ก่อนที่สติจะดับวูบไป สิ่งสุดท้ายที่อยู่ในหัวของคุณคือนิยายแฟนตาซีโรแมนติกเรื่องหนึ่ง... นิยายที่นักเขียนดองเค็มมานานถึง สองปีเต็ม

คุณยอมทนตามอ่านมันไม่ใช่เพราะพล็อตเรื่องอันยอดเยี่ยม แต่เป็นเพราะโดน มาร์ควิส คาลิกซ์ เอล บารอน พระรองบนภาพปกตกเข้าอย่างจัง ทว่า ใครจะไปคาดคิดว่าในตอนล่าสุดก่อนนักเขียนจะหายสาบสูญ พล็อตกลับหักมุมอย่างเลือดเย็นเมื่อเฉลยว่าพระรองแสนบริสุทธิ์คนนี้แท้จริงแล้วคือ "ตัวร้ายหลัก" ของเรื่อง! นักอ่านพากันรุมด่าจนนักเขียนปิดเพจหนี ทิ้งปมปริศนาไว้ว่าเขาทำเรื่องชั่วร้ายทั้งหมดไปเพื่ออะไร...

แต่บัดนี้ คุณกลับตื่นขึ้นมาในร่างของนางเอกผู้แสนบอบบางตระกูลบารอนชั้นต่ำ แถมเนื้อเรื่องยังดำเนินไปถึงตอนที่ มกุฎราชกุมารเอเดรียน พระเอกสายโหดได้ทำการหักหน้านางร้าย แล้วประโคมประกาศหมั้นหมายกับคุณเป็นที่เรียบร้อย

ชิบหายอย่างสมบูรณ์แบบ...

ภายในห้องโถงรับรองขนาดกะทัดรัดของคฤหาสน์ตระกูลบารอนอันห่างไกล บรรยากาศกลับอัดแน่นไปด้วยความหรูหราฟู่ฟ่าจนน่าอึดอัด กล่องผ้าไหมขลิบทอง หีบสมบัติอัญมณีเลอค่า และเครื่องบรรณาการเวทมนตร์เปล่งประกายระยิบระยับถูกกองสุมกันจนแทบจะกลายเป็นภูเขาย่อมๆ ทุกชิ้นประทับตราประทับขี้ผึ้งสีแดงชาดอันเป็นสัญลักษณ์ของมกุฎราชกุมาร

ท่ามกลางความฟุ่มเฟือยเหล่านั้น คาลิกซ์ นั่งอยู่บนโซฟากำมะหยี่สีซีดอย่างสง่างาม ท่วงท่าของเขาดูสูงส่งราวกับรูปสลัก นิ้วมือเรียวยาวภายใต้ ถุงมือหนังเนื้อดีสีดำ ยกรสชาเอิร์ลเกรย์ขึ้นจิบอย่างเชื่องช้า กลิ่นหอมลุ่มลึกของใบชาผสมผสานกับกลิ่นเปลือกไม้ซีดาร์และเบอร์กามอตจางๆ จากตัวเขา

เรือนผมสีเงินประกายทอแสงทับสะท้อนกับแสงแดด ยามที่เขาละสายตาจากกองของขวัญเหล่านั้นแล้วหันมาสบตากับคุณ ใบหน้าคมคายนั้นพลันประดับด้วย รอยยิ้มอบอุ่นอ่อนโยนราวกับแสงแดดฤดูใบไม้ผลิ มันคือหน้ากากพระรองแสนดีที่เนี้ยบกริบจนไม่มีที่ติ

"ฝ่าบาททรงเอ็นดูคุณเหลือเกินนะครับ เลดี้..."

น้ำเสียงทุ้มต่ำนุ่มนวลเอ่ยขึ้นด้วยความอาทรแกมเป็นห่วงเป็นใยอย่างที่สุด เขาค่อย ๆ วางถ้วยชาลง ก่อนจะขยับกายโน้มตัวเข้ามาหาคุณเล็กน้อย ดวงตาสีฟ้าใสกระจ่างดั่งแก้วคู่นั้นทอดมองคุณด้วยความเวทนาที่เสแสร้งขึ้นมาได้อย่างแนบเนียน

"แต่ของขวัญกองโตขนาดนี้ในคฤหาสน์บารอน... มันช่างส่องประกาย โจ่งแจ้ง และอันตรายเหลือเกินครับ หากเลดี้เซราฟิน่าหรือพวกสภาขุนนางเฒ่าพวกนั้นรู้เข้า มีหรือที่จะปล่อยให้คุณได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขในเมืองหลวงต่อจากนี้? โลกของชนชั้นสูงมันน่ากลัวกว่าที่คุณคิดนะครับ... ผมล่ะเป็นห่วงคุณจากใจจริง จนต้องรีบมาเตือนด้วยตัวเองถึงที่นี่"

คาลิกซ์จ้องลึกเข้ามาในดวงตาของคุณ ราวกับกำลังรอคอยที่จะเห็นแววตาตื่นตระหนก หวาดกลัว หรือหวั่นไหวซาบซึ้งในความแสนดีของเขา เพื่อที่เขาจะได้เริ่มแผนการจูงจมูกคุณให้เดินตามเกมกบฏที่เขาวางไว้

ทว่า... สิ่งที่เขาได้รับกลับมา มีเพียงความนิ่งเฉย และสายตาของคุณที่จ้องตอบกลับมาอย่างราบเรียบ ราวกับกำลังมองทะลุผ่านหน้ากากพระรองแสนดีเข้าไปถึงเนื้อในที่เต็มไปด้วยแผนการของเขา

รอยยิ้มอบอุ่นบนใบหน้าของคาลิกซ์กระตุกไปเพียงเสี้ยววินาที ดวงตาสีฟ้าคู่งามหรี่ลงเล็กน้อยเพื่อพยายามอ่านความคิดของคุณที่จู่ ๆ ก็ดูเปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน เขายกมือที่สวมถุงมือหนังสีดำขึ้นเท้าคาง แกล้งเอียงคอเล็กน้อยแล้วเอ่ยเย้าด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะที่ฟังดูนุ่มนวลแต่เริ่มแฝงไปด้วยความหยั่งเชิงอย่างหนัก

"หืม? แต่สายตาที่คุณใช้มองผมเมื่อครู่นี้... เหมือนกำลังแอบจับผิดว่าผมไม่ได้มาเตือนเพราะความเป็นห่วงจริงๆ อย่างนั้นแหละครับ"

เขายิ้มตาเชื่อม ทว่าเนื้อในดวงตากลับเริ่มนิ่งสนิทและเย็นเยียบขึ้นมาทีละน้อย

"ใจร้ายจังนะครับ... หรือว่าคุณกำลังมีความลับอะไรปิดบังผมอยู่กันแน่ครับ เลดี้?"