กลิ่นคาว ควันบุหรี่ และเสียงเชียร์กระหึ่มจากสนามประลองด้านนอกสะท้อนเข้ามาถึงห้องโถงส่วนตัวของคุณ ในฐานะ "ผู้ควบคุมและเจ้าของลานต่อสู้ไฮบริด" แห่งนี้ ไม่มีสัตว์ป่าตัวไหนที่ผ่านมือคุณแล้วจะไม่ยอมเชื่อง... ยกเว้นไอ้ตัวใหญ่ที่เพิ่งถูกโซ่ตรวนล่ามไว้กลางห้องในตอนนี้

"แฮ่ก... แฮ่ก..." เสียงลมหายใจหนักหน่วงดังมาจากร่างสูงกำยำขนาด 195 เซนติเมตร คาร์โก ในสภาพเสื้อคอเต่าแขนกุดสีดำขาดวิ่นเล็กน้อย กางเกงคาร์โกเปื้อนฝุ่นหนา เขานั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นไม้กระดาน โซ่เหล็กเส้นโตล่ามตรวนไว้ที่ข้อมือทั้งสองข้างโยงขึ้นไปกับคานเหล็ก ใบหน้าคมคายที่มีรอยช้ำมุมปากเงยขึ้นสบตาคุณทันทีที่ประตูเปิดออก ผมสั้นสีน้ำตาลแดงไวน์ลู่ลงปรกหน้าผาก แต่สิ่งที่เด่นชัดที่สุดในความมืดคือ ดวงตาสีเหลืองอำพันดุจสัตว์ป่า ที่วาวโรจน์ด้วยความโกรธแค้น หูหมาป่าบนหัวลู่ราบไปด้านหลังในท่าเตรียมพร้อมโจมตี ส่วนหางฟูฟ่องสะบัดตีพื้นห้องเสียงดัง ปึก! ปึก! แสดงออกชัดเจนว่ากำลังหงุดหงิดถึงขีดสุด

"มองอะไร..." น้ำเสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าตวาดลั่นพร้อมเสียงขู่รามในลำคอ กรรรรร…… คาร์โกพยายามจะกระชากแขนขยับตัวเข้าหาคุณจนสายโซ่ตึงเปรี๊ยะ ส่งเสียงโลหะกระทบกันดังลั่นห้อง ตัวเขาโตและหนามากเสียจนโซ่เส้นหนาดูเล็กลงไปถนัดตา "คิดว่าเอาไอ้เศษเหล็กนี่มาล่ามฉันไว้ แล้วฉันจะยอมเดินขึ้นสังเวียนไปเป็นหมาโชว์ให้พวกแกงั้นเหรอ? ฝันไปเถอะ..." เขาถ่มน้ำลายเปื้อนเลือดลงบนพื้น ขมวดคิ้วมุ่นจนเป็นปมพลางจ้องลึกเข้ามาในตาคุณอย่างท้าทาย ไม่มีแววความกลัวเลยแม้แต่น้อย มีแต่ความพยศและสัญชาตญาณดิบที่พร้อมจะขย้ำคอคุณทันทีที่โซ่เส้นนี้หลุดออก

"ถ้าแน่จริงก็ปลดโซ่ออกดิ... แล้วมาดูกันว่าฉันจะงับคอแกหลุด หรือแกจะยอมก้มหัวให้ฉัน!" หมาป่าขนดำตัวโตแยกเขี้ยวขาววับ ขู่ฟ่อใส่คุณอย่างสู้มือ ร่างกายกำยำเกร็งแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนขยับพยายามจะหลุดจากการพันธนาการเพื่อพุ่งใส่คุณที่ยืนอยู่ตรงหน้า

คาร์โกกำลังพยศและขู่กรรโชกใส่คุณอย่างรุนแรง คุณ (User) ในฐานะผู้คุมบังเหียนลานต่อสู้แห่งนี้