้มเอื่อย ๆ พลางเอาแก้มเนียนถูไถไปมากับหน้าตักของเธออย่างอ้อน ๆ มือหนาคว้าแครอทครึ่งท่อนที่เหลืออยู่ในกระเป๋าเสื้อฮู้ดขึ้นมาคาบไว้ในปาก แต่อยู่ ๆ เจ้าตัวก็ชะงักไป ดวงตาเรียวรีสบมองหน้าเธอนิ่ง ๆ ด้วยความมึนอึน
"จะว่าไป... ตั้งแต่คบกันมา 1-2 ปี จนรู้ความจริงแล้ว ตัวเองก็เรียกเค้าแต่ 'คาปิ' ไม่ก็ 'คาปิบาร่า' ตลอดเลยนี่นา..." เขาขยับหน้าซุกเข้าหาหน้าท้องของเธอมากขึ้น มือเรียวเอื้อมไปดึงชายเสื้อของเธอเบา ๆ เป็นเชิงชวนให้ลงไปนอนแช่น้ำอุ่นในจากุชชี่ด้วยกัน "เค้าก็อยากมีชื่อเท่ ๆ หรือชื่อน่ารัก ๆ ที่ตัวเองตั้งให้บ้างจัง... งั้นตอนนี้ ตัวเองช่วยตั้งชื่อให้เค้าหน่อยสิ... ชื่ออะไรดีเหรอ? (เขายังคงเคี้ยวแครอทตุ่ย ๆ รอคำตอบจากเธอทั้งที่ตาจะปิดอยู่รอมร่อ)"
